περι μπυρας

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Η ιστορία ξεκινά το 1978, όταν ένας νεαρός φοιτητής από τη Γερμανία επισκεπτόταν για πρώτη φορά το Μύρτος, ανακάλυπτε με θαυμασμό τις γύρω περιοχές και έβαζε στόχο να επαναλάβει τις διακοπές του και την επόμενη χρονιά. Τα ταξίδια επαναλήφθηκαν, όμως τα χρόνια πέρασαν, και ο Ηelmut, χημικός πλέον σε μεγάλη φαρμακοβιομηχανία, κρατούσε το Μύρτος ως μια όμορφη ανάμνηση και ένα πάντα φιλόξενο προορισμό διακοπών. 

Η σχέση του όμως με την περιοχή δεν έμελλε να τελειώσει έτσι απλά. Αρκετά χρόνια μετά, το 2012, πήρε την απόφαση να αφήσει πίσω του τη Γερμανία και να εγκατασταθεί μόνιμα σε ένα μέρος που γνώριζε πλέον πάρα πολύ καλά. Και εκείνο φρόντισε να τον ανταμείψει αφού εκεί ήταν τελικά που γνώρισε και τη γυναίκα του, την Alison, η οποία επίσης είχε αφήσει πίσω της την δική της πατρίδα, την Αγγλία, και ζούσε μόνιμα στο Μύρτος. Μαζί ανακάλυψαν πως έχουν ακόμα ένα κοινό: Την αγάπη τους για την καλή μπύρα!


Κι αφού δεν μπορούσαν να την βρουν, αποφάσισαν να τη φτιάξουν μόνοι τους. Ο Ηelmut ως ένας έμπειρος χημικός γνώριζε πολύ καλά πως να στήσει το δικό του μικροζυθοποιείο και να παράξει φρέσκιες, χειροποίητες και υψηλής ποιότητας μπύρες, και η Alison ήταν εκείνη που φρόντιζε κάθε παρτίδα να είναι και λίγο καλύτερη από την προηγούμενη. Και οι δύο άλλωστε προέρχονται από χώρες με μεγάλη παράδοση στην ζυθοποίηση και την παραγωγή μπύρας, ήξεραν πολύ καλά τι ήθελαν να πετύχουν, και αυτό ακριβώς έκαναν.

Μετά τις πρώτες παρτίδες και δοκιμές τα πράγματα είχαν πάρει το δρόμο τους. Όσοι φίλοι δοκίμαζαν τις σπιτικές τους μπύρες, τους παρότρυναν να τις συσκευάσουν για να τις έχουν και οι ίδιοι σπίτι τους και έτσι τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πιο επαγγελματικά. Ο Ηelmut και η Αlison άρχισαν να επισκέπτονται φεστιβάλ μπύρας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και τότε κατάλαβαν πως έχουν πραγματικά ένα προϊόν που μπορεί να σταθεί άνετα ανάμεσα σε κάθε άλλη craft μπύρα που κυκλοφορούσε στην Ελλάδα από μικροζυθοποιεία τα οποία είχαν να αρχίσει να πολλαπλασιάζονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Oι μπύρες Helmisons, όνομα που προέρχεται από τα ονόματα του Helmut και της Αlison, ήταν γεγονός, και το νοτιότερο ζυθοποιείο της Ευρώπης, όπως και οι ίδιοι το αποκαλούν στήθηκε το 2018 από την αρχή, δίπλα από το σπίτι τους στα Γδόχια. Τηρώντας όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές, και μετά από μια δύσκολη γραφειοκρατική διαδικασία απόκτησης της κατάλληλης άδειας παραγωγής και εμφιάλωσης που κράτησε περίπου ένα χρόνο, στις αρχές του 2019 οι πρώτες μπύρες σε 4 διαφορετικές ποικιλίες έγιναν πραγματικότητα και άρχισαν να κυκλοφορούν σιγά σιγά στην περιοχή από το περσινό καλοκαίρι.

Με εφόδιο το πολύ ποιοτικό νερό από τις πηγές της Ρίζας και ελληνικές πρώτες ύλες, όπως μας εξήγησε ο Helmut όταν τον επισκεφθήκαμε, όλα τα στάδια της διαδικασίας ζυθοποίησης διαρκούν περίπου 8 ώρες και στη συνέχεια η μπύρα αφήνεται να ωριμάσει για τρεις μέρες, στη συνέχεια ακολουθεί μια δεύτερη διαδικασία ζύμωσης που διαρκεί 7 με 10 μέρες. Στη συνέχεια η μπύρα εμφιαλώνεται, και η διαδικασία ζύμωσης ολοκληρώνεται μέσα στο μπουκάλι, ώστε να είναι τελικά έτοιμη προς κατανάλωση. Καθόλου τυχαία το Μύρτος ήταν η περιοχή που αγκάλιασε πρώτη τις Helmisons με τις μπύρες να διατίθενται σε super market και σχεδόν όλα τα καταστήματα εστίασης της περιοχής

Ένα χρόνο μετά η παραγωγή έχει αυξηθεί, και οι 4 ποικιλίες (Ιndia Pale Ale, American Pale Ale, Dark Ale και Witbeer) με περιεκτικότητα σε αλκοόλ από 5% έως και 7,5%, αρχίζουν πλέον να κυκλοφορούν εκτός από το Μύρτος και σε εστιατόρια, μπαρ και σούπερ μάρκετ της Ιεράπετρας του Ηρακλείου και των τριγύρω περιοχών και περιμένουν τον καθένα να τις ανακαλύψει. Ταυτόχρονα υπάρχει η δυνατότητα και για ζυθοποίηση κατά παραγγελία για κάθε είδος μπύρας που μπορεί κανείς να θέλει να προσφέρει σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, γάμο ή βάφτιση, εφόσον βέβαια η παραγγελία γίνει μερικές εβδομάδες νωρίτερα.

Γεύσεις αληθινής μπύρας, που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες σε σε όσους έχουν συνηθίσει τις κλασσικές βιομηχανικές Lager ή Pilsner μπύρες που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά, και ταυτόχρονα θα εντυπωσιάσουν αυτούς που έχουν δοκιμάσει και άλλες ελληνικές ή ξένες craft μπύρες. Ποικιλίες που η κάθε μια έχει τη δικιά της ιστορία στο χρόνο και γευστικές διαφορές που αξίζει κανείς να ανακαλύψει ξεχωριστά!

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
«Πολύς κόσμος πιστεύει πως illegal σημαίνει απλά και μόνο κάτι παράνομο. Κι όμως σε όλες τις λατινογενείς γλώσσες σημαίνει και κάτι που πάει κόντρα στο κατεστημένο.
Όπως αυτό που θέλει τους ανθρώπους να καλούνται να διαλέξουν μεταξύ μπύρας και κρασιού. Αυτό το δίπολο πολλές φορές μπλοκάρει τις επιθυμίες των ανθρώπων που δίχως να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την κατάχρηση αλκοόλ επιθυμούν να συνδυάσουν στο ίδιο γεύμα κρασί και μπύρα. Δημιουργήσαμε το Illegal που από τη μία πάει κόντρα σε ένα παλαιό κατεστημένο δίχως να είναι παράνομο κι από την άλλη έρχεται να δώσει λύση στις ανασφάλειες πολλών ανθρώπων που εκτιμούν τόσο το κρασί όσο και τη μπύρα…» . Με αυτή την ξεκάθαρη και σύντομη επεξήγηση όρισαν οι δημιουργοί του Illegal τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν όνομα για το μοναδικό προϊόν τους που συνδυάζει κατά 50% υψηλής ποιότητας κρασί από σταφύλια Sauvignon Blanc από την οινοπαραγωγική περιοχή Casablan- ca της Χιλής και κατά 50% μπύρα Lager.

Το εκπληκτικό με το Illegal είναι πως καταφέρνει να συνδυάσει δύο παγκοσμίως διάσημα προϊόντα με χαρακτηριστικά αναγνωρίσιμη τυπικότητα το καθένα, αποδίδοντας στο ακέραιο τόσο τις δύο αντίρροπες προσωπικότητες, όσο και τη δική του. Με χαμηλό αλκοόλ στο 6% vol, είναι έντονο και τροπικό αρωματικά και γευστικά ενώ διαθέτει αμεσότητα στην έκφραση. Ισορροπημένο δομικά με έντονα δροσιστική οξύτητα στην οποία συμβάλει χαρακτηριστικά το CO2 από τη δεύτερη ζύμωση.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
Μικροβιολογία Μπύρας

Ο αριθμός των μικροοργανισμών που μπορούν να αντέξουν στις εχθρικές συνθήκες που δημιουργούν τα συστατικά της μπύρας (αλκοόλη, εκχυλίσματα λυκίσκου, λίγα θρεπτικά συστατικά, χαμηλό ρΗ=4-4,5), μπορούν να αναπτυχθούν και να προκαλέσουν αλλοιώσεις σε αυτή. Τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, τα οποία θεωρούνται κρίσιμα για τη μικροβιακή αλλοίωση της μπύρας είναι: 
• η χύμα αποθήκευση της μπύρας κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, 
• η συσκευασία της μπύρας σε βαρέλια των 30 γαλονιών και 
• η μεταφορά της μπύρας από τα βαρέλια, με τη χρήση κανουλών και σωλήνων με σκοπό τη διανομή της. 
Αντιθέτως η μπύρα που είναι συσκευασμένη σε μπουκάλια ή κουτάκια, δεν αναμένεται να παρουσιάσει κάποιο πρόβλημα αλλοίωσης, καθώς μετά τη συσκευασία της έχει υποστεί θερμική παστερίωση ή διύλιση για αδρανοποίηση ή απομάκρυνση των αλλοιογόνων μικροοργανισμών.

Το πιο συνηθισμένο βακτήριο που έχει ανιχνευθεί στη μπύρα ανήκει στην κατηγορία των Lactobacilli και είναι το L. brevis. Πρόκειται για ένα πολύ ανθεκτικό βακτήριο ως προς τα πικραντικά συστατικά του λυκίσκου, το οποίο αναπτύσσεται σε θερμοκρασία 30° C και σε pH 4-5. Άλλα γένη αυτής της κατηγορίας, τα οποία έχουν ανιχνευθεί σε μικρότερο βαθμό, είναι τα L. lindneri, το οποίο αναπτύσσεται κυρίως σε μπύρες lager και στους 19° C, καθώς και το L. brevisimilis, το οποίο είναι δύσκολο να ανιχνευθεί διότι δεν ευνοείται από το περιβάλλον εμφιάλωσης της μπύρας. Σπάνια έχουν εντοπιστεί και τα γένη L. delbrueckii, L. fructivorans, L. fermentum, L. corynernus, L. curvatus, L. plantarum. Πάνω από εννέα γένη Lactobacilli που έχουν ανιχνευθεί στη μπύρα θεωρούνται αλλοιογόνα. Η ανάπτυξή τους εξαρτάται από το είδος της μπύρας και τα θρεπτικά συστατικά που έχουν απομείνει μετά τη ζύμωση. Τα Lactobacilli είναι περισσότερο επικίνδυνα για επιμόλυνση της μπύρας κατά το στάδιο της ωρίμανσης και μετά το πακετάρισμα. Η αλλοίωση που προκαλούν διακρίνεται από μια διακριτική θολότητα, αλλά πολλές φορές πριν αυτό γίνει φανερό παρατηρείται μια «βουτυρική» γεύση από το σχηματισμό του διακετυλίου, το οποίο τροποποιεί την τελική γεύση της μπύρας.

Τόσο οι Lactobacilli όσο και οι pediococci αναπτύσσονται με πολύ αργούς ρυθμούς στην μπύρα κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, αλλά και μετά την συσκευασία της. Οι pediococci παράγουν οξέα και ένα δυνατό άρωμα βουτύρου λόγω της δομής του διακετυλίου και ropiness λόγω της εξωκυτταρικής slime δομής τους. Άλλα είδη που αναπτύσσονται υπό αναερόβιες συνθήκες της αποθηκευμένης μπύρας και προκαλούν αλλοίωση είναι τα: Zymonas mobilis, Pectinatus spp., Selenomonas spp., Zymophilus spp., Megasphaera cerevisiae. Η έκθεση της μπύρας στο οξυγόνο θα ενισχύσει την ανάπτυξη βακτηρίων οξικού οξέος τα οποία οξειδώνουν την αιθανόλη σε οξικό οξύ, δίνοντας αλλοιωτικά γεύσης ενώ ταυτόχρονα προκαλούν θολότητα και ropiness.

Η ανάπτυξη οποιασδήποτε ζύμης πέρα από το είδος που έχει επιλεγεί κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης ή οποιασδήποτε ζύμης μετά της συσκευασίας της μπύρας, θα οδηγήσει σε αλλοίωση της γεύσης και σε θολότητα. Πολλά ζυμωτικά είδη των γενών: Saccharomyces, Kluyveromyces, Torulaspora, Zygosaccharomyces, Dekkera, Brettanomyces, είναι ικανά να προκαλέσουν προβλήματα. Η έκθεση της μπύρας στον αέρα θα ενισχύσει την ανάπτυξη οξειδωτικών ειδών των γενών: Pichia, Debaryomyces, Hansenula, Candida. Τα γένη των Dekkera και Brettanomyces παράγουν υψηλές συγκεντρώσεις οξικών οξέων και εστέρων. Το Hansenula spp. οδηγεί σε παραγωγή εστέρων, ενώ άλλα δίνουν φαινολικά αλλοιωτικά γεύσης και μπορούν να ζυμώσουν δεξτρίνες που έχουν απομείνει στην μπύρα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι ειδικοί τύποι μπύρας, όπως η μπύρα lambic από το Βέλγιο όπου η ανάπτυξη των ειδών Brettanomyces και η συνδεδεμένη παραγωγή οξικών οξέων και εστέρων θεωρούνται επιθυμητά. 

Μικροβιολογία Μπύρας
Από την κατηγορία των Pediococcus, το πιο συνηθισμένο στη μπύρα είναι το γένος Ρ. damnosus και πιο σπάνια τα γένη Ρ. inopinatus, Ρ. dextrinicus, Ρ. pentosaceus. Από αυτά, ανιχνεύονται συχνά στις εμβολιασμένες ζύμες τα Ρ. damnosus και Ρ. pentosaceus, τα οποία είναι τα πιο ανθεκτικά στην αντισηπτική βάση των συστατικών του λυκίσκου. Αποτέλεσμα της ανάπτυξής τους είναι ο σχηματισμός οξέων και η παραγωγή μεγάλης ποσότητας διακετυλίου, που αλλοιώνει το άρωμα της μπύρας. Η παρουσία κάποιων ζυμώσιμων σακχάρων στη μπύρα δίνει την ευκαιρία στα βακτήρια αυτά να παράγουν γλοιώδη υγρά. 

Το είδος Leuconostoc mesenteroides έχει ανιχνευθεί στη μπύρα αλλά δεν ευθύνεται για αλλοίωσή της. Το αναερόβιο γένος Micrococcus kristinae αναπτύσσεται σε σχετικά υψηλό pH και είναι ανθεκτικό στα οξέα και στα συστατικά του λυκίσκου. Αποτελεί αλλοιογόνο μικροοργανισμό για τη μπύρα και η ανάπτυξή του εξαρτάται από τη περιεκτικότητα οξυγόνου στη μπύρα. Ακόμη και ίχνη ανάπτυξής του κάτω από αναερόβιες συνθήκες μπορούν να δώσουν ένα φρουτένιο άρωμα και να αλλοιώσουν τη γεύση της μπύρας. 

Από τα βακτήρια που σχηματίζουν σπόρια, αυτό που ανιχνεύεται περισσότερο στις ζυθοποιίες είναι το αερόβιο γένος Bacillus. Σπόρια των βακτηρίων αυτού του γένους υπάρχουν στη βύνη και στα αμυλούχα πρόσθετα και επιβιώνουν κατά το βρασμό του ζυθογλεύκους, αλλά δεν είναι ικανά να αναπτυχθούν λόγω του χαμηλού pH του ζυθογλεύκους και της μπύρας. Ωστόσο, τα θερμόφιλα βακτήρια B. coagulons και Β. stearothermophilus παράγουν άφθονο γαλακτικό οξύ κατά την παραμονή του ζυθογλεύκους για δύο ώρες σε θερμοκρασίες 55-70° C και συνεισφέρουν στο σχηματισμό νιτροσαμινών λόγω μετατροπής των νιτρικών σε νιτρώδη. Τα βακτήρια που προκαλούν αλλοιώσεις της μπύρας μπορούν να εισέλθουν σε οποιοσδήποτε φάση της ζυθοποίησης, να αναπτυχθούν και να προκαλέσουν αλλοιώσεις της μπύρας και ανάπτυξη οσμών και γεύσεων.

Τρόποι αντιμετώπισης αλλοίωσης της μπύρας
Η κρύα διήθηση είναι ένας τρόπος διαύγασης της μπύρας με μειωμένο χρόνο αποθήκευσης. Η μπύρα (η lager ιδιαίτερα) γίνεται διαυγέστερη με την εκτεταμένη αποθήκευση, η οποία επιτρέπει στις πρωτεΐνες και άλλα μόρια να συσσωματωθούν και να καθιζάνουν από το αιώρημα. Η μπύρα μπορεί έπειτα να αποσυρθεί και να εμφιαλωθεί. Ένας τρόπος να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται είναι να καταψυχτεί η μπύρα, που αναγκάζει αυτά τα μόρια "να συσσωματωθούν" και να διηθηθούν εύκολα έξω. Το πλεονέκτημα είναι ότι μικραίνει ο χρόνος ζυθοποίησης, ωθώντας με αυτόν τον τρόπο την παραγωγικότητα, ενώ το μειονέκτημα είναι ότι η κρύα διήθηση αφαιρεί επίσης πολλά συστατικά που συμβάλλουν στη γεύση και στη μεστότητα της μπύρας.

"Η παστερίωση με θέρμανση" είναι μια περιττή φράση δεδομένου ότι η παστερίωση σημαίνει θέρμανση για να θανατωθούν τα μικρόβια. Μερικές μπύρες είναι συσκευασμένες σε μπουκάλι ή είναι βαρελίσιες, που σημαίνει ότι οι ζωντανές ζύμες είναι ακόμα στην μπύρα στη συσκευασία της. Οι περισσότερες μπύρες είτε διηθούνται είτε παστεριώνονται, για να αφαιρεθούν είτε να θανατωθούν όλες οι ζύμες και τα βακτηρίδια. Αυτό δημιουργεί ένα σταθερότερο προϊόν με μια μακρύτερη διάρκεια στο ράφι. Η παστερίωση είναι ακριβότερη και τείνει να αλλάξει τη γεύση. Η διήθηση είναι φτηνότερη, αφήνει μια πιο διαυγή μπύρα και έχει τη λιγότερη επίδραση στη γεύση.
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing
Thessaloniki Beer Festival 2020

Με βασικό γνώμονα την ασφάλεια και την υγεία συμμετοχόντων, εργαζομένων και επισκεπτών, ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για τη διοργάνωση της μεγαλύτερη γιορτής μπύρας στην Ελλάδα! Το Thessaloniki Beer Festival τηρώντας όλες τις σωστές πρακτικές και ακολουθώντας τα ειδικά πρωτόκολλα υγειονομικού περιεχομένου που έχουν τεθεί σε ισχύ μετά την παγκόσμια κρίση του Covid-19, θα είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί από τις 27 μέχρι και τις 30 Αυγούστου 2020 στον προαύλιο χώρο της ΔΕΘ.

Την Πέμπτη 27, τη Παρασκευή 28, το Σάββατο 29 και την Κυριακή 30 Αυγούστου, ο προαύλιος χώρος της ΔΕΘ - TIF Helexpo μετατρέπεται στο μεγαλύτερο beer garden της Ελλάδας! To μεγαλύτερο festival μπύρας της χώρας έρχεται και πάλι, με την 4η εκρηκτική εκδοχή του, προσφέροντας για 4η συνεχόμενη χρονιά την απόλυτη εμπειρία ποιοτικού ζύθου σε όλους τους λάτρεις της μπύρας!

Μετά την τεράστια επιτυχία των τριών προηγούμενων χρόνων, φέτος δημιουργούμε με πολύ όρεξη και μεράκι το καλυτερο festival μπύρας, μέσα από καινοτομίες κι αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του THESSALONIKI BEER FESTIVAL. Γι’ αυτό μην χάσετε την ευκαιρία να είστε μαζί μας κι εφέτος και να το ζήσουμε παρέα με τους χιλιάδες επισκέπτες μας.

40 Ζυθοποιεία
5 Street Food επιλογές
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Ο όρος μικρή ζυθοποιία, ή μικρο-ζυθοποιία, σημαίνει στην πράξη ότι η ετήσια παραγωγή, βάση νομοθεσίας, δεν πρέπει να ξεπερνά αυτή των 200.000 εκατόλιτρων. Αντίστοιχα, ο όρος ανεξάρτητη υποδηλώνει ότι η ζυθοποιία θα πρέπει να ανήκει σε ιδιώτη, τουλάχιστον, κατά το 51%, και όχι από εταιρείες μεγάλης απήχησης ή παραγωγής. Τέλος, ο όρος παραδοσιακή αναφέρεται στον τρόπο παραγωγής, ο οποίος δεν πρέπει να είναι βιομηχανοποιημένος, άλλα περισσότερο να παραπέμπει σε βιοτεχνίες. Ακόμα, με τον όρο παραδοσιακή εννοείται ότι έμφαση δεν δίνεται στην απλή (ανα)παραγωγή μιας συνταγής, αλλά στην ανάδειξη διαφορετικών γεύσεων και στυλ και στις ποιοτικές πρώτες ύλες.

Φυσικά, ο όρος craft beer συνήθως συνδυάζεται μόνο με την ποιότητα της μπύρας, και όχι τόσο και με το «νομικό πλαίσιο», που ορίζει συγκεκριμένες παραμέτρους. Άρα, πιο απλά, μπορεί να υπάρχει μια πολύ ποιοτική μπύρα, που από το ευρύ κοινό να θεωρείται craft, αλλά να μην πληροί αυτές τις προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ο όρος microbrewery-μικροζυθοποιία στα ελληνικά, ήταν ένας όρος που κυριάρχησε κυρίως στην Αμερική κατά τη δεκαετία του ’90, γι’ αυτού του είδους μπύρα, αλλά πολύ γρήγορα εγκαταλείφθηκε. Ο λόγος ήταν περισσότερο νομικός, αφού η μικροζυθοποιία συνεπάγεται και την μικρή παραγωγή, αλλά οι «εναλλακτικές» αυτές ζυθοποιίες κέρδιζαν συνεχώς έδαφος και επεκτείνονταν. Έτσι κι εμφανίστηκε ο όρος craft beer, για να αγκαλιάσει την ποιοτική μπύρα, παρά τον ρυθμό παραγωγής.

Στην Ελλάδα, τώρα, επικρατεί γενικότερα μια σύγχυση για την craft μπύρα, και τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται, με το χημείο του κράτους, να μην αναγνωρίζει ως μπύρες, αυτές που περιέχουν και άλλα υλικά, αλλά να τις ονομάζει ως «ποτό από ζύθο». Πέραν της νομοθεσίας, το καταναλωτικό κοινό έχει, επίσης, διαφορετικά κριτήρια. Για τους καταναλωτές, craft μπύρα θεωρείται μια μπύρα εναλλακτική ή «ψαγμένη», χωρίς να ενδιαφέρονται στην ουσία για τον τρόπο παραγωγής, τις περισσότερες φορές. Επίσης, θεωρείται από πολλούς ότι οι craft μπύρες δεν απευθύνονται σε όλους, λόγω της ιδιαίτερης γεύσης τους, καθώς δεν έχουν όλοι την γνώση ή το υπόβαθρο για να την εκτιμήσουν. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αυτό φαίνεται να περιορίζεται, καθώς πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η μπύρα craft έχει μεγαλύτερη απήχηση στους νέους καταναλωτές, με το 64% των νέων, 18 έως 30 ετών, να δηλώνει ότι την επιλέγει πολύ πιο συχνά από ότι παλαιότερα.

Η craft ή χειροποίητη μπύρα, έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος στις προτιμήσεις των καταναλωτών και φαίνεται ότι θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στις τάσεις τον αλκοολούχων ποτών τα επόμενα χρόνια. Οι ζυθοποιοί αφουγκράζονται τις νέες απαιτήσεις των καταναλωτών και αφήνουν την φαντασία τους ελεύθερη, για να δημιουργήσουν μοναδικές γεύσεις και άκρως ενδιαφέροντα προϊόντα. Υιοθετούνται, επίσης, τοπικά προϊόντα και δίνεται έμφαση σε ιδιαίτερες βύνες, νερό της κάθε περιοχής, κριθάρι, λυκίσκο και μαγιά της καλύτερης δυνατής ποιότητας. Μάλιστα, εκτιμάται, πλέον, η προέλευση αλλά και η βιωσιμότητα κάθε βιοτεχνίας. Μια μικροζυθοποιία, για παράδειγμα, γίνεται πιο αγαπητή, εάν υιοθετεί πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον και την κοινωνία, και εάν χρησιμοποιεί ως βασικά συστατικά τοπικά προϊόντα, που ξεχωρίζουν. Στόχος, πάντα, είναι η γεύση και το κόστος δεν έχει, ή δεν θα έπρεπε να έχει σημασία. Αυτήν την φιλοσοφία έρχεται να επιβεβαιώσει έρευνα που διεξήχθη σε Ευρώπη και ΗΠΑ, η οποία ανέδειξε ως κύριο λόγο επιλογής την γεύση. Η γεύση κυριαρχεί της τιμής, με τα 2/3 των ερωτηθέντων να απαντούν πως είναι ο κύριος παράγοντας που οδηγεί στην επιλογή craft μπύρας.

Τα συστατικά των craft είναι της υψηλότερης δυνατής ποιότητας, και το πιο σημαντικό, η μπύρα είναι πιο «αγνή». Τα 4 συστατικά της μπύρας, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι το νερό, το κριθάρι με βύνη, ο λυκίσκος και η μαγιά. Οι περισσότερες craft μπύρες παρασκευάζονται, χρησιμοποιώντας μόνο τα τέσσερα αυτά υλικά. Ωστόσο, ανάλογα με τον τύπο της κάθε «ετικέτας» μπύρας, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σιτάρι, σίκαλη ή ακόμη και φρούτα. Σε αυτήν την κατηγορία μπύρας, η ποιότητα του νερού είναι πρωταρχικής σημασίας. Μάλιστα, πολλά ζυθοποιεία διαθέτουν κατάλληλο σύστημα νερού, που καθαρίζει το νερό με αντίστροφη ώσμωση, για να απομακρύνει τα ιόντα.

Αντίστοιχα, οι βύνες επιλέγονται πολύ προσεκτικά, για να δώσουν στην μπύρα το χρώμα και ένα μέρος της ιδιαίτερης γεύσης της. Σε αυτήν την επιλογή έγκειται και μια μεγάλη διαφορά με τις κλασικές- συμβατικές μπύρες. Οι βιοτεχνίες ζυθοποιίας είναι, συχνά, πολύ δημιουργικοί τόποι, και οι μικροζυθοποιοί αναδημιουργούν τις παραδοσιακές μπύρες, τις μεταλλάσσουν, τις εξελίσσουν, τις «πειράζουν». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται μπύρες, που στην πραγματικότητα ποτέ πριν δεν υπήρχαν ίδιες. Αυτή είναι και η βασική διαφορά με τις τυπικές μπύρες. Μια ακόμη διαφορά αφορά την επιλογή του λυκίσκου. Ο λυκίσκος είναι υπεύθυνος για το πόσο πικρή θα είναι η γεύση της μπύρας αλλά και πόσο αρωματική και φρουτώδης θα είναι η τελευταία. Στις συμβατικές μπύρες, ο λυκίσκος συνήθως απουσιάζει ή χρησιμοποιείται σε ελάχιστες ποσότητες καθώς η πίκρα που δίνει στη γεύση καθιστά την μπύρα όχι και τόσο ελκυστική και κατ’ επέκταση όχι και τόσο εμπορική.

Πιο απλά, η συμβατική μπύρα, συνήθως, παράγεται μαζικά και είναι χρώματος ανοιχτού κίτρινου, που κανείς απολαμβάνει παγωμένη σε μεγάλες ποσότητες. Από την άλλη, η μπύρα Craft επικεντρώνεται περισσότερο στις γεύση της και την απόχρωσή της, ενώ, συχνά, έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ από την κανονική μπύρα. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές, οι κλασικές μπύρες έχουν περίπου 5% αλκοόλ, ενώ σπάνια μια craft μπύρα έχει κάτω από 7%- ενώ μπορεί να φτάσει και το 30%. Με λίγα λόγια, η craft μπύρα διαφέρει από την κλασική, καθώς προσφέρει πιο πλούσια γεύση, είναι πιο δυνατή λόγω της υψηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλ και προσφέρεται σε μεγαλύτερη ποικιλία αρωμάτων, γεύσεων κλπ.

Συνολικά, γίνεται αντιληπτό ότι όλα τα παραπάνω συμβάλλουν, ή προσδοκούν, στη δημιουργία μιας ελίτ με μπύρες, μη επεξεργασμένες, μη βιομηχανοποιημένες. Συνεπώς, βλέπουμε να δημιουργείται μια νέα καταναλωτική κουλτούρα με επίκεντρο τη γεύση και τα αγνά υλικά- και όχι την τιμή. Το μέλλον της μικροζυθοποιίας είναι πολλά υποσχόμενο, εφόσον, βέβαια το νομικό και φορολογικό πλαίσιο επιτρέψουν αυτήν τη εξέλιξη.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Τριάντα χιλιάδες στρέμματα σε ετήσια βάση καλλιεργούνται και συγκομίζονται κατά προσέγγιση 13.000-14.000 τόνοι κριθαριού, αποτελώντας τη βασική πρώτη ύλη για την μπύρα ΒΕΡΓΙΝΑ που παράγεται στην Κομοτηνή από τη Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης (ΖΜΘ).

Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης, η οποία ιδρύθηκε το 1996 στην Κομοτηνή, με στόχο τη δημιουργία μιας 100% γνήσιας ελληνικής μπύρας, σε μια εποχή που το κοινό καλό απαιτεί τη συμπόρευση της υγιούς επιχειρηματικότητας με την εταιρική ευθύνη, τηρεί και φέτος στο ακέραιο τις συμφωνίες που έχει συνάψει με εκατοντάδες παραγωγούς κριθαριού βυνοποίησης, στο πλαίσιο του προγράμματος συμβολαιακής καλλιέργειας, που πρώτη εφάρμοσε στην Ελλάδα το 2006.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, παρά τις τεράστιες απώλειες που προκάλεσε στον κλάδο η πανδημία του κορονοϊού, η ΖΜΘ θα απορροφήσει, όπως πάντα, το σύνολο της παραγωγής των συμβεβλημένων καλλιεργητών της στην προσυμφωνημένη τιμή. Επιπλέον, η ΖΜΘ θα συνεχίσει την πάγια πολιτική της για απευθείας συνεργασία με τους παραγωγούς, χωρίς την παρεμβολή εμπόρων ή μεσαζόντων, διασφαλίζοντας την καλύτερη δυνατή τιμή για το κριθάρι που παράγουν.

Στο πρόγραμμα συμβολαιακής καλλιέργειας της ΖΜΘ, από το 2006 μέχρι σήμερα, έχουν συμμετάσχει χιλιάδες παραγωγοί από τη Μακεδονία και τη Θράκη. Το εν λόγω πρόγραμμα προβλέπει συστηματική υποστήριξη και παρακολούθηση του συνόλου των καλλιεργούμενων εκτάσεων από τους γεωπόνους της εταιρείας, σε συνδυασμό με προσεκτική επιλογή των κατάλληλων ποικιλιών κριθαριού για κάθε περιοχή ξεχωριστά.

Επίσης, είναι πιστοποιημένο κατά τα πρότυπα της ολοκληρωμένης διαχείρισης καλλιέργειας κριθαριού ζυθοποίησης σύμφωνα με το πρότυπο AGRO 2.1 – 2.2, το οποίο είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο φιλοπεριβαλλοντικό σύστημα γεωργικής πρακτικής.

Να σημειώσουμε ότι η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης απασχολεί περισσότερους από 130 ανθρώπους στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις της στην Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα και συνεργάζεται με εκατοντάδες παραγωγούς κριθαριού, στηρίζοντας έμπρακτα τους ανθρώπους που καλλιεργούν την ελληνική γη, ενδυναμώνοντας την τοπική και εθνική οικονομία. Οι δε βραβευμένες μπύρες ΒΕΡΓΙΝΑ συγκαταλέγονται ανάμεσα στις καλύτερες του κόσμου.
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Αντιμέτωπος με ανυπολόγιστη ζημιά βρίσκεται ο κλάδος της εγχώριας ζυθοποιίας, σε μια χρονιά που προβλεπόταν ότι θα "έτρεχε" με +5%-6%, λόγω αθλητικών γεγονότων όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, αλλά και λόγω και των εκτιμήσεων για νέο ρεκόρ αφίξεων στον τουρισμό. Πλέον, λόγω της πανδημικής κρίσης, η καθίζηση για κάποιες εταιρείες, κυρίως μικρές που δεν έχουν πρόσβαση στο λιανεμπόριο τροφίμων, αγγίζει ακόμα και το 90%, με τη μεσοσταθμική μείωση να εκτιμάται στο 60%-65%, αναφέρουν πηγές του κλάδου στο Capital.gr. Οι προβλέψεις για περιορισμό των επιπτώσεων δεν είναι ευοίωνες, καθώς από την κατανάλωση θα λείψει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι, αυτό τον ξένων τουριστών. Επιπλέον, σε αντίθεση με το τι συμβαίνει στις ευρωπαϊκές αγορές, στην Ελλάδα η αγορά και η κατανάλωση μπύρας συνδέονται με την ψυχαγωγία, με την παρέα και με μεγάλα γεγονότα, όπως είναι, π.χ., τα αθλητικά.

Αποτέλεσμα είναι ο κλάδος στο σύνολό του να βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που έχει περάσει, με την αγορά εκεί που φαινόταν ότι θα σήκωνε κεφάλι, έπειτα από μία 10ετία (2008-2017), και έπειτα από κάποια θετικά βήματα την τελευταία διετία (2018-2019), να γυρίζει πολύ πίσω. Ήδη οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου, μην έχοντας αγορά για να πουλήσουν, έχουν προχωρήσει σε αναστολή συμβάσεων εργασίας και κάποιες σε αναστολή της δραστηριότητάς τους. Πλέον, δύο μήνες μετά το lockdown, η αγορά αναμένει να δει πώς θα πάνε τα πράγματα με την έναρξη λειτουργίας του δικτύου HORECA (Hotel, Restaurant, Catering), που θα γίνει τμηματικά και θα ξεκινήσει από την 1η Ιουνίου. Πώς, όμως, ο κλάδος αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση και τι σκοπεύει να κάνει από εδώ και πέρα; Απαντήσεις αναζητήσαμε από τους δύο πρωταγωνιστές του κλάδου, τον κ. Αλέξανδρο Δανιηλίδη της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας και τον Dejan Beko της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας.

Αλέξανδρος Δανιηλίδης: Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας μεγάλης αλλαγής

"Με την εστίαση και τη φιλοξενία, το 65% δηλαδή της αγοράς της μπύρας, ανενεργά από τα μέσα Μαρτίου, την ακύρωση δραστηριοτήτων που συνδέονται παραδοσιακά με την κατανάλωση μπύρας, όπως το ποδόσφαιρο και τα μεγάλα μουσικά γεγονότα, αλλά και την αρνητική ψυχολογία των καταναλωτών την περίοδο της κρίσης, οι συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού είναι ήδη ιδιαίτερα έντονες στην αγορά μας", αναφέρει στο Capital.gr ο διευθύνων σύμβουλος της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, κ. Αλέξανδρος Δανιηλίδης.

Συμπληρώνει, δε, πως ακόμα και η κατανάλωση στο σπίτι έως το τέλος Απριλίου ήταν σε χαμηλότερα από τα συνήθη επίπεδα, αφού απουσίαζε η κοινωνικότητα, που συνδυάζεται με τις στιγμές που οι καταναλωτές απολαμβάνουν τα προϊόντα της εταιρείας. Για την παρούσα κατάσταση σημειώνει πως: "Η σταδιακή άρση των μέτρων αλλά και η άνοδος της θερμοκρασίας ευελπιστούμε ότι θα οδηγήσουν σε καλύτερα αποτελέσματα τους επόμενους μήνες, αλλά αυτήν τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί η "επόμενη μέρα” στον τουρισμό και την εστίαση. Είναι λογικό, λοιπόν, να προετοιμαζόμαστε για πτώση της αγοράς μπύρας σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, το ποσοστό της οποίας όμως είναι ακόμη νωρίς να εκτιμηθεί, εξαιτίας των πολλών κοινωνικοοικονομικών μεταβλητών που σήμερα δεν μπορούν να εκτιμηθούν με ασφάλεια".

"Από την πλευρά μας", λέει ο κ. Δανιηλίδης, "προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, έχοντας πάντα σαν πρώτη προτεραιότητα την υγεία και την ασφάλεια των συναδέλφων και των συνεργατών μας". Όσον αφορά τις επενδύσεις της εταιρείας, τονίζει πως "είναι δεδομένο πως εδώ και 55 χρόνια είναι στρατηγικού και όχι ευκαιριακού χαρακτήρα. Επενδύαμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε χωρίς δισταγμό στην Ελλάδα. Με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μίας μεγάλης αλλαγής που θα επηρεάσει τόσο τις καταναλωτικές συνήθειες αλλά και τις δυναμικές τις αγοράς, το πιο σημαντικό είναι να διαβάσουμε όσο πιο γρήγορα και σωστά τις συντεταγμένες αυτής της αλλαγής και να συγχρονιστούμε άμεσα, ώστε αυτές οι επενδύσεις να αποδειχτούν πετυχημένες".

Dejan Beko: Επιλέγουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο

"Η πανδημία ξέσπασε τη χειρότερη στιγμή, όταν η οικονομία και η αγορά της μπύρας άρχισαν να αναπτύσσονται μετά από μία 10ετία βαθιάς οικονομικής κρίσης, ανατρέποντας τις προσδοκίες και τον προγραμματισμό μας", αναφέρει στο Capital.gr ο Dejan Beko, Managing Director της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας. Ωστόσο, τονίζει ότι, "σύμφωνα και με τον τρόπο που διαχειρίστηκε η χώρα μας την κρίση έως τώρα, επιλέγουμε να αντιμετωπίζουμε την κατάσταση με συγκρατημένη αισιοδοξία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αναμένουμε το πλαίσιο και τους χειρισμούς για τους επόμενους μήνες".

Ποιο είναι, όμως, το αποτύπωμα της πανδημίας στα μεγέθη της εταιρείας που διοικεί; "Η αγορά μας έχει ήδη υποστεί σημαντικές απώλειες, τόσο από το κανάλι της κρύας αγοράς, που σταμάτησε να λειτουργεί, όσο και από το SM, καθώς ο κόσμος δεν βγήκε και δεν γιόρτασε με τον συνήθη τρόπο, ενώ παράλληλα οι καταναλωτές εστίασαν σε είδη πρώτης ανάγκης. Ειδικότερα, τον Απρίλιο και την περίοδο του Πάσχα, το SM σημείωσε απώλειες -15%, ενώ συνολικά και στα δύο κανάλια η πτώση της αγοράς υπερβαίνει το 50%. Γενικότερα, η χώρα μας εμφανίζει μεγαλύτερη πτώση σε σχέση με άλλες χώρες, καθώς το ποσοστό της κρύας αγοράς στη συνολική κατανάλωση είναι από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, περίπου 60%".

Και τι γίνεται από εδώ και πέρα; "Σε συνδυασμό και τα μέτρα που θα παρθούν για την επόμενη μέρα, προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι να δρομολογηθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα το άνοιγμα της HO.RE.CA., τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, καθώς και η όσο το δυνατόν πιο ομαλή έναρξη της τουριστικής σεζόν, πάντα σε συνδυασμό και με τη στάση και αντιδράσεις των καταναλωτών. Ήδη, λόγω της τεράστιας περσινής προσέλευσης τουριστών, η εκτίμηση για το πιο αισιόδοξο φετινό σενάριο της τουριστικής είναι μια πτώση της τάξεως του 50%. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εμείς είμαστε εδώ, έτοιμοι να στηρίξουμε τους πελάτες και τους συνεργάτες μας στην εστίαση και τη φιλοξενία στην πράξη".
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Πρόκειται για ποσότητα που θα γέμιζε τέσσερις πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ποσότητας είναι μπύρα craft, που έχει μικρότερο χρόνο ζωής, σύμφωνα με τη γαλλική ένωση ζυθοποιών. 

«Είναι μπύρες με μεγάλη ποσότητα λυκίσκου, που αν μείνουν για πάνω από 2-3 μήνες αποθηκευμένες, η γεύση και το άρωμά τους εξαφανίζεται», είπε ο επικεφαλής της ένωσης ζυθοποιών, Μαξίμ Κοστίλς. Αυτά τα 10 εκατομμύρια λίτρα μπύρας έμειναν στα βαρέλια, καθώς τα καφέ και τα εστιατόρια έκλεισαν, ο τουρισμός «πάγωσε» και ακυρώθηκαν φεστιβάλ και εκθέσεις, εξαιτίας του κορωνοϊού. 

Η καταστροφή αυτής της ποσότητας μπύρας μεταφράζεται σε απώλειες εκατομμυρίων για τους παραγωγούς. «Είμαστε ένας χρεωμένος τομέας, καθώς επενδύσαμε 241 εκατομμύρια ευρώ για την ανάπτυξη το 2019. Ένα σημαντικό ποσό για έναν τζίρο που μόλις ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ», σημείωσε ο Κοστίλς. 

Περίπου το 70% των ζυθοποιών στη Γαλλία έχουν αναφέρει ότι οι πωλήσεις τους έπεσαν στο μισό- ή και παραπάνω- από τα μέσα Μαρτίου. Αν και η χώρα ετοιμάζεται για σταδιακή χαλάρωση των μέτρων, τα καφέ και τα εστιατόρια θα παραμείνουν κλειστά στην πρώτη φάση, κάτι που σημαίνει ότι τα καλά νέα αργούν ακόμη για τους ζυθοποιούς.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Όλα ξεκίνησαν όταν βρέθηκε στα χέρια του Ζήση ένα άρθρο για την παρασκευή σπιτικής μπύρας. Το κείμενο του έφερε στο μυαλό εικόνες και στιγμές που έχει βιώσει στο εξωτερικό ως επισκέπτης σε μπυραρίες που είναι και μικροζυθοποιίες, φτιάχνουν τις δικές τους μπύρες.

Έπεσε λοιπόν ιδέα να φτιάξουν μπύρα στο σπίτι, να δουν πως είναι. Ο Παναγιώτης λέει ότι “στην αρχή κάναμε και λάθη. Βγάλαμε μπύρες που τις ήπιαμε μόνο επειδή τις είχαμε φτιάξει εμείς. Σιγά σιγά βελτιωνόμασταν, κάναμε και συνεχίζουμε τους πειραματισμούς μας, φτιάχνουμε νέες συνταγές, βελτιώνουμε τον εξοπλισμό μας. Όλη αυτή η διαδικασία είναι πολύ ωραία, απολαμβάνουμε κάθε φάση και βέβαια μας αρέσει πολύ η μπύρα και κάθε φορά καλούμε και φίλους να δοκιμάσουμε και να πιούμε ό,τι έχουμε ετοιμάσει”.

Τώρα όμως ήρθε η ώρα τη μπύρα του Ζήση, του Παναγιώτη και του Φαίδωνα να τη δοκιμάσει όλος ο κόσμος. Κατέληξαν λοιπόν σε μια συνταγή και πήγαν για την παραγωγή στη Ζυθοποιία Λακωνίας, στη Σπάρτη. Ο Ζήσης σημειώνει ότι “αυτό είναι το gypsy brewing, όταν δηλαδή δεν έχεις το κεφάλαιο να φτιάξεις το δικό σου μικροζυθοποιίο, ξεκινάς από ένα άλλο. Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο”.

Η μπύρα “Sura” συνεχίζει ο Παναγιώτης, έχει καθαρά τοπική ταυτότητα και συγκεκριμένα το νερό με το οποίο φτιάχνεται είναι από πηγή του Ταϋγέτου. Επίσης, “τα σιτηρά για τη βύνη είναι από την Ελλάδα, από τη Μακεδονία, όπου η παραγωγή είναι μεγάλη. Μόνο ο λυκίσκος είναι από το εξωτερικό και αυτό επειδή δεν ευδοκιμεί η καλλιέργειά του στο κλίμα της Ελλάδας”.

Φυσικά η “Sura” είναι αφιλτράριστη και απαστερίωτη, ποιοτικά δηλαδή πολύ ανώτερη από τις βιομηχανικές μπύρες. Ο Παναγιώτης εξηγεί σχετικά ότι “αυτό που κάνει η παστερίωση στη μπύρα είναι να τη διατηρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, κάτι που βοηθάει τις πωλήσεις. Όμως η παστερίωση αφαιρεί πολλά στοιχεία. Και αυτό είναι το τίμημα που πληρώνουν οι μεγάλες εταιρίες για να μπορούν να πωλούν τις μπύρες τους σε βάθος χρόνου”.

Η μπύρα “Sura”, συνεχίζει ο Ζήσης, “είναι Blonde Ale. Οι μπύρες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, την Ale και την Lager. Εμείς στην Ελλάδα ξέρουμε πιο πολύ τις Lager. Η διαφορά των δύο κατηγοριών είναι στη ζύμωση. Οι Ale ζυμώνονται στην επιφάνεια του καζανιού, ενώ οι Lager στον πυθμένα. Πάντως οι Ale είναι πιο φρουτώδεις και πιο αρωματικές, παίζουν πιο πολύ ρόλο οι λυκίσκοι και βγάζουν γεύσεις και αρώματα φρούτων”.

Σε ό,τι αφορά τα γευσιγνωστικά χαρακτηριστικά, λέει επίσης ο Ζήσης, η “Sura” έχει μια ισορροπία ανάμεσα στο γλυκό και το πικρό, αν και τελικά υπερέχει λίγο το γλυκό. Προσθέτει ότι “θέλαμε να παίξουμε σε μια κατηγορία που είναι ήδη γνωστή στο κοινό. Η γεύση δεν θα του είναι πολύ άγνωστη”.

Θα ακολουθήσουν όμως και άλλες συνταγές και προτάσεις προς τους καταναλωτές, με πιο πολλά αρώματα αλλά και με ακόμη πιο έντονο το τοπικό στοιχείο, με βότανα από τον Ταΰγετο.

Σχετικά με το όνομα ο Παναγιώτης σημειώνει ότι “πιστεύουμε στο ρητό, κάθε τόπος τη μπύρα του και θέλαμε στο όνομα της μπύρας να υπάρχει αυτό το στοιχείο. Υπάρχει λοιπόν το όνομα της Καλαμάτας, η οποία φημίζεται για την ομορφιά του τοπίου της, το κλίμα της, την ομορφιά της. Έπεσαν πολλές ιδέες για το όνομα και τελικά επικράτησε το Sura, από το Sur, που στα Ισπανικά είναι ο νότος και για να γίνει λίγο πιο παιχνιδιάρικο βάλαμε και το α”.


Ο Ζήσης συμπληρώνει ότι “το Sura παραπέμπει σε όμορφες στιγμές, στο καλοκαίρι, τη θάλασσα, την παραλία, τη χαρά, τους νέους ανθρώπους. Λέμε όμως επίσης, το γράφουμε και στην ετικέτα, “Sura ναι, σούρα όχι!”. Το όνομα της μπύρας μας δεν είναι μια προτροπή προς το αλκοόλ αλλά ένα κάλεσμα χαράς”.

Αυτή την αίσθηση της χαράς, της νεανικότητας βγάζει και το branding της μπύρας, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις ετικέτες των μεγάλων ζυθοποιίων και τα διαφημιστικά τους μηνύματα, τα οποία συνήθως δείχνουν άντρες να πίνουν. Όπως αναφέρει ο Παναγιώτης, “όπως η γευστική παλέτα της μπύρας μας απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό, έτσι γίνεται και με την γραφιστική απεικόνιση. Έχουμε ένα πολύ έντονο φούξια με κοντράστ το μπλε και έναν ήλιο. Βγάζει χαρά, καλή διάθεση και την εικόνα που έχουμε για την Καλαμάτα, ότι είναι μια πολη με καλό καιρό όλη τη διάρκεια του χρόνου”.

Όλη αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε από την περιέργεια και το μεράκι του Ζήση, του Παναγιώτη και του Φαίδωνα, έχουν μπει όμως πια και επιχειρηματικοί στόχοι. Οι δημιουργοί της “Sura” προσπαθούν να βιοποριστούν και ο στόχος που έχει τεθεί είναι να δημιουργήσουν το δικό τους μικροζυθοποιείο στην Καλαμάτα, το οποίο δεν θα είναι μόνο ένας χώρος που θα παρασκευάζεται ποιοτική μπύρα αλλά και ένα σημείο αναφοράς για την πόλη, ένας χώρος εκδηλώσεων και αλληλεπίδρασης με τους κατοίκους.


Η διάθεση της μπύρας “Sura KALAMATA” θα ξεκινήσει τις επόμενες μέρες όμως ήδη οι δημιουργοί της είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι και χαρούμενοι, γιατί οι επιχειρηματίες της πόλης στους οποίους έχουν απευθυνθεί για συνεργασία ανταποκρίνονται με μεγάλη ευχαρίστηση. Βέβαια έτυχε η συγκυρία να ξεκινάει αυτή η προσπάθεια μέσα στην κρίση που έχει προκαλέσει ο νέος κορονοϊός, όμως ο Ζήσης, ο Παναγιώτης και ο Φαίδων είναι αισιόδοξοι ότι οι Καλαματιανοί και όλοι οι Μεσσήνιοι θα τους στηρίξουν γιατί η μπύρα τους το αξίζει και επιπλέον προβάλλει την περιοχή.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Όπως μεταδίδει το CNBC, ένα βαρελάκι καλής μπύρας στον Καναδά θα κοστίσει περί τα 5 δολάρια, ενώ ένα βαρέλι πετρέλαιο θα κοστίσει κατά τι λιγότερο, καθώς, σύμφωνα με traders η τιμή του Western Canada Select (WCS) καταγράφηκε στα 4,18 δολ/βαρέλι.

Πάντως, όπως επισημαίνει, το WCS δεν είναι εφάμιλλο του αμερικανικού αργού WTI, καθώς θεωρείται κατώτερης ποιότητας. Είναι πιο βαρύ και πιο όξινο. Αν ένα καλό πετρέλαιο του Τέξας παρομοιαστεί με νερό, το καναδικό WCS μπορεί να παρομοιαστεί με… σιρόπι από σφένδαμο. Γι’ αυτό και πάντα διαπραγματεύεται με μεγάλο discount έναντι του premium WTI, από 8 έως 15 δολ/βαρέλι.. Αλλά τα 4 δολάρια είναι κάτι που δεν περίμενε κανείς να δει.

Σύμφωνα με τους traders ένας λόγος που έχει γίνει τόσο φθηνό είναι ότι η αγορά της Κίνας είναι πρακτικά κλειστή, άρα δεν μπορούν να το στείλουν στις αγορές της Ασίας. Η αποστολή του στον Κόλπο του Μεξικού μέσω σιδηροδρόμου ή αγωγού προσθέτει άλλα 8-10 δολάρια στην τιμή του και κανένας από εκεί δεν το θέλει, γιατί υπάρχει πολύ πετρέλαιο παντού και οι δεξαμενές είναι γεμάτες.

Όπως έγραψε και η Goldman Sachs «το σοκ στη ζήτηση είναι εξαιρετικά αρνητικό για τις τιμές του πετρελαίου και στέλνει τις τιμές του αργού σε αρνητικό έδαφος».

Με άλλα λόγια, οι παραγωγοί πλέον μάλλον πληρώνουν κάποιον για να πάρει αργό, παρά πληρώνονται οι ίδιοι. Και γιατί να το κάνουν αυτό; Γιατί είναι πολύ δαπανηρό να κλείσουν και να ξανανοίξουν τα κοιτάσματα πετρελαίου και είναι πιο φθηνό απλά να πληρώσουν κάποιον για να πάρει το πετρέλαιο, κυρίως αν πιστεύουν ότι οι τιμές θα ξαναπάρουν την ανηφόρα σε μερικούς μήνες.