περι μπυρας

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Mπορεί το μεγαλύτερο φεστιβάλ μπύρας του κόσμου να ματαιώθηκε φέτος εξαιτίας της Covid-19, το μικρό Octoberfest του Elatos Resort & Health Club, όμως, που έχει τη δική του... συνταγή, δηλώνει το «παρών» τηρώντας όλα τα πρόβλεπόμενα μέτρα προστασίας. Έτσι, για άλλον έναν Οκτώβριο ελληνικές μπύρες με διαφορετικά αρωματικά και γευστικά προφίλ σερβίρονται στα 1.300 μέτρα υψόμετρο.

Όσοι βρεθούν στον Παρνασσό από τις 16 έως τις 18 του μήνα θα έχουν την ευκαιρία, πέρα από το να χαρούν μια αναζωογονητική μίνι απόδραση στο βουνό, να χαλαρώσουν στα αυτόνομα σαλέ και να πάνε για πεζοπορία στο καταπράσινο ελατοδάσος που αγκαλιάζει το resort, να γνωρίσουν ενδιαφέρουσες ετικέτες της ελληνικής μικροζυθοποιίας, που όλο και πειραματίζεται, εξελίσσεται και πλουτίζει το ρεπερτόριό της. Στο μεσημεριανό γεύμα του Σαββάτου στο Club House οι επισκέπτες θα μπορούν δοκιμάσουν ελεύθερα όσες μπίρες θέλουν από τη φετινή «συλλογή» του event, συνδυάζοντάς τις με τοπικά εδέσματα.

Στο πρώτο θεματικό τριήμερο της φθινοπωρινής/χειμερινής σεζόν ‒έπονται κι άλλα‒ το κόστος της διαμονής ξεκινάει από €250 ανά διανυκτέρευση για 2 ενήλικες και 1 παιδί (σε classic chalet), στην δεύτερη διανυκτέρευση παρέχεται έκπτωση 20% και η συμμετοχή στο Oktoberfest (κατανάλωση μπύρας και μεζέδων το μεσημέρι του Σαββάτου) περιλαμβάνεται στην τιμή.

Πληροφορίες και κρατήσεις στο τηλ. 22340 61162/3/9 και στο www.elatosresort.gr
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Οι αυξανόμενες ανησυχίες για τις επιπτώσεις στην υγεία από την υπερβολική κατανάλωση μπύρας οδήγησαν σε αυξημένο ενδιαφέρον για τις μπύρες χωρίς αλκοόλ και χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ («nolo»), ειδικά σε ενήλικες κάτω των 30 ετών. Η αποδοχή τους έχει αυξηθεί πρόσφατα, εν μέρει λόγω των εξελίξεων στην παρασκευή, που απαιτεί λιγότερη θερμότητα με αποτέλεσμα έτσι να διατηρούν περισσότερο την αρχική τους γεύση.

Η έρευνα δείχνει ότι η μέτρια πρόσληψη μπύρας, όπως συμβαίνει και με το κρασί -ιδιαίτερα το κόκκινο- σχετίζεται με μειωμένους κινδύνους καρδιακών παθήσεων. Ορισμένοι πιστεύουν ότι, εκτός από τα γιαούρτια, και η μπύρα μπορεί να είναι προβιοτική αφού περιέχει ζωντανά, ευεργετικά βακτήρια λόγω της μαγιάς της. Ένας αριθμός ζυμομυκήτων όπως το Saccharomyces boulardii έχει βρεθεί ότι παίζει ρόλο στη διαχείριση των γαστρεντερικών διαταραχών και, παρόλο που αυτός ο τύπος μπύρας δεν έχει ακόμη εξεταστεί ώστε να διαπιστωθεί εάν βελτιώνει την υγεία του εντέρου, ορισμένες μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Μια μπύρα που χρησιμοποιεί εναλλακτικές ζύμες θα μπορούσε να μειώσει την περιεκτικότητά της σε ζάχαρη, ή με αργή ζύμωση να έχει λιγότερο αλκοόλ.

Τα τελευταία χρόνια τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη υπάρχει μια στροφή του καταναλωτικού κοινού προς τις Sour Ales ή αλλιώς «ξινές» ή «ξινισμένες» μπύρες. Αυτές έχουν φτιαχτεί επίτηδες να έχουν ξινή ή στυφή γεύση και παραδείγματα είναι οι βελγικές Lambic, Gueuze και Flanders Red Ale. Γι΄ αυτή τη γεύση υπεύθυνοι είναι ορισμένοι μικροοργανισμοί παρόμοιοι με αυτούς που βρίσκονται στα «ζωντανά» γιαούρτια. Η μπύρα είναι επίσης πηγή φολικού οξέος και βιταμίνης Β12 λόγω της δράσης της μαγιάς στην εμφιαλωμένη μπύρα (η βιταμίνη B12 είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους vegan διότι είναι σχεδόν ανύπαρκτη στα φυτά). 

Επιπλέον οι μπύρες έχουν πολυφαινόλες. Οι πολυφαινόλες είναι μια ομάδα φυσικών ενώσεων που βρίσκονται στον λυκίσκο και σε κόκκους δημητριακών, οι οποίες έχουν συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο ασθένειας. Έχουν αποδειχθεί σε εργαστηριακές δοκιμές ότι είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, τα οποία μπορούν να εκκαθαρίσουν επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες που παράγονται στα κύτταρα του σώματος.
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Η ιστορία ξεκινά το 1978, όταν ένας νεαρός φοιτητής από τη Γερμανία επισκεπτόταν για πρώτη φορά το Μύρτος, ανακάλυπτε με θαυμασμό τις γύρω περιοχές και έβαζε στόχο να επαναλάβει τις διακοπές του και την επόμενη χρονιά. Τα ταξίδια επαναλήφθηκαν, όμως τα χρόνια πέρασαν, και ο Ηelmut, χημικός πλέον σε μεγάλη φαρμακοβιομηχανία, κρατούσε το Μύρτος ως μια όμορφη ανάμνηση και ένα πάντα φιλόξενο προορισμό διακοπών. 

Η σχέση του όμως με την περιοχή δεν έμελλε να τελειώσει έτσι απλά. Αρκετά χρόνια μετά, το 2012, πήρε την απόφαση να αφήσει πίσω του τη Γερμανία και να εγκατασταθεί μόνιμα σε ένα μέρος που γνώριζε πλέον πάρα πολύ καλά. Και εκείνο φρόντισε να τον ανταμείψει αφού εκεί ήταν τελικά που γνώρισε και τη γυναίκα του, την Alison, η οποία επίσης είχε αφήσει πίσω της την δική της πατρίδα, την Αγγλία, και ζούσε μόνιμα στο Μύρτος. Μαζί ανακάλυψαν πως έχουν ακόμα ένα κοινό: Την αγάπη τους για την καλή μπύρα!


Κι αφού δεν μπορούσαν να την βρουν, αποφάσισαν να τη φτιάξουν μόνοι τους. Ο Ηelmut ως ένας έμπειρος χημικός γνώριζε πολύ καλά πως να στήσει το δικό του μικροζυθοποιείο και να παράξει φρέσκιες, χειροποίητες και υψηλής ποιότητας μπύρες, και η Alison ήταν εκείνη που φρόντιζε κάθε παρτίδα να είναι και λίγο καλύτερη από την προηγούμενη. Και οι δύο άλλωστε προέρχονται από χώρες με μεγάλη παράδοση στην ζυθοποίηση και την παραγωγή μπύρας, ήξεραν πολύ καλά τι ήθελαν να πετύχουν, και αυτό ακριβώς έκαναν.

Μετά τις πρώτες παρτίδες και δοκιμές τα πράγματα είχαν πάρει το δρόμο τους. Όσοι φίλοι δοκίμαζαν τις σπιτικές τους μπύρες, τους παρότρυναν να τις συσκευάσουν για να τις έχουν και οι ίδιοι σπίτι τους και έτσι τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πιο επαγγελματικά. Ο Ηelmut και η Αlison άρχισαν να επισκέπτονται φεστιβάλ μπύρας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και τότε κατάλαβαν πως έχουν πραγματικά ένα προϊόν που μπορεί να σταθεί άνετα ανάμεσα σε κάθε άλλη craft μπύρα που κυκλοφορούσε στην Ελλάδα από μικροζυθοποιεία τα οποία είχαν να αρχίσει να πολλαπλασιάζονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Oι μπύρες Helmisons, όνομα που προέρχεται από τα ονόματα του Helmut και της Αlison, ήταν γεγονός, και το νοτιότερο ζυθοποιείο της Ευρώπης, όπως και οι ίδιοι το αποκαλούν στήθηκε το 2018 από την αρχή, δίπλα από το σπίτι τους στα Γδόχια. Τηρώντας όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές, και μετά από μια δύσκολη γραφειοκρατική διαδικασία απόκτησης της κατάλληλης άδειας παραγωγής και εμφιάλωσης που κράτησε περίπου ένα χρόνο, στις αρχές του 2019 οι πρώτες μπύρες σε 4 διαφορετικές ποικιλίες έγιναν πραγματικότητα και άρχισαν να κυκλοφορούν σιγά σιγά στην περιοχή από το περσινό καλοκαίρι.

Με εφόδιο το πολύ ποιοτικό νερό από τις πηγές της Ρίζας και ελληνικές πρώτες ύλες, όπως μας εξήγησε ο Helmut όταν τον επισκεφθήκαμε, όλα τα στάδια της διαδικασίας ζυθοποίησης διαρκούν περίπου 8 ώρες και στη συνέχεια η μπύρα αφήνεται να ωριμάσει για τρεις μέρες, στη συνέχεια ακολουθεί μια δεύτερη διαδικασία ζύμωσης που διαρκεί 7 με 10 μέρες. Στη συνέχεια η μπύρα εμφιαλώνεται, και η διαδικασία ζύμωσης ολοκληρώνεται μέσα στο μπουκάλι, ώστε να είναι τελικά έτοιμη προς κατανάλωση. Καθόλου τυχαία το Μύρτος ήταν η περιοχή που αγκάλιασε πρώτη τις Helmisons με τις μπύρες να διατίθενται σε super market και σχεδόν όλα τα καταστήματα εστίασης της περιοχής

Ένα χρόνο μετά η παραγωγή έχει αυξηθεί, και οι 4 ποικιλίες (Ιndia Pale Ale, American Pale Ale, Dark Ale και Witbeer) με περιεκτικότητα σε αλκοόλ από 5% έως και 7,5%, αρχίζουν πλέον να κυκλοφορούν εκτός από το Μύρτος και σε εστιατόρια, μπαρ και σούπερ μάρκετ της Ιεράπετρας του Ηρακλείου και των τριγύρω περιοχών και περιμένουν τον καθένα να τις ανακαλύψει. Ταυτόχρονα υπάρχει η δυνατότητα και για ζυθοποίηση κατά παραγγελία για κάθε είδος μπύρας που μπορεί κανείς να θέλει να προσφέρει σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, γάμο ή βάφτιση, εφόσον βέβαια η παραγγελία γίνει μερικές εβδομάδες νωρίτερα.

Γεύσεις αληθινής μπύρας, που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες σε σε όσους έχουν συνηθίσει τις κλασσικές βιομηχανικές Lager ή Pilsner μπύρες που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά, και ταυτόχρονα θα εντυπωσιάσουν αυτούς που έχουν δοκιμάσει και άλλες ελληνικές ή ξένες craft μπύρες. Ποικιλίες που η κάθε μια έχει τη δικιά της ιστορία στο χρόνο και γευστικές διαφορές που αξίζει κανείς να ανακαλύψει ξεχωριστά!

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
«Πολύς κόσμος πιστεύει πως illegal σημαίνει απλά και μόνο κάτι παράνομο. Κι όμως σε όλες τις λατινογενείς γλώσσες σημαίνει και κάτι που πάει κόντρα στο κατεστημένο.
Όπως αυτό που θέλει τους ανθρώπους να καλούνται να διαλέξουν μεταξύ μπύρας και κρασιού. Αυτό το δίπολο πολλές φορές μπλοκάρει τις επιθυμίες των ανθρώπων που δίχως να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την κατάχρηση αλκοόλ επιθυμούν να συνδυάσουν στο ίδιο γεύμα κρασί και μπύρα. Δημιουργήσαμε το Illegal που από τη μία πάει κόντρα σε ένα παλαιό κατεστημένο δίχως να είναι παράνομο κι από την άλλη έρχεται να δώσει λύση στις ανασφάλειες πολλών ανθρώπων που εκτιμούν τόσο το κρασί όσο και τη μπύρα…» . Με αυτή την ξεκάθαρη και σύντομη επεξήγηση όρισαν οι δημιουργοί του Illegal τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν όνομα για το μοναδικό προϊόν τους που συνδυάζει κατά 50% υψηλής ποιότητας κρασί από σταφύλια Sauvignon Blanc από την οινοπαραγωγική περιοχή Casablan- ca της Χιλής και κατά 50% μπύρα Lager.

Το εκπληκτικό με το Illegal είναι πως καταφέρνει να συνδυάσει δύο παγκοσμίως διάσημα προϊόντα με χαρακτηριστικά αναγνωρίσιμη τυπικότητα το καθένα, αποδίδοντας στο ακέραιο τόσο τις δύο αντίρροπες προσωπικότητες, όσο και τη δική του. Με χαμηλό αλκοόλ στο 6% vol, είναι έντονο και τροπικό αρωματικά και γευστικά ενώ διαθέτει αμεσότητα στην έκφραση. Ισορροπημένο δομικά με έντονα δροσιστική οξύτητα στην οποία συμβάλει χαρακτηριστικά το CO2 από τη δεύτερη ζύμωση.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
Μικροβιολογία Μπύρας

Ο αριθμός των μικροοργανισμών που μπορούν να αντέξουν στις εχθρικές συνθήκες που δημιουργούν τα συστατικά της μπύρας (αλκοόλη, εκχυλίσματα λυκίσκου, λίγα θρεπτικά συστατικά, χαμηλό ρΗ=4-4,5), μπορούν να αναπτυχθούν και να προκαλέσουν αλλοιώσεις σε αυτή. Τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, τα οποία θεωρούνται κρίσιμα για τη μικροβιακή αλλοίωση της μπύρας είναι: 
• η χύμα αποθήκευση της μπύρας κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, 
• η συσκευασία της μπύρας σε βαρέλια των 30 γαλονιών και 
• η μεταφορά της μπύρας από τα βαρέλια, με τη χρήση κανουλών και σωλήνων με σκοπό τη διανομή της. 
Αντιθέτως η μπύρα που είναι συσκευασμένη σε μπουκάλια ή κουτάκια, δεν αναμένεται να παρουσιάσει κάποιο πρόβλημα αλλοίωσης, καθώς μετά τη συσκευασία της έχει υποστεί θερμική παστερίωση ή διύλιση για αδρανοποίηση ή απομάκρυνση των αλλοιογόνων μικροοργανισμών.

Το πιο συνηθισμένο βακτήριο που έχει ανιχνευθεί στη μπύρα ανήκει στην κατηγορία των Lactobacilli και είναι το L. brevis. Πρόκειται για ένα πολύ ανθεκτικό βακτήριο ως προς τα πικραντικά συστατικά του λυκίσκου, το οποίο αναπτύσσεται σε θερμοκρασία 30° C και σε pH 4-5. Άλλα γένη αυτής της κατηγορίας, τα οποία έχουν ανιχνευθεί σε μικρότερο βαθμό, είναι τα L. lindneri, το οποίο αναπτύσσεται κυρίως σε μπύρες lager και στους 19° C, καθώς και το L. brevisimilis, το οποίο είναι δύσκολο να ανιχνευθεί διότι δεν ευνοείται από το περιβάλλον εμφιάλωσης της μπύρας. Σπάνια έχουν εντοπιστεί και τα γένη L. delbrueckii, L. fructivorans, L. fermentum, L. corynernus, L. curvatus, L. plantarum. Πάνω από εννέα γένη Lactobacilli που έχουν ανιχνευθεί στη μπύρα θεωρούνται αλλοιογόνα. Η ανάπτυξή τους εξαρτάται από το είδος της μπύρας και τα θρεπτικά συστατικά που έχουν απομείνει μετά τη ζύμωση. Τα Lactobacilli είναι περισσότερο επικίνδυνα για επιμόλυνση της μπύρας κατά το στάδιο της ωρίμανσης και μετά το πακετάρισμα. Η αλλοίωση που προκαλούν διακρίνεται από μια διακριτική θολότητα, αλλά πολλές φορές πριν αυτό γίνει φανερό παρατηρείται μια «βουτυρική» γεύση από το σχηματισμό του διακετυλίου, το οποίο τροποποιεί την τελική γεύση της μπύρας.

Τόσο οι Lactobacilli όσο και οι pediococci αναπτύσσονται με πολύ αργούς ρυθμούς στην μπύρα κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, αλλά και μετά την συσκευασία της. Οι pediococci παράγουν οξέα και ένα δυνατό άρωμα βουτύρου λόγω της δομής του διακετυλίου και ropiness λόγω της εξωκυτταρικής slime δομής τους. Άλλα είδη που αναπτύσσονται υπό αναερόβιες συνθήκες της αποθηκευμένης μπύρας και προκαλούν αλλοίωση είναι τα: Zymonas mobilis, Pectinatus spp., Selenomonas spp., Zymophilus spp., Megasphaera cerevisiae. Η έκθεση της μπύρας στο οξυγόνο θα ενισχύσει την ανάπτυξη βακτηρίων οξικού οξέος τα οποία οξειδώνουν την αιθανόλη σε οξικό οξύ, δίνοντας αλλοιωτικά γεύσης ενώ ταυτόχρονα προκαλούν θολότητα και ropiness.

Η ανάπτυξη οποιασδήποτε ζύμης πέρα από το είδος που έχει επιλεγεί κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης ή οποιασδήποτε ζύμης μετά της συσκευασίας της μπύρας, θα οδηγήσει σε αλλοίωση της γεύσης και σε θολότητα. Πολλά ζυμωτικά είδη των γενών: Saccharomyces, Kluyveromyces, Torulaspora, Zygosaccharomyces, Dekkera, Brettanomyces, είναι ικανά να προκαλέσουν προβλήματα. Η έκθεση της μπύρας στον αέρα θα ενισχύσει την ανάπτυξη οξειδωτικών ειδών των γενών: Pichia, Debaryomyces, Hansenula, Candida. Τα γένη των Dekkera και Brettanomyces παράγουν υψηλές συγκεντρώσεις οξικών οξέων και εστέρων. Το Hansenula spp. οδηγεί σε παραγωγή εστέρων, ενώ άλλα δίνουν φαινολικά αλλοιωτικά γεύσης και μπορούν να ζυμώσουν δεξτρίνες που έχουν απομείνει στην μπύρα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι ειδικοί τύποι μπύρας, όπως η μπύρα lambic από το Βέλγιο όπου η ανάπτυξη των ειδών Brettanomyces και η συνδεδεμένη παραγωγή οξικών οξέων και εστέρων θεωρούνται επιθυμητά. 

Μικροβιολογία Μπύρας
Από την κατηγορία των Pediococcus, το πιο συνηθισμένο στη μπύρα είναι το γένος Ρ. damnosus και πιο σπάνια τα γένη Ρ. inopinatus, Ρ. dextrinicus, Ρ. pentosaceus. Από αυτά, ανιχνεύονται συχνά στις εμβολιασμένες ζύμες τα Ρ. damnosus και Ρ. pentosaceus, τα οποία είναι τα πιο ανθεκτικά στην αντισηπτική βάση των συστατικών του λυκίσκου. Αποτέλεσμα της ανάπτυξής τους είναι ο σχηματισμός οξέων και η παραγωγή μεγάλης ποσότητας διακετυλίου, που αλλοιώνει το άρωμα της μπύρας. Η παρουσία κάποιων ζυμώσιμων σακχάρων στη μπύρα δίνει την ευκαιρία στα βακτήρια αυτά να παράγουν γλοιώδη υγρά. 

Το είδος Leuconostoc mesenteroides έχει ανιχνευθεί στη μπύρα αλλά δεν ευθύνεται για αλλοίωσή της. Το αναερόβιο γένος Micrococcus kristinae αναπτύσσεται σε σχετικά υψηλό pH και είναι ανθεκτικό στα οξέα και στα συστατικά του λυκίσκου. Αποτελεί αλλοιογόνο μικροοργανισμό για τη μπύρα και η ανάπτυξή του εξαρτάται από τη περιεκτικότητα οξυγόνου στη μπύρα. Ακόμη και ίχνη ανάπτυξής του κάτω από αναερόβιες συνθήκες μπορούν να δώσουν ένα φρουτένιο άρωμα και να αλλοιώσουν τη γεύση της μπύρας. 

Από τα βακτήρια που σχηματίζουν σπόρια, αυτό που ανιχνεύεται περισσότερο στις ζυθοποιίες είναι το αερόβιο γένος Bacillus. Σπόρια των βακτηρίων αυτού του γένους υπάρχουν στη βύνη και στα αμυλούχα πρόσθετα και επιβιώνουν κατά το βρασμό του ζυθογλεύκους, αλλά δεν είναι ικανά να αναπτυχθούν λόγω του χαμηλού pH του ζυθογλεύκους και της μπύρας. Ωστόσο, τα θερμόφιλα βακτήρια B. coagulons και Β. stearothermophilus παράγουν άφθονο γαλακτικό οξύ κατά την παραμονή του ζυθογλεύκους για δύο ώρες σε θερμοκρασίες 55-70° C και συνεισφέρουν στο σχηματισμό νιτροσαμινών λόγω μετατροπής των νιτρικών σε νιτρώδη. Τα βακτήρια που προκαλούν αλλοιώσεις της μπύρας μπορούν να εισέλθουν σε οποιοσδήποτε φάση της ζυθοποίησης, να αναπτυχθούν και να προκαλέσουν αλλοιώσεις της μπύρας και ανάπτυξη οσμών και γεύσεων.

Τρόποι αντιμετώπισης αλλοίωσης της μπύρας
Η κρύα διήθηση είναι ένας τρόπος διαύγασης της μπύρας με μειωμένο χρόνο αποθήκευσης. Η μπύρα (η lager ιδιαίτερα) γίνεται διαυγέστερη με την εκτεταμένη αποθήκευση, η οποία επιτρέπει στις πρωτεΐνες και άλλα μόρια να συσσωματωθούν και να καθιζάνουν από το αιώρημα. Η μπύρα μπορεί έπειτα να αποσυρθεί και να εμφιαλωθεί. Ένας τρόπος να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται είναι να καταψυχτεί η μπύρα, που αναγκάζει αυτά τα μόρια "να συσσωματωθούν" και να διηθηθούν εύκολα έξω. Το πλεονέκτημα είναι ότι μικραίνει ο χρόνος ζυθοποίησης, ωθώντας με αυτόν τον τρόπο την παραγωγικότητα, ενώ το μειονέκτημα είναι ότι η κρύα διήθηση αφαιρεί επίσης πολλά συστατικά που συμβάλλουν στη γεύση και στη μεστότητα της μπύρας.

"Η παστερίωση με θέρμανση" είναι μια περιττή φράση δεδομένου ότι η παστερίωση σημαίνει θέρμανση για να θανατωθούν τα μικρόβια. Μερικές μπύρες είναι συσκευασμένες σε μπουκάλι ή είναι βαρελίσιες, που σημαίνει ότι οι ζωντανές ζύμες είναι ακόμα στην μπύρα στη συσκευασία της. Οι περισσότερες μπύρες είτε διηθούνται είτε παστεριώνονται, για να αφαιρεθούν είτε να θανατωθούν όλες οι ζύμες και τα βακτηρίδια. Αυτό δημιουργεί ένα σταθερότερο προϊόν με μια μακρύτερη διάρκεια στο ράφι. Η παστερίωση είναι ακριβότερη και τείνει να αλλάξει τη γεύση. Η διήθηση είναι φτηνότερη, αφήνει μια πιο διαυγή μπύρα και έχει τη λιγότερη επίδραση στη γεύση.
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
Thessaloniki Beer Festival 2020

Με βασικό γνώμονα την ασφάλεια και την υγεία συμμετοχόντων, εργαζομένων και επισκεπτών, ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για τη διοργάνωση της μεγαλύτερη γιορτής μπύρας στην Ελλάδα! Το Thessaloniki Beer Festival τηρώντας όλες τις σωστές πρακτικές και ακολουθώντας τα ειδικά πρωτόκολλα υγειονομικού περιεχομένου που έχουν τεθεί σε ισχύ μετά την παγκόσμια κρίση του Covid-19, θα είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί από τις 27 μέχρι και τις 30 Αυγούστου 2020 στον προαύλιο χώρο της ΔΕΘ.

Την Πέμπτη 27, τη Παρασκευή 28, το Σάββατο 29 και την Κυριακή 30 Αυγούστου, ο προαύλιος χώρος της ΔΕΘ - TIF Helexpo μετατρέπεται στο μεγαλύτερο beer garden της Ελλάδας! To μεγαλύτερο festival μπύρας της χώρας έρχεται και πάλι, με την 4η εκρηκτική εκδοχή του, προσφέροντας για 4η συνεχόμενη χρονιά την απόλυτη εμπειρία ποιοτικού ζύθου σε όλους τους λάτρεις της μπύρας!

Μετά την τεράστια επιτυχία των τριών προηγούμενων χρόνων, φέτος δημιουργούμε με πολύ όρεξη και μεράκι το καλυτερο festival μπύρας, μέσα από καινοτομίες κι αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του THESSALONIKI BEER FESTIVAL. Γι’ αυτό μην χάσετε την ευκαιρία να είστε μαζί μας κι εφέτος και να το ζήσουμε παρέα με τους χιλιάδες επισκέπτες μας.

40 Ζυθοποιεία
5 Street Food επιλογές
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Ο όρος μικρή ζυθοποιία, ή μικρο-ζυθοποιία, σημαίνει στην πράξη ότι η ετήσια παραγωγή, βάση νομοθεσίας, δεν πρέπει να ξεπερνά αυτή των 200.000 εκατόλιτρων. Αντίστοιχα, ο όρος ανεξάρτητη υποδηλώνει ότι η ζυθοποιία θα πρέπει να ανήκει σε ιδιώτη, τουλάχιστον, κατά το 51%, και όχι από εταιρείες μεγάλης απήχησης ή παραγωγής. Τέλος, ο όρος παραδοσιακή αναφέρεται στον τρόπο παραγωγής, ο οποίος δεν πρέπει να είναι βιομηχανοποιημένος, άλλα περισσότερο να παραπέμπει σε βιοτεχνίες. Ακόμα, με τον όρο παραδοσιακή εννοείται ότι έμφαση δεν δίνεται στην απλή (ανα)παραγωγή μιας συνταγής, αλλά στην ανάδειξη διαφορετικών γεύσεων και στυλ και στις ποιοτικές πρώτες ύλες.

Φυσικά, ο όρος craft beer συνήθως συνδυάζεται μόνο με την ποιότητα της μπύρας, και όχι τόσο και με το «νομικό πλαίσιο», που ορίζει συγκεκριμένες παραμέτρους. Άρα, πιο απλά, μπορεί να υπάρχει μια πολύ ποιοτική μπύρα, που από το ευρύ κοινό να θεωρείται craft, αλλά να μην πληροί αυτές τις προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ο όρος microbrewery-μικροζυθοποιία στα ελληνικά, ήταν ένας όρος που κυριάρχησε κυρίως στην Αμερική κατά τη δεκαετία του ’90, γι’ αυτού του είδους μπύρα, αλλά πολύ γρήγορα εγκαταλείφθηκε. Ο λόγος ήταν περισσότερο νομικός, αφού η μικροζυθοποιία συνεπάγεται και την μικρή παραγωγή, αλλά οι «εναλλακτικές» αυτές ζυθοποιίες κέρδιζαν συνεχώς έδαφος και επεκτείνονταν. Έτσι κι εμφανίστηκε ο όρος craft beer, για να αγκαλιάσει την ποιοτική μπύρα, παρά τον ρυθμό παραγωγής.

Στην Ελλάδα, τώρα, επικρατεί γενικότερα μια σύγχυση για την craft μπύρα, και τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται, με το χημείο του κράτους, να μην αναγνωρίζει ως μπύρες, αυτές που περιέχουν και άλλα υλικά, αλλά να τις ονομάζει ως «ποτό από ζύθο». Πέραν της νομοθεσίας, το καταναλωτικό κοινό έχει, επίσης, διαφορετικά κριτήρια. Για τους καταναλωτές, craft μπύρα θεωρείται μια μπύρα εναλλακτική ή «ψαγμένη», χωρίς να ενδιαφέρονται στην ουσία για τον τρόπο παραγωγής, τις περισσότερες φορές. Επίσης, θεωρείται από πολλούς ότι οι craft μπύρες δεν απευθύνονται σε όλους, λόγω της ιδιαίτερης γεύσης τους, καθώς δεν έχουν όλοι την γνώση ή το υπόβαθρο για να την εκτιμήσουν. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αυτό φαίνεται να περιορίζεται, καθώς πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η μπύρα craft έχει μεγαλύτερη απήχηση στους νέους καταναλωτές, με το 64% των νέων, 18 έως 30 ετών, να δηλώνει ότι την επιλέγει πολύ πιο συχνά από ότι παλαιότερα.

Η craft ή χειροποίητη μπύρα, έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος στις προτιμήσεις των καταναλωτών και φαίνεται ότι θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στις τάσεις τον αλκοολούχων ποτών τα επόμενα χρόνια. Οι ζυθοποιοί αφουγκράζονται τις νέες απαιτήσεις των καταναλωτών και αφήνουν την φαντασία τους ελεύθερη, για να δημιουργήσουν μοναδικές γεύσεις και άκρως ενδιαφέροντα προϊόντα. Υιοθετούνται, επίσης, τοπικά προϊόντα και δίνεται έμφαση σε ιδιαίτερες βύνες, νερό της κάθε περιοχής, κριθάρι, λυκίσκο και μαγιά της καλύτερης δυνατής ποιότητας. Μάλιστα, εκτιμάται, πλέον, η προέλευση αλλά και η βιωσιμότητα κάθε βιοτεχνίας. Μια μικροζυθοποιία, για παράδειγμα, γίνεται πιο αγαπητή, εάν υιοθετεί πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον και την κοινωνία, και εάν χρησιμοποιεί ως βασικά συστατικά τοπικά προϊόντα, που ξεχωρίζουν. Στόχος, πάντα, είναι η γεύση και το κόστος δεν έχει, ή δεν θα έπρεπε να έχει σημασία. Αυτήν την φιλοσοφία έρχεται να επιβεβαιώσει έρευνα που διεξήχθη σε Ευρώπη και ΗΠΑ, η οποία ανέδειξε ως κύριο λόγο επιλογής την γεύση. Η γεύση κυριαρχεί της τιμής, με τα 2/3 των ερωτηθέντων να απαντούν πως είναι ο κύριος παράγοντας που οδηγεί στην επιλογή craft μπύρας.

Τα συστατικά των craft είναι της υψηλότερης δυνατής ποιότητας, και το πιο σημαντικό, η μπύρα είναι πιο «αγνή». Τα 4 συστατικά της μπύρας, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι το νερό, το κριθάρι με βύνη, ο λυκίσκος και η μαγιά. Οι περισσότερες craft μπύρες παρασκευάζονται, χρησιμοποιώντας μόνο τα τέσσερα αυτά υλικά. Ωστόσο, ανάλογα με τον τύπο της κάθε «ετικέτας» μπύρας, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σιτάρι, σίκαλη ή ακόμη και φρούτα. Σε αυτήν την κατηγορία μπύρας, η ποιότητα του νερού είναι πρωταρχικής σημασίας. Μάλιστα, πολλά ζυθοποιεία διαθέτουν κατάλληλο σύστημα νερού, που καθαρίζει το νερό με αντίστροφη ώσμωση, για να απομακρύνει τα ιόντα.

Αντίστοιχα, οι βύνες επιλέγονται πολύ προσεκτικά, για να δώσουν στην μπύρα το χρώμα και ένα μέρος της ιδιαίτερης γεύσης της. Σε αυτήν την επιλογή έγκειται και μια μεγάλη διαφορά με τις κλασικές- συμβατικές μπύρες. Οι βιοτεχνίες ζυθοποιίας είναι, συχνά, πολύ δημιουργικοί τόποι, και οι μικροζυθοποιοί αναδημιουργούν τις παραδοσιακές μπύρες, τις μεταλλάσσουν, τις εξελίσσουν, τις «πειράζουν». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται μπύρες, που στην πραγματικότητα ποτέ πριν δεν υπήρχαν ίδιες. Αυτή είναι και η βασική διαφορά με τις τυπικές μπύρες. Μια ακόμη διαφορά αφορά την επιλογή του λυκίσκου. Ο λυκίσκος είναι υπεύθυνος για το πόσο πικρή θα είναι η γεύση της μπύρας αλλά και πόσο αρωματική και φρουτώδης θα είναι η τελευταία. Στις συμβατικές μπύρες, ο λυκίσκος συνήθως απουσιάζει ή χρησιμοποιείται σε ελάχιστες ποσότητες καθώς η πίκρα που δίνει στη γεύση καθιστά την μπύρα όχι και τόσο ελκυστική και κατ’ επέκταση όχι και τόσο εμπορική.

Πιο απλά, η συμβατική μπύρα, συνήθως, παράγεται μαζικά και είναι χρώματος ανοιχτού κίτρινου, που κανείς απολαμβάνει παγωμένη σε μεγάλες ποσότητες. Από την άλλη, η μπύρα Craft επικεντρώνεται περισσότερο στις γεύση της και την απόχρωσή της, ενώ, συχνά, έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ από την κανονική μπύρα. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές, οι κλασικές μπύρες έχουν περίπου 5% αλκοόλ, ενώ σπάνια μια craft μπύρα έχει κάτω από 7%- ενώ μπορεί να φτάσει και το 30%. Με λίγα λόγια, η craft μπύρα διαφέρει από την κλασική, καθώς προσφέρει πιο πλούσια γεύση, είναι πιο δυνατή λόγω της υψηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλ και προσφέρεται σε μεγαλύτερη ποικιλία αρωμάτων, γεύσεων κλπ.

Συνολικά, γίνεται αντιληπτό ότι όλα τα παραπάνω συμβάλλουν, ή προσδοκούν, στη δημιουργία μιας ελίτ με μπύρες, μη επεξεργασμένες, μη βιομηχανοποιημένες. Συνεπώς, βλέπουμε να δημιουργείται μια νέα καταναλωτική κουλτούρα με επίκεντρο τη γεύση και τα αγνά υλικά- και όχι την τιμή. Το μέλλον της μικροζυθοποιίας είναι πολλά υποσχόμενο, εφόσον, βέβαια το νομικό και φορολογικό πλαίσιο επιτρέψουν αυτήν τη εξέλιξη.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Τριάντα χιλιάδες στρέμματα σε ετήσια βάση καλλιεργούνται και συγκομίζονται κατά προσέγγιση 13.000-14.000 τόνοι κριθαριού, αποτελώντας τη βασική πρώτη ύλη για την μπύρα ΒΕΡΓΙΝΑ που παράγεται στην Κομοτηνή από τη Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης (ΖΜΘ).

Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης, η οποία ιδρύθηκε το 1996 στην Κομοτηνή, με στόχο τη δημιουργία μιας 100% γνήσιας ελληνικής μπύρας, σε μια εποχή που το κοινό καλό απαιτεί τη συμπόρευση της υγιούς επιχειρηματικότητας με την εταιρική ευθύνη, τηρεί και φέτος στο ακέραιο τις συμφωνίες που έχει συνάψει με εκατοντάδες παραγωγούς κριθαριού βυνοποίησης, στο πλαίσιο του προγράμματος συμβολαιακής καλλιέργειας, που πρώτη εφάρμοσε στην Ελλάδα το 2006.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, παρά τις τεράστιες απώλειες που προκάλεσε στον κλάδο η πανδημία του κορονοϊού, η ΖΜΘ θα απορροφήσει, όπως πάντα, το σύνολο της παραγωγής των συμβεβλημένων καλλιεργητών της στην προσυμφωνημένη τιμή. Επιπλέον, η ΖΜΘ θα συνεχίσει την πάγια πολιτική της για απευθείας συνεργασία με τους παραγωγούς, χωρίς την παρεμβολή εμπόρων ή μεσαζόντων, διασφαλίζοντας την καλύτερη δυνατή τιμή για το κριθάρι που παράγουν.

Στο πρόγραμμα συμβολαιακής καλλιέργειας της ΖΜΘ, από το 2006 μέχρι σήμερα, έχουν συμμετάσχει χιλιάδες παραγωγοί από τη Μακεδονία και τη Θράκη. Το εν λόγω πρόγραμμα προβλέπει συστηματική υποστήριξη και παρακολούθηση του συνόλου των καλλιεργούμενων εκτάσεων από τους γεωπόνους της εταιρείας, σε συνδυασμό με προσεκτική επιλογή των κατάλληλων ποικιλιών κριθαριού για κάθε περιοχή ξεχωριστά.

Επίσης, είναι πιστοποιημένο κατά τα πρότυπα της ολοκληρωμένης διαχείρισης καλλιέργειας κριθαριού ζυθοποίησης σύμφωνα με το πρότυπο AGRO 2.1 – 2.2, το οποίο είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο φιλοπεριβαλλοντικό σύστημα γεωργικής πρακτικής.

Να σημειώσουμε ότι η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης απασχολεί περισσότερους από 130 ανθρώπους στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις της στην Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα και συνεργάζεται με εκατοντάδες παραγωγούς κριθαριού, στηρίζοντας έμπρακτα τους ανθρώπους που καλλιεργούν την ελληνική γη, ενδυναμώνοντας την τοπική και εθνική οικονομία. Οι δε βραβευμένες μπύρες ΒΕΡΓΙΝΑ συγκαταλέγονται ανάμεσα στις καλύτερες του κόσμου.
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Αντιμέτωπος με ανυπολόγιστη ζημιά βρίσκεται ο κλάδος της εγχώριας ζυθοποιίας, σε μια χρονιά που προβλεπόταν ότι θα "έτρεχε" με +5%-6%, λόγω αθλητικών γεγονότων όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, αλλά και λόγω και των εκτιμήσεων για νέο ρεκόρ αφίξεων στον τουρισμό. Πλέον, λόγω της πανδημικής κρίσης, η καθίζηση για κάποιες εταιρείες, κυρίως μικρές που δεν έχουν πρόσβαση στο λιανεμπόριο τροφίμων, αγγίζει ακόμα και το 90%, με τη μεσοσταθμική μείωση να εκτιμάται στο 60%-65%, αναφέρουν πηγές του κλάδου στο Capital.gr. Οι προβλέψεις για περιορισμό των επιπτώσεων δεν είναι ευοίωνες, καθώς από την κατανάλωση θα λείψει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι, αυτό τον ξένων τουριστών. Επιπλέον, σε αντίθεση με το τι συμβαίνει στις ευρωπαϊκές αγορές, στην Ελλάδα η αγορά και η κατανάλωση μπύρας συνδέονται με την ψυχαγωγία, με την παρέα και με μεγάλα γεγονότα, όπως είναι, π.χ., τα αθλητικά.

Αποτέλεσμα είναι ο κλάδος στο σύνολό του να βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που έχει περάσει, με την αγορά εκεί που φαινόταν ότι θα σήκωνε κεφάλι, έπειτα από μία 10ετία (2008-2017), και έπειτα από κάποια θετικά βήματα την τελευταία διετία (2018-2019), να γυρίζει πολύ πίσω. Ήδη οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου, μην έχοντας αγορά για να πουλήσουν, έχουν προχωρήσει σε αναστολή συμβάσεων εργασίας και κάποιες σε αναστολή της δραστηριότητάς τους. Πλέον, δύο μήνες μετά το lockdown, η αγορά αναμένει να δει πώς θα πάνε τα πράγματα με την έναρξη λειτουργίας του δικτύου HORECA (Hotel, Restaurant, Catering), που θα γίνει τμηματικά και θα ξεκινήσει από την 1η Ιουνίου. Πώς, όμως, ο κλάδος αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση και τι σκοπεύει να κάνει από εδώ και πέρα; Απαντήσεις αναζητήσαμε από τους δύο πρωταγωνιστές του κλάδου, τον κ. Αλέξανδρο Δανιηλίδη της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας και τον Dejan Beko της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας.

Αλέξανδρος Δανιηλίδης: Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας μεγάλης αλλαγής

"Με την εστίαση και τη φιλοξενία, το 65% δηλαδή της αγοράς της μπύρας, ανενεργά από τα μέσα Μαρτίου, την ακύρωση δραστηριοτήτων που συνδέονται παραδοσιακά με την κατανάλωση μπύρας, όπως το ποδόσφαιρο και τα μεγάλα μουσικά γεγονότα, αλλά και την αρνητική ψυχολογία των καταναλωτών την περίοδο της κρίσης, οι συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού είναι ήδη ιδιαίτερα έντονες στην αγορά μας", αναφέρει στο Capital.gr ο διευθύνων σύμβουλος της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, κ. Αλέξανδρος Δανιηλίδης.

Συμπληρώνει, δε, πως ακόμα και η κατανάλωση στο σπίτι έως το τέλος Απριλίου ήταν σε χαμηλότερα από τα συνήθη επίπεδα, αφού απουσίαζε η κοινωνικότητα, που συνδυάζεται με τις στιγμές που οι καταναλωτές απολαμβάνουν τα προϊόντα της εταιρείας. Για την παρούσα κατάσταση σημειώνει πως: "Η σταδιακή άρση των μέτρων αλλά και η άνοδος της θερμοκρασίας ευελπιστούμε ότι θα οδηγήσουν σε καλύτερα αποτελέσματα τους επόμενους μήνες, αλλά αυτήν τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί η "επόμενη μέρα” στον τουρισμό και την εστίαση. Είναι λογικό, λοιπόν, να προετοιμαζόμαστε για πτώση της αγοράς μπύρας σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, το ποσοστό της οποίας όμως είναι ακόμη νωρίς να εκτιμηθεί, εξαιτίας των πολλών κοινωνικοοικονομικών μεταβλητών που σήμερα δεν μπορούν να εκτιμηθούν με ασφάλεια".

"Από την πλευρά μας", λέει ο κ. Δανιηλίδης, "προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, έχοντας πάντα σαν πρώτη προτεραιότητα την υγεία και την ασφάλεια των συναδέλφων και των συνεργατών μας". Όσον αφορά τις επενδύσεις της εταιρείας, τονίζει πως "είναι δεδομένο πως εδώ και 55 χρόνια είναι στρατηγικού και όχι ευκαιριακού χαρακτήρα. Επενδύαμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε χωρίς δισταγμό στην Ελλάδα. Με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μίας μεγάλης αλλαγής που θα επηρεάσει τόσο τις καταναλωτικές συνήθειες αλλά και τις δυναμικές τις αγοράς, το πιο σημαντικό είναι να διαβάσουμε όσο πιο γρήγορα και σωστά τις συντεταγμένες αυτής της αλλαγής και να συγχρονιστούμε άμεσα, ώστε αυτές οι επενδύσεις να αποδειχτούν πετυχημένες".

Dejan Beko: Επιλέγουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο

"Η πανδημία ξέσπασε τη χειρότερη στιγμή, όταν η οικονομία και η αγορά της μπύρας άρχισαν να αναπτύσσονται μετά από μία 10ετία βαθιάς οικονομικής κρίσης, ανατρέποντας τις προσδοκίες και τον προγραμματισμό μας", αναφέρει στο Capital.gr ο Dejan Beko, Managing Director της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας. Ωστόσο, τονίζει ότι, "σύμφωνα και με τον τρόπο που διαχειρίστηκε η χώρα μας την κρίση έως τώρα, επιλέγουμε να αντιμετωπίζουμε την κατάσταση με συγκρατημένη αισιοδοξία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αναμένουμε το πλαίσιο και τους χειρισμούς για τους επόμενους μήνες".

Ποιο είναι, όμως, το αποτύπωμα της πανδημίας στα μεγέθη της εταιρείας που διοικεί; "Η αγορά μας έχει ήδη υποστεί σημαντικές απώλειες, τόσο από το κανάλι της κρύας αγοράς, που σταμάτησε να λειτουργεί, όσο και από το SM, καθώς ο κόσμος δεν βγήκε και δεν γιόρτασε με τον συνήθη τρόπο, ενώ παράλληλα οι καταναλωτές εστίασαν σε είδη πρώτης ανάγκης. Ειδικότερα, τον Απρίλιο και την περίοδο του Πάσχα, το SM σημείωσε απώλειες -15%, ενώ συνολικά και στα δύο κανάλια η πτώση της αγοράς υπερβαίνει το 50%. Γενικότερα, η χώρα μας εμφανίζει μεγαλύτερη πτώση σε σχέση με άλλες χώρες, καθώς το ποσοστό της κρύας αγοράς στη συνολική κατανάλωση είναι από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, περίπου 60%".

Και τι γίνεται από εδώ και πέρα; "Σε συνδυασμό και τα μέτρα που θα παρθούν για την επόμενη μέρα, προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι να δρομολογηθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα το άνοιγμα της HO.RE.CA., τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, καθώς και η όσο το δυνατόν πιο ομαλή έναρξη της τουριστικής σεζόν, πάντα σε συνδυασμό και με τη στάση και αντιδράσεις των καταναλωτών. Ήδη, λόγω της τεράστιας περσινής προσέλευσης τουριστών, η εκτίμηση για το πιο αισιόδοξο φετινό σενάριο της τουριστικής είναι μια πτώση της τάξεως του 50%. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εμείς είμαστε εδώ, έτοιμοι να στηρίξουμε τους πελάτες και τους συνεργάτες μας στην εστίαση και τη φιλοξενία στην πράξη".
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Πρόκειται για ποσότητα που θα γέμιζε τέσσερις πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ποσότητας είναι μπύρα craft, που έχει μικρότερο χρόνο ζωής, σύμφωνα με τη γαλλική ένωση ζυθοποιών. 

«Είναι μπύρες με μεγάλη ποσότητα λυκίσκου, που αν μείνουν για πάνω από 2-3 μήνες αποθηκευμένες, η γεύση και το άρωμά τους εξαφανίζεται», είπε ο επικεφαλής της ένωσης ζυθοποιών, Μαξίμ Κοστίλς. Αυτά τα 10 εκατομμύρια λίτρα μπύρας έμειναν στα βαρέλια, καθώς τα καφέ και τα εστιατόρια έκλεισαν, ο τουρισμός «πάγωσε» και ακυρώθηκαν φεστιβάλ και εκθέσεις, εξαιτίας του κορωνοϊού. 

Η καταστροφή αυτής της ποσότητας μπύρας μεταφράζεται σε απώλειες εκατομμυρίων για τους παραγωγούς. «Είμαστε ένας χρεωμένος τομέας, καθώς επενδύσαμε 241 εκατομμύρια ευρώ για την ανάπτυξη το 2019. Ένα σημαντικό ποσό για έναν τζίρο που μόλις ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ», σημείωσε ο Κοστίλς. 

Περίπου το 70% των ζυθοποιών στη Γαλλία έχουν αναφέρει ότι οι πωλήσεις τους έπεσαν στο μισό- ή και παραπάνω- από τα μέσα Μαρτίου. Αν και η χώρα ετοιμάζεται για σταδιακή χαλάρωση των μέτρων, τα καφέ και τα εστιατόρια θα παραμείνουν κλειστά στην πρώτη φάση, κάτι που σημαίνει ότι τα καλά νέα αργούν ακόμη για τους ζυθοποιούς.

source