περι μπυρας

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

O OHE τιμά την Παγκόσμια Ημέρα της Τουαλέτας κάθε χρόνο στις 19 Νοεμβρίου, υπενθυμίζοντας πως αυτή η καθημερινή ευκολία για κάποιους δεν είναι αυτονόητη. Αλλά η μέρα διαθέτει και έναν άλλο σκοπό: την ευαισθητοποίηση του κόσμου για την επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων από τις τουαλέτες ή τα ντουζ, που μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, ένα άτομο ανά νοικοκυριό χρησιμοποιεί κατά μέσο όρο 128 λίτρα πόσιμου νερού κάθε μέρα, ποσότητα αρκετά μεγάλη για να αγνοηθεί, ειδικά στην παρούσα περίοδο με την κλιματική κρίση στην κορύφωσή της.

Μπύρα από νερό τουαλέτας
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αξιοποίησης λυμάτων αποτελεί η ζυθοποιία Brewerkz από τη Σιγκαπούρη, η οποία παρασκευάζει μπύρα από επεξεργασμένα λύματα από το 2018 σε συνεργασία με την εθνική αρχή ύδρευσης. Από φέτος, μάλιστα, η craft μπύρα που έκανε το νερό της τουαλέτας “δημοφιλές” διατίθεται και στα σουπερμάρκετ. Σύμφωνα με την εταιρεία μάλιστα η μπύρα έχει αρώματα μελιού και καβουρδίσματος, αναφέρει δημοσίευμα της Deutsche Welle.

Η μπύρα στην αντιμετώπιση της… λειψυδρίας
Η μπύρα μπορεί να έχει ορισμένα σημαντικά οφέλη στην υγεία, αλλά γνωρίζατε πως θα μπορούσε δυνητικά να μας σώσει από τη λειψυδρία; Η εταιρεία υδροτεχνολογίας Xylem στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία που παρήγαγε περίπου 400 λίτρα μπύρας από καθαρισμένα λύματα, ως παράδειγμα για την επαναχρησιμοποίησή τους σε περιόδους έλλειψης νερού. Μπορεί η καινοτομία αυτή να μη διατέθηκε προς πώληση, αποτέλεσε, όμως ένα ακόμα τρανταχτό παράδειγμα για το πώς τα λύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς όφελός μας.

Τα λύματα στη γεωργική άρδευση
Ανάλογη αξιοποίηση των λυμάτων θέλει να πετύχει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει θέσει ελάχιστες απαιτήσεις για την επαναχρησιμοποίηση του επεξεργασμένου νερού, ενθαρρύνοντας τα κράτη μέλη της ΕΕ στη χρήση τους σε παράγοντες, όπως η άρδευση για γεωργικούς σκοπούς. Επί του παρόντος, στην πόλη Σβάινφουρτ στη Βαυαρία βρίσκεται εν εξελίξει ένα πρότζεκτ που διερευνά πώς μπορούν τα λύματα να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να διανεμηθούν σε αγροτικές και αστικές περιοχές με έξυπνα τεχνολογικά μέσα. Η συγκεκριμένη έρευνα αναμένεται να διαρκέσει μέχρι την άνοιξη του 2024, αναφέρει η Deutsche Welle.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Οι χημικές ουσίες που δίνουν στις μπύρες IPA (India pale ale) τη μοναδική πικρή τους γεύση, απέτρεψαν τη συσσώρευση πλακών πρωτεΐνης που συνδέονται στενά με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Όλες οι μπύρες περιέχουν εκχύλισμα λυκίσκου, ο οποίος περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά που πιστεύεται ότι προστατεύουν τα κύτταρα στο σώμα.

Το Tettnang, ένα είδος λυκίσκου που καλλιεργείται στη Γερμανία και βρίσκεται στις μπύρες τύπου amber (κεχριμπαρένιου χρώματος) και lager (μπύρες χαμηλής ζύμωσης), βρέθηκε ότι είναι το καλύτερο στην απομάκρυνση των συσσωματωμάτων πρωτεϊνών. Οι Ιταλοί επιστήμονες προειδοποιούν ωστόσο, ότι τα ευρήματά τους μπορεί να μην δικαιολογούν την αύξηση της κατανάλωσης μπύρας, καθώς η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Αυτό συμβαίνει επειδή η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ επιταχύνει τη συρρίκνωση της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, η οποία στέλνει σήματα μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του εγκεφάλου, οδηγώντας σε γνωστικά προβλήματα. Το Αλτσχάιμερ είναι μια ανίατη νευροεκφυλιστική νόσος και η πιο κοινή μορφή άνοιας. Χαρακτηρίζεται από μη φυσιολογικά επίπεδα κολλωδών εναποθέσεων που ονομάζονται βήτα αμυλοειδές. Αυτές οι κολλώδεις εναποθέσεις συσσωματώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν πλάκες που συγκεντρώνονται μεταξύ των νευρώνων και διαταράσσουν τη λειτουργία των κυττάρων.

Περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από Αλτσχάιμερ στις ΗΠΑ, όπου είναι η έκτη κύρια αιτία θανάτου, ενώ στη Βρετανία ο αριθμός ξεπερνά το ένα εκατομμύριο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Milano-Bicocca εξέτασαν τρόφιμα με φαρμακευτική ή διατροφική λειτουργία. Επικεντρώθηκαν στα άνθη λυκίσκου, τα οποία προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι θα μπορούσαν να παρεμβαίνουν στη συσσώρευση βήτα αμυλοειδούς στον εγκέφαλο.

Η ομάδα εξέτασε τέσσερις κοινές ποικιλίες λυκίσκου χρησιμοποιώντας μια μέθοδο παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιούν οι ζυθοποιοί για την παραγωγή μπύρας. Στη συνέχεια εξέθεσαν τον λυκίσκο σε αμυλοειδείς πρωτεΐνες και ανθρώπινα νευρικά κύτταρα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα εκχυλίσματα λυκίσκου είχαν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και ήταν σε θέση να εμποδίσουν τη συσσώρευση βήτα αμυλοειδών πρωτεϊνών γύρω από τα κύτταρα. Τα εκχυλίσματα λυκίσκου προκάλεσαν επίσης διαδικασίες ανανέωσης που ονομάζονται αυτοφαγικά μονοπάτια - όπου το σώμα διασπά και επαναχρησιμοποιεί παλιά κυτταρικά μέρη για να αυξήσει την αποτελεσματικότητα.

Ο λυκίσκος με τις κορυφαίες επιδόσεις ήταν το Tettnang, το οποίο χρησιμοποιείται σε πολλές διαφορετικές lager και πιο ελαφριές μπύρες. Το συγκεκριμένο είδος λυκίσκου ευνοούσε την απομάκρυνση των ανενεργών πρωτεϊνών. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες, οι οποίες βρίσκονται επίσης στα φρούτα, τα λαχανικά, τα βότανα και τα μπαχαρικά, τα οποία είχαν την ισχυρότερη φαρμακευτική δράση. Οι ερευνητές είπαν ότι τα ευρήματά τους μπορεί να μην δικαιολογούν την κατανάλωση περισσότερης μπύρας, δείχνουν όμως ότι ο λυκίσκος θα μπορούσε να είναι η βάση για τροφές που θα μειώνουν τον κίνδυνο νευροεκφυλιστικών ασθενειών. Ο λυκίσκος βρίσκεται επίσης σε αφεψήματα βοτάνων και αναψυκτικά. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση ACS Chemical Neuroscience.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing


Ο Τζουρμπάκης Ιάσονας είναι Τεχνολόγος Τροφίμων, απόφοιτος της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης, με ειδίκευση στη Διασφάλιση Ποιότητας (University of Reading,UK). Στο τέλος του πρώτου έτους των προπτυχιακών του σπουδών, κατάφερε να αποσπάσει υποτροφία από την Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης (Βεργίνα), ως ένδειξη εκτίμησης της ακαδημαϊκής του επίδοσης. Ως νέος στον χώρο των τροφίμων, το επίτευγμα αυτό του κέντρισε το ενδιαφέρον για τον χώρο της μπύρας! Έχοντας ήδη πρόσβαση σε βασικές γνώσεις και το εργαστήριο της Σχολής, όλα τα υλικά της μπύρας, πλην του λυκίσκου, του ήτανε γνώριμα, κάτι το οποίο τον ενθάρρυνε να προχωρήσει στην παρασκευή της πρώτης του μπύρας.

Ψάχνοντας στο ίντερνετ και βλέποντας άλλους, μέσω βίντεο, να φτιάχνουν τη δική τους μπύρα, ξεκίνησε αγοράζοντας τον αρχικό εξοπλισμό, δύο κουβάδες και όργανα εμφιάλωσης. Δίχως να γνωρίζει για τα διάφορα είδη μπύρας, παρά μόνο τις "Lager", που μπορεί κανείς να βρει στην Ελλάδα, αποφάσισε να πειραματιστεί με μια Pale Ale. Σε μια κατσαρόλα δέκα λίτρων, με έναν σάκο βύνης, τη μπανιέρα να λειτουργεί ως εναλλάκτης θερμότητας, και τα πιο απλά υλικά [ένα είδος κριθαριού και ένα λυκίσκου-SMASH (Single Mash And Single Hops)], έφτιαξε τη πρώτη του μπύρα. Η αλήθεια είναι πως.. δεν πήγε και τόσο καλά. Το τελικό αυτό προϊόν δεν ήτανε σε τίποτα αυτό που είχε σχεδιάσει στο χαρτί, και πόσο μάλλον κάτι το οποίο, όπως έβλεπε στα βίντεο, κάποιος θα απολάμβανε να πίνει. Αντί να πεταχτούν τα μπουκάλια αυτά, αποθηκεύτηκαν, στο υπόγειο του σπιτιού του, όπου και ξεχάστηκαν.

Μετά από δύο χρόνια, τυχαία, βρήκε αυτά τα μπουκάλια και δοκίμασε. Το αποτέλεσμα δεν είχε καμία σχέση με αυτό που ήτανε. Και γιατί να έχει άλλωστε; Μια αφιλτράριστη και απαστερίωτη μπύρα, που έχει εμφιαλωθεί με τη μαγιά της, έχει την ιδιαιτερότητα να αλλάζει το προϊόν. Η καθαρότητα βελτιώνεται, η γεύση και τα αρώματα ισορροπούν, η μπύρα ωριμάζει, όπως ένα κρασί, κάτι το οποίο μας είναι πολύ πιο γνώριμο. Η δοκιμή αυτή τον έκανε να δει τη μπύρα τελείως διαφορετικά και τελικά να πάρει την απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη δημιουργία και τη παρασκευή Ζύθου.
Οτιδήποτε έχει ύπαρξη συνοδεύεται και από ένα όνομα. Κάτι το οποίο θα επιτρέπει σε δύο πλευρές να συνεννοούνται ως προς τι μιλάνε. Πολλές φορές βέβαια συνηθίζουμε να συνδυάζουμε κάποια εταιρεία με ένα συμβολικό για αυτήν προϊόν, και το ανάποδο. Έχοντας αυτό σαν βάση, πριν ξεκινήσει το φημισμένο, brainstorming, θέλαμε να βρούμε κάτι το οποίο θα μπορούσε να σταθεί περήφανα “πάνω” στις δημιουργίες μας. Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε από το τέλος. Τι θέλουμε να φανερώνει αυτό το όνομα για το προϊόν, και για την επιχείρηση; Η απάντηση αυτή ήρθε πολύ γρήγορα καθώς η απόφαση να μεταβούμε από την οικιακή στην επαγγελματική ζυθοποίηση, είναι μια έκφραση, μέσα από απλοϊκούς συνδυασμούς γεύσεων που μας αρέσουν, σε ένα μπουκάλι.
Ξέραμε λοιπόν ως τώρα πως θέλαμε κάτι το οποίο να είναι απλό στην ανάγνωση και συγχρόνως να εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο συνθέτουμε τις συνταγές μας. Σκεφτήκαμε λοιπόν τη ξενόφερτη φράση “I am a”, “εγώ είμαι..”. Μας άρεσε αυτός ο συνδυασμός γιατί είναι ο τρόπος με τον οποίο συστήνεται κανείς για πρώτη φορά. Δηλώνοντας τη ταυτότητά του. Τις συγκεκριμένες λέξεις, εάν τις ενώσει κανείς, iama, μπορεί να τις διαβάσει ως “ίαμα”. Σε αυτό το σημείο είμασταν ήδη πολύ χαρούμενοι με τον τρόπο που η εύρεση του ονόματός μας αυτή, επιτέλους κατέληγε κάπου. Η λέξη ίαμα, που σημαίνει γιατρικό, βγαίνει από την λέξη ίαση, από την ίδια λέξη που βγαίνει και το όνομά μου. Ιάσονας.
Ο τελευταίος συνδυασμός του ονόματος, σχετίζεται με τον στόχο της επιχείρησης όσων αφορά τη παραγωγή αποκλειστικά αφιλτράριστων ζύθων. Η παρουσία και κατανάλωση της μαγιάς, ενός ζωντανού οργανισμού, έχει, με μια ιδιαίτερα οξύμωρη οπτική, πολλές ωφέλιμες ιδιότητες για τον οργανισμό μας. Θα μπορούσε κανείς λοιπόν να το εκλάβει ως “ίαμα”.

Το εργαστήρι ζύθου -iama brewery- είναι η επιθυμία μας να εκφράσουμε τις γεύσεις μας μέσα από ένα προϊόν, τη μπύρα, το οποίο μπορεί άριστα να σταθεί πλάι σε ένα γαστρονομικό πιάτο όσο και μόνο του.
Πιστεύουμε στα φρέσκα προϊόντα παρασκευής μας, καθώς δεν εφαρμόζουμε καμία πρακτική φιλτραρίσματος και παστερίωσης, πετυχαίνοντας έτσι πιο γεμάτες, σε γεύση, άρωμα και απόλαυση μπύρες.

​Ο χώρος παρασκευής των προϊόντων μας βρίσκεται στις Πλαταιές, Θηβών, όπου παλιά χρησιμοποιούταν ως αποθήκη αγροτικών υλικών και εργαλείων. Σήμερα ο χώρος αυτός έχει τροποποιηθεί ως προς τη λειτουργικότητά του, ώστε να είναι κατάλληλο για την επεξεργασία τροφίμων, καθώς και ως προς το καλλωπισμό του, προσφέροντας ένα ευχάριστο κλίμα στους επισκέπτες αυτού.

Στην ζυθοποιία iama brewery στόχος μας είναι η προσφορά ποιοτικού ζύθου, παρασκευασμένου από όσο το δυνατόν υψηλότερα ποσοστά ελληνικών πρώτων υλών, στηρίζοντας έτσι τοπικούς και εγχώριους παραγωγούς. Πιστεύουμε πως ένα προϊόν αποκτά πρόσωπο και ταυτότητα μέσα από τον δημιουργό του, και για αυτό το λόγο, διατηρούμε χειροκίνητες τις παραγωγικές μας διαδικασίες. Όλα αυτά άλλωστε μπορεί να τα φανταστεί κανείς παρατηρώντας ένα μπουκάλι iama. Στόχος είναι η δημιουργία φρέσκων γεύσεων με προσωπικότητα.  

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Τα «Ανοιχτά Ζυθοποιεία» είναι μια πρωτοβουλία της Ελληνικής Ένωσης Ζυθοποιών, η οποία πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία για δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2018 και το 2019. Μετά από 3 χρόνια απουσίας, λόγω των περιοριστικών μέτρων που είχαν τεθεί στην ελληνική επικράτεια κατά την πανδημία, η αγαπημένη εκδήλωση των ζυθόφιλων, και όχι μόνο, επιστρέφει δυναμικά, επιτρέποντας και πάλι στα ζυθοποιεία να ανοίξουν για το κοινό!

Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν πολλά από τα παλαιότερα και πιο γνωστά ζυθοποιεία, αλλά και νέα, μικρότερα ζυθοποιεία, σε όλη τη χώρα, προσφέροντας μια ευρεία γκάμα ζύθων από όλες τις κατηγορίες. Τα μέλη της Ελληνικής Ένωσης Ζυθοποιών, λοιπόν, ανοίγουν τις πόρτες των ζυθοποιείων τους προσφέροντας ξεναγήσεις, εμπειρίες γευσιγνωσίας, καθώς και μια σειρά από γευστικές δοκιμές πολλών και διαφορετικών ειδών μπύρας στον χώρο τους, υποδεχόμενα το κοινό για να μοιραστούν μαζί την κοινή αγάπη τους για την μπύρα!

Η είσοδος στα ζυθοποιεία και η συμμετοχή στις δράσεις είναι δωρεάν. Τα «Ανοιχτά Ζυθοποιεία» δίνουν την ευκαιρία στο κοινό, να επισκεφθεί ορισμένες από τις σημαντικότερες ζυθοποιίες και μικροζυθοποιίες της χώρας μας. Μέσα από την επίσκεψη στα ζυθοποιεία, οι καταναλωτές έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν τον ζύθο, τα χαρακτηριστικά και την ιστορία του, να εξοικειωθούν περισσότερο με τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, να μάθουν για τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή, να συνομιλήσουν με τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από την παραγωγή των προϊόντων και κυρίως να δοκιμάσουν διαφορετικά είδη μπύρας.

Στις προηγούμενες εκδηλώσεις, το 2018 και το 2019, εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην διοργάνωση της Ελληνικής Ένωσης Ζυθοποιών, έχοντας την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον ζύθο και να μοιραστούν μαζί με τους ζυθοποιούς μία ολοκληρωμένη εμπειρία γύρω από τη μπύρα!

Τα ζυθοποιεία-μέλη της ΕΕΖ που συμμετέχουν στην δράση για το 2022 είναι τα εξής:
  • Αθηναϊκή Ζυθοποιία AE
  • Ζυθοποιία Πηνειού ΙΚΕ
  • Ζυθοποιία Χίου ΙΚΕ
  • Κορινθιακή Ζυθοποιία ΑΕ
  • Κρητικές Ζυθοποιίες -Ζηδιανάκης ΑΕ
  • Κρητική Ζυθοποιία ΑΕ
  • Μικροζυθοποιία Καβάλας 
  • Μικροζυθοποιία Κυκλάδων στην Τήνο
  • Μικροζυθοποιία Local streets beer
  • Μικροζυθοποιία Μυκόνου AEBE
  • Μικροζυθοποιία Septem OE
  • Μικροζυθοποιία Σερρών και Β. Ελλάδος ΑΕ
  • Ολυμπιακή Ζυθοποιία ΑΕ
  • Πρότυπη Συνεργατική Νανοζυθοποιία ΟΕ
Είδος εκδηλώσεων στο πλαίσιο της δράσης στα ζυθοποιεία: (κάθε ζυθοποιείο επιλέγει τις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιήσει):
Ξενάγηση στους χώρους παραγωγής των ζυθοποιείων που συμμετέχουν
Καθοδηγούμενη γευστική δοκιμή διαφορετικών τύπων μπύρας, για να γνωρίσουν οι επισκέπτες τον τρόπο με τον οποίο δοκιμάζεται κάθε μπύρα
Παρουσίαση της ιστορίας της μπύρας
Γνωριμία με τους ζυθοποιούς και άμεση επικοινωνία μαζί τους
Γευστική δοκιμή σε νέες αλλά και γνωστές ετικέτες της αγοράς, καθώς και φρέσκιας μπύρας, απευθείας από το καζάνι του ζυθοποιού.

Ενημερωθείτε για τα ζυθοποιεία-μέλη που συμμετέχουν αλλά και για το αναλυτικό πρόγραμμα στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ένωσης Ζυθοποιών www.ellinikienosizithopoion.gr. Η είσοδος στα συνεργαζόμενα ζυθοποιεία το διήμερο 10 & 11 Σεπτεμβρίου θα είναι ελεύθερη, ενώ για κάποιες δράσεις, ζητείται προεγγραφή ή/και τηρείται σειρά προτεραιότητας, λόγω περιορισμένων θέσεων. Συστήνεται η επικοινωνία του επισκέπτη απευθείας με το ζυθοποιείο που πρόκειται να επισκεφθεί, για να ενημερωθεί για το πλήρες πρόγραμμα, τη διαθεσιμότητα και τις ώρες λειτουργίας.

Επισημαίνεται ότι η κατανάλωση μπύρας απαγορεύεται σε ηλικίες κάτω των 18 ετών. Πάντα καταναλώνουμε υπεύθυνα. H Ελληνική Ένωση Ζυθοποιών ενθαρρύνει και υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν την κουλτούρα της μπύρας, ενώ παράλληλα προωθεί την υπεύθυνη κατανάλωσή της στο πλαίσιο ενός ισορροπημένου και υγιεινού τρόπου ζωής.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Οι “υγιεινές μπύρες” όπως όλα δείχνουν δεν είναι ένα παροδικό “πυροτέχνημα” ούτε μία τάση της εποχής. Ήρθαν για να κατακτήσουν την ομάδα καταναλωτών που στρέφονται σε πιο υγιεινές και βιώσιμες επιλογές και γι’ αυτό μεγάλες εταιρείες επενδύουν εκατομμύρια και ανακαλύπτουν νέες φόρμουλες προκειμένου να τους ικανοποιήσουν. Μετά την μπύρα με βιταμίνη D που κυκλοφόρησε από την Corona, τώρα ήρθε και η πρώτη μπύρα στον κόσμο με προβιοτικά. Η ανακάλυψη έρχεται από τη Σιγκαπούρη ως αποτέλεσμα της συνεργασίας της Probicient με την Brewerkz με το ύψος της επένδυσης να ανέρχεται σε περίπου 1 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η προβιοτική μπύρα είναι πλέον έτοιμη για εμπορική κλίμακα και σύντομα θα αρχίσει να πωλείται σε εμπορικές ζυθοποιίες και μικροζυθοποιίες σε όλο τον κόσμο. Η Probicient πιστεύει ότι η παγκόσμια μετατόπιση των καταναλωτικών προτύπων προς τις τάσεις υγείας και ευεξίας, ειδικά η χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ ή η μπύρα με λίγες θερμίδες, θα οδηγήσει την παγκόσμια αγορά προβιοτικών ποτών.

Ωστόσο, η προβιοτικοποίηση των αλκοολούχων ποτών είναι μια σημαντική τεχνολογική πρόκληση. Αυτά τα ποτά περιέχουν πολλές εγγενείς αντιμικροβιακές ενώσεις, όπως αιθανόλη, οργανικά οξέα και λυκίσκο που βλάπτουν την ανάπτυξη και την επιβίωση των προβιοτικών. Μέσω της τεκμηριωμένης έρευνας, η τεχνική ομάδα του Probicient έχει εξασφαλίσει τη δυνατότητα επιβίωσης των προβιοτικών, διατηρώντας παράλληλα τις παραδοσιακές μεθόδους παρασκευής μπύρας. Τα προβιοτικά είναι «ζωντανοί μικροοργανισμοί που, όταν χορηγούνται σε επαρκείς ποσότητες, προσφέρουν οφέλη για την υγεία. Η επιτυχία της πρώτης προβιοτικής μπύρας στον κόσμο βρίσκεται στον ξεχωριστό συνδυασμό μοναδικών στελεχών και κατοχυρωμένων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διεργασιών ζύμωσης.

Το Probicient είναι έτοιμο να προσφέρει στους καταναλωτές μια μοναδική «πιο υγιεινή» εμπειρία μπύρας, ικανοποιώντας τις ανάγκες ευεξίας τους μέσω της βελτίωσης της υγείας του εντέρου. «Ως μη γαλακτοκομικό προβιοτικό ποτό, η προβιοτική μπύρα θα προσφέρει στους καταναλωτές μια πιο υγιεινή εμπειρία κατανάλωσης χωρίς εμφανείς συμβιβασμούς στο γευστικό προφίλ της μπύρας και θα ταίριαζε καλά στην τάση των λειτουργικών ποτών», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής Liu Shaoquan από το Τμήμα NUS, Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων και συνιδρυτής του Probicient.

Η Brewerkz θα κυκλοφορήσει την Red Billion, μια προβιοτική ξινή μπύρα με βατόμουρο, η οποία είναι τώρα διαθέσιμη σε όλα τα καταστήματα Brewerkz από την 1η Μαρτίου 2022. Η ζυθοποιία θα επεκτείνει τη γκάμα των προβιοτικών γεύσεων μπύρας με την πάροδο του χρόνου, συμπεριλαμβανομένης της κονσερβοποίησης και της διάθεσης τους προς πώληση σε μεγάλα σούπερ μάρκετ και διαδικτυακά κανάλια.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής, τα μεγάλα καζάνια είναι γεμάτα και η διαδικασία βρασμού βρίσκεται στο τελικό στάδιο. Η μυρωδιά της ζύμωσης της μπύρας κατακλύζει τον χώρο στη ζυθοποιία του Δημήτρη Σταθώρη στη Χαλκιδική και όλα είναι έτοιμα για την εμφιάλωση. Ένα μόλις χιλιόμετρο πιο κάτω, σε άλλα καζάνια, στο τυροκομείο του πατέρα του, βράζει το γάλα και απομένουν μερικά μόλις στάδια ώσπου να γίνει η φέτα. Ο εικοσιπεντάχρονος, που μεγάλωσε μέσα στο τυροκομείο κι έμαθε όλα τα μυστικά του τυριού, άφησε τη φέτα και ασχολείται με την μπύρα. Μάλιστα, σήμερα διατηρεί τη δική του επιχείρηση που παράγει και εμφιαλώνει μπύρες.

Μία μπύρα από την Χαλκιδική
Η μετάβαση από το τυρί στην μπύρα έγινε πριν από αρκετά χρόνια, όταν μετά το σχολείο πήγε να φοιτήσει στη γαλακτοκομική σχολή στα Γιάννενα, για να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Εκεί, όπως λέει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, συνειδητοποίησε πως αυτό που αγαπά δεν είναι η τυροκομική, αλλά η ζυθοποιία. Ξεκίνησε φτιάχνοντας μπύρα στο σπίτι σε κουβάδες και κατσαρόλες, με μικρές ποσότητες παραγωγής, για φίλους και γνωστούς. Στη συνέχεια πήγε για σπουδές στην Αγγλία, όπου πήρε πτυχίο στη επαγγελματική σχολή ζυθοποιίας. Εκεί φάνηκε και το ταλέντο του, καθώς κατέκτησε την πρώτη θέση σε δυο διαγωνισμούς της σχολής, για την παραγωγή καλύτερης μπύρας και για το καλύτερο επιχειρηματικό πλάνο, αφήνοντας πίσω του ακόμη και Γερμανούς συμφοιτητές του, που φημίζονται για την εξειδίκευσή τους στις μπύρες. Επιστρέφοντας στη Χαλκιδική, έκανε το όνειρό του πραγματικότητα.

Ο Δημήτρης Σταθώρης, αν και απαρνήθηκε το τυροκομείο, βρίσκει πολλά κοινά με τη νέα του δραστηριότητα. «Τυρί και μπύρα μοιάζουν. Είναι και τα δυο είναι προϊόντα ζύμωσης, βρασμού, υπάρχει η παστερίωση, οι μετρήσεις. Έχουν πολλά κοινά ακόμη και στον εξοπλισμό: από φίλτρα μέχρι μαγιές και πυτιές. Και τα δυο είναι φρέσκα προϊόντα. Παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγή τους οι μικροοργανισμοί, όπως και η ωρίμανση των προϊόντων, ενώ δέχονται υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της παραγωγής, περνούν και τα δυο από τον εναλλάκτη θερμότητας», εξηγεί.

Η σύνδεση δεν σταματά εκεί, καθώς, όπως σημειώνει ο νεαρός ζυθοποιός, μετά την παράγωγη μπύρας, τα υποπροϊόντα όπως υπολείμματα βύνης κριθαριού προορίζονται για ζωοτροφή ύψιστης θρεπτικής αξίας σε ντόπιους κτηνοτρόφους, που θα δώσουν το γάλα τους στη μονάδα του πατέρα του, οπότε υπάρχει κύκλος. Η οικογένεια είναι τα τελευταία έξι χρόνια επιχειρηματικά μοιρασμένη στα δυο. Ο μπαμπάς τυροκόμος μαζί με τα άλλα δύο παιδιά του και ο 25χρονος ζυθοποιός! Ανταλλάσσουν μυστικά, συμβουλές και αλληλοβοηθιούνται. Εξάλλου, ο Δημήτρης Σταθώρης μεγάλωσε μέσα στο τυροκομείο, δούλευε εκεί και γνωρίζει τα πάντα για την παραγωγή του τυριού.

«Η ζυθοποιία μας είναι μια μόνιμη μονάδα, η πρώτη εγκατάσταση στη Χαλκιδική που παράγει, συσκευάζει και εμφιαλώνει στον τόπο μας. Η ετικέτα της είναι εμπνευσμένη από το Άγιον Όρος -τις επτά σφραγίδες της Αποκάλυψης του Ιωάννη- και βγάζουμε μια μπύρα για κάθε μια σφραγίδα. Είμαστε τώρα στη δεύτερη φουρνιά», αναφέρει ο κ. Σταθώρης που περιμένει με ανυπομονησία να βγουν στο εμπόριο, τις επόμενες εβδομάδες, και τρεις ακόμη μπύρες του, με τις αντίστοιχες σφραγίδες. 

Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Η ιστορία του Γαλατικού Χωριού ξεκινά το 2012 στη Χαλκίδα, στα χρόνια της σκληρής οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Παρά τις δυσκολίες της εποχής όμως, δύο καλοί φίλοι, ο Βαγγέλης Λαζάρου και ο Μίμης Κάτρης είπαν να βρουν μια ευκαιρία μέσα από τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούσαν τότε στην χώρα και να δημιουργήσουν κάτι νέο και ξεχωριστό στην πόλη τους. Το Γαλατικό Χωριό άνθισε μέσα σε χρόνια που δεν υπήρχε πολύ φως χάρις στην αλληλεγγύη και το μεράκι φίλων και κοντινών ανθρώπων. Ξεχώρισε γιατί λειτούργησε με γνώμονα την ανθρώπινη σχέση και την καθημερινή αγάπη για αυτό που έκαναν.

Το Γαλατικό Χωριό δεν είναι ένα απλό μαγαζί, άλλη μία μπυραρία. Η παγωμένη μπίρα στο ποτήρι, ένας καφές με τα νέα μας, όλα αυτά είναι μία ιεροτελεστία, είναι κάτι παραπάνω από μια βόλτα καθημερινή. Είναι η φύση μας ως κοινωνικά όντα και όσο θα ανταμώνουμε και θα εξελισσόμαστε. Και μέσα από το αντάμωμα σε ένα τέτοιο στέκι όπως αυτό, οι άνθρωποι εξελίσσονται και δημιουργούν. Πώς όμως ξεκίνησε όλο αυτό; Ποια ήταν τα πρώτα βήματα και πώς εξελίχθηκε στην αγαπημένη μπυραρία της Χαλκίδας και όχι μόνο; Συναντήσαμε τον Μίμη και τον Βαγγέλη και μιλήσαμε για το Γαλατικό Χωριό. Η αφορμή; Τα 9 χρόνια ζωής που συμπλήρωσε φέτος το μαγαζί.

Το να ανοίξουμε ένα μαγαζί το 2012 ήταν αποτέλεσμα της ανάγκης που είχαμε εκείνη την περίοδο, όταν και οι δύο χάσαμε την δουλειά μας. Και εκείνη την περίοδο, όταν έχανες την δουλειά σου, πολύ δύσκολα έβρισκες κάτι άλλο. Με το μικρό μπάτζετ που είχαμε σκεφτήκαμε να ανοίξουμε αυτό το μαγαζί. Ήμασταν πολύ φίλοι και πορευθήκαμε μαζί. Το Γαλατικό Χωριό σαν έννοια είναι κάτι που μας αντιπροσωπεύει σε πολλά πράγματα στην ζωή μας. Όχι στον απόλυτο βαθμό, γιατί κακά τα ψέματα, τις εκπτώσεις μας σαν άνθρωποι τις κάνουμε όλοι στην ζωή μας γενικότερα. Δίνουμε όμως τις μάχες μας καθημερινά, στο να είμαστε όσο το δυνατόν πιο συνεπείς σε αυτό που αντιπροσωπεύει ένα Γαλατικό Χωριό, την αντίσταση ουσιαστικά. Το μαγαζί μπορεί να είχε ως ανθρώπους που έτρεξαν το εγχείρημα τον Μίμη και τον Βαγγέλη, όμως στήθηκε μετά από μεγάλη βοήθεια φίλων και συγγενών. Αλλιώς όλο αυτό δεν θα υπήρχε! Ένα μαγαζί δεν είναι μόνο τα προϊόντα του ή μόνο η μουσική του. Ένα μαγαζί είναι κυρίως οι άνθρωποί του.”

Όλο το εγχείρημα αλλά και το timing ήταν μεγάλο ρίσκο…
“Πήραμε τα ρίσκα μας, ρίσκο ήταν και το σημείο που φτιάχτηκε το μαγαζί. Ένα αντιεμπορικό και αντιτουριστικό μέρος, έξω από την πιάτσα. Αλλά και το να βγούμε να πουλήσουμε αποκλειστικά μπύρα και να αποκλείσουμε ποτά, κοκτέιλ είχε ρίσκο και μεγάλη δυσκολία. Σε πολλούς όμως άρεσε αυτό. Το ότι το μαγαζί έχει χαρακτήρα σε πολλούς άρεσε. Όταν κάνεις κάποιες τέτοιες τομές στην πόλη, στο τι θα πουλήσω, τι μουσική θα παίξω, πως θα είναι στημένο το μαγαζί, προφανώς και σε κάποιους αρέσει και σε κάποιους δεν θα αρέσει, αλλά σε εκείνους που αρέσει τους κέρδισες για πάντα. Και απεριόριστο μπάτζετ να είχαμε, πάλι το ίδιο ύφος θα είχε το μαγαζί.
Επενδύσαμε πολύ και στην μουσική και στο είδος της μουσικής που το μαγαζί επιλέγει. Το Γαλατικό έχει κάθε μέρα dj. Δεν σταματήσαμε ποτέ να έχουμε κάποιον άνθρωπο στο μαγαζί και να παίζει μουσική, χειμώνα καλοκαίρι. Όλα αυτά όμως, τα σκεπάζει ο χαρακτήρας των ανθρώπων που δουλεύουν στο μαγαζί και κατά συνέπεια σε τι κόσμο απευθύνεσαι. Μετά από 9 χρόνια μπορούμε να σου πούμε το μικρό όνομα του 95% των πελατών που έρχονται στο μαγαζί. Και αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο σωματοφύλακα του μαγαζιού, γιατί είναι θαμώνες. Είναι ένα στέκι.”

Ποιά η σχέση σας με την μπύρα πριν το Γαλατικό; 
Όταν ξεκινήσαμε δεν είμασταν ειδικοί στην μπύρα. Πολύ σύντομα όμως διαπιστώσαμε ότι υπάρχει πραγματικά πολύ βάθος και ιστορία πίσω από την μπύρα. Αν ψάξει κάποιος την ιστορία της μπύρας θα διαπιστώσει ότι αρκετά χιλιάδες χρόνια πριν, όταν ξεκίνησε από την Μεσοποταμία ως τυχαία ανακάλυψη και αποτέλεσε για πάρα πολύ καιρό κύρια τροφή των ανθρώπων της εποχής. Αυτό είναι κάτι που γοητεύει. Υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο “Πως η μπύρα έσωσε τον κόσμο”. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αλλά όταν δεις το ντοκιμαντέρ θα καταλάβεις ότι δεν είναι τόσο. Στον Μεσαίωνα, την εποχή της πανούκλας και της χολέρας, οι λαοί που έπιναν μπύρα δεν νοσούσαν σχεδόν ποτέ. Σιγά – σιγά λοιπόν, μάθαμε τα πάντα για την μπύρα. Το Γαλατικό Χωριό στα 9 χρόνια λειτουργίας του, έχει φιλοξενήσει πάνω από 250 διαφορετικές ετικέτες στα ψυγεία του και υπολογίζουμε πάνω από 40 διαφορετικά βαρέλια. Πλέον, έχουμε την εμπειρία να ξεχωρίζουμε ποια μπύρα αξίζει και ποια μπορεί να είναι αδιάφορη.

Το Γαλατικό δίνει και πολιτισμό στην πόλη. Διοργανώνει φεστιβάλ…
Και αυτό ξεκίνησε από μια λύση σε ένα πρόβλημα το οποίο είχε δημιουργηθεί. Στα πρώτα δύο χρόνια κάναμε live στο μαγαζί, αυτό δημιούργησε προβλήματα στην γειτονιά, προβλήματα ηχορύπανσης. Γιατί το Γαλατικό είναι ένα συνοικιακό μαγαζί που σέβεται την γειτονιά και τον κόσμο που μένει εδώ. Για αυτό τον λόγο, από την αρχή της λειτουργίας μας θεσπίσαμε ωράριο. Αποφασίσαμε λοιπόν, όσα live κάναμε μέσα στην χρονιά, να τα μαζέψουμε μέσα σε ένα διήμερο-τριήμερο και να γίνουν σε έναν ανοιχτό χώρο το καλοκαίρι. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το 2016, το Let It Beer Festival, στο οποίο φιλοξενήσαμε αρκετά μεγάλα και σημαντικά ονόματα της ροκ σκηνής. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και κάθε καλοκαίρι το φεστιβάλ πήγε καλύτερα.

Το Γαλατικό Χωριό έχει ένα ιδιαίτερα έντονο κοινωνικό χαρακτήρα…
Ο κοινωνικός χαρακτήρας ενός μαγαζιού υπάρχει σε όλα τα μαγαζιά. Είτε θετικά είτε αρνητικά. Το Γαλατικό Χωριό έχει μία τέτοια ευαισθησία. Έχουμε συνδιοργανώσει το πρώτο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στη Χαλκίδα. Συχνά, μαζεύουμε ρούχα και κυρίως παπούτσια για τους τρόφιμους των φυλακών της Χαλκίδας και της Θήβας. Και αρκετά άλλα πράγματα που έχουμε συνδράμει γιατί αυτό πηγάζει από τον χαρακτήρα των ανθρώπων που βρίσκονται στο μαγαζί.” Και στην ζωή μας μπαίνει ο κορονοϊός. Η πανδημία η οποία έπληξε τόσο πολύ τον κλάδο της εστίασης…
“Η κατάσταση που έφερε στην εστίαση και όχι μόνο, ο κορονοϊός ήταν ο λόγος να σκεφτούμε λύσεις και να μας κινητοποιήσει. Νοικιάσαμε από τον δήμο τον έξω χώρο απέναντι από το μαγαζί και αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ. Τώρα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα του κλειστού χώρου. Είναι μια μεγάλη δυσκολία και πρόκληση. Ο κλειστός χώρος τον χειμώνα μπορεί να εξυπηρετήσει μόνο τους εμβολιασμένους. Είναι κάτι πρωτόγνωρο για όλους μας. Δεν ξέρουμε πως θα λειτουργήσει αυτό στον κόσμο.”

Τι ονειρεύεστε για τα επόμενα χρόνια;
Ονειρευόμαστε ένα μαγαζί το οποίο εποχή με εποχή να μην διαφοροποιείται στον χαρακτήρα του και στην δυναμική του (όσο αφορά τον κόσμο που απασχολεί). Ονειρευόμαστε ένα μαγαζί, που οι περισσότεροι που εργάζονται σε αυτό να το βλέπουν ως εργασία η οποία μπορεί να ζήσει την οικογένειά τους. Αν μπορεί να γίνει ποτέ αυτό βέβαια. Αυτή την στιγμή το 80% των ανθρώπων που εργάζονται στο Γαλατικό έχουν περισσότερα από 7 χρόνια στο μαγαζί. Το μεγαλύτερο μας όνειρο όμως, είναι να έχουμε ένα μαγαζί το οποίο να γουστάρει ο κόσμος. Αλλά και τα παιδιά που εργάζονται, να γουστάρουν που βρίσκονται στο Γαλατικό.”

Διεύθυνση: Μητροπολίτου Βασιλείου 58, Χαλκίδα
Τηλ.: 22210-83556
facebook 

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Πριν από αρκετά χρόνια, στις παρυφές του όρους Παναχαϊκού στην Καρυά, δύο φίλοι ξεκίνησαν να βράζουν τη δική τους μπύρα χρησιμοποιώντας γάργαρο νερό από τις πηγές του ποταμού Γλαύκου. Το όνειρο μεγάλωσε και η ιδέα για άνοιγμα στην αγορά γεννήθηκε όταν μία από τις μπύρες που συνήθιζαν να φτιάχνουν παρέα, βραβεύτηκε στο “Tinos Homebrew Challenge 2021”. Πλέον η Αχαϊκή Pilsner με χαρακτηριστικές γεύσεις, αρώματα βυνών και λυκίσκων έχει ριχτεί στην αγορά με σκοπό να κερδίσει κάθε ουρανίσκο.

Να σημειώσουμε ότι το σχεδιασμό της ετικέτας της αγαπημένης μπύρας ανέλαβε το δημιουργικό γραφείο Paperplain των Θανάση Καρρά και Κασσιανής Σπυροπούλου. «Πριν από 11 χρόνια, μαζί με έναν φίλο μου, ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε μπύρα σε ένα σπίτι, που είχε στο Σούλι. Ήταν χόμπι μας, φτιάχναμε σπιτική μπύρα με κατσαρόλες, σουρωτήρια και πετρογκάζι. Κράτησε για τέσσερα χρόνια όλο αυτό, αλλά στην πορεία λόγω οικογενειακών κι άλλων υποχρεώσεων, το σταματήσαμε» αναφέρει ο δημιουργός της μπύρας, Στάθης Βάρης που για τις ανάγκες της πρώτης του εμφιαλωμένης μπύρας, προχώρησε στη δημιουργία της ζυθοποιίας Vasta Beer.

Όπως εξηγεί, «πριν τρία χρόνια, είχα την ιδέα να συνεχίσω αυτό το χόμπι που είχα κάποτε με τον φίλο μου. Πήρα κάποια καινούργια μηχανήματα, ξέροντας ότι το είδος πλέον είχε εκσυγχρονιστεί και ότι όλο και περισσότεροι ενδιαφέρονται για την σπιτική μπύρα. Υπήρχε πλέον μία νέα τάση που είχε να κάνει με την παραγωγή μπύρας στο σπίτι. Ξεκίνησα λοιπόν με νέα και σύγχρονα μηχανήματα να φτιάχνω τη δική μου μπύρα στο σπίτι. Υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μου να βγει κάποια στιγμή η μπύρα στην αγορά, όμως δεν ήταν αυτός ο αρχικός σκοπός και στόχος. Αυτό που ήθελα αρχικά ήταν να φτιάξω μία μπύρα που δεν θα είναι σαν αυτές της ευρείας κατανάλωσης και του εμπορίου. Το στοίχημα ήταν να προκύψει μία μπύρα που να είναι κάπως ιδιαίτερη. Η εμφάνισή της στην αγορά προέκυψε μέσω ενός διαγωνισμού που έγινε στην Τήνο. Πήραμε μέρος και κερδίσαμε την 3η θέση ενώ υπήρχαν συμμετοχές απ΄όλη την Ελλάδα. Το ζυθοποιείο που διοργάνωσε τον διαγωνισμό έδωσε τη δυνατότητα στους τρεις πρώτους να βγάλουν την μπύρα τους στην παραγωγή».

«Αυτό που κάνει την μπύρα να ξεχωρίζει είναι η επίγευση που αφήνει, η πικρότητα που έχει αλλά και η τεχνική που διαφέρει από αυτή που συναντάμε στις κοινές μπύρες. Πρόκειται για συγκεκριμένη τεχνική που βασίζεται σε χρονικούς κανόνες, στον συνδυασμό των λυκίσκων που χαρίζουν την ποιότητα και τη γεύση. Υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή λοιπόν την οποία έχω δουλέψει εδώ και πολλά χρόνια. Είναι αυτή που έδωσε την τρίτη θέση. Δεν πήρε την πρώτη γιατί χρειαζόταν λίγη πικράδα ακόμα. Αυτό όμως που ήθελα εγώ ήταν να έχω μία μπύρα που αφήνει στο στόμα μία καλύτερη επίγευση. Σε άλλους αρέσει η πολύ πικρή μπύρα, σε άλλους δεν αρέσει. Ήθελα η μπύρα που θα φτιάξω να βρίσκεται κάπου στο ενδιάμεσο, σε σχέση με την πικράδα της. Η μπύρα κυκλοφόρησε στην αγορά πριν από ενάμιση μήνα και έχει τοποθετηθεί σε καταστήματα εστίασης, στην Πάτρα και την Καλαμάτα. Η επιθυμία μου πάντα ήταν να μπει σε καλά εστιατόρια και να την επιλέγει κάποιος για να την γευτεί μαζί με ένα ωραία πιάτο. Να σερβίρεται σε ένα ιδιαίτερο ποτήρι για να βγαίνουν τα αρώματα και οι επιγεύσεις της. Έχει μεγάλη σημασία να σερβίρεται στο σωστό ποτήρι» λέει ο κ. Βάρης.

source
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing


Καλησπέρα σε όλους τους φίλους της μπύρας! Πρόσφατα ανακοινώθηκε ο επόμενος διαγωνισμός απο την Μικροζυθοποιία Τήνου και Κυκλάδων, το γνωστό πλέον Tinos Homebrew Challenge 2022. Αυτή την φορά τα πράγματα φαίνονται να αγριεύουν καθώς πραγματοποιούνται συνολικά τρεις διαγωνισμοί με διαφορετικό είδος μπύρας ο καθένας. Δυο προκριματικοί (Δεκέμβριο & Φεβρουάριο) και ο μεγάλος διαγωνισμός με την τελική φάση που θα πραγματοποιηθεί το Μάιο. Θα βρείτε αναλυτικά τις οδηγίες του διαγωνισμού στην σελίδα του διαγωνισμού στο facebook.

Σήμερα όμως δεν θα ευλογήσουμε τα γένια μας αλλά ούτε και του διαγωνισμού! Σήμερα σε αυτό το άρθρο θα δούμε το διαγωνιζόμενο στυλ, την British Brown Ale, μέσα απο την επίσημη σελίδα του Beer Judge Certification Program (BJCP) τον πιο καταξιωμένο φορέα για τον καθορισμό όλων των στυλ της αγαπημένης μας μπύρας. Βγάλτε λοιπόν τα σημειωματάρια σας και ξεκινήστε τις αναζητήσεις και τις δοκιμές!

Πριν ξεκινήσουμε όμως θα πούμε μερικά ιστορικά στοιχεία του υπόψη στυλ. Η Brown ale έχει μακρά ιστορία στη Μεγάλη Βρετανία, αν και διάφοροι τύποι προϊόντων χρησιμοποιούσαν αυτό το όνομα σε διάφορες χρονικές στιγμές. Ένα ευρύ φάσμα ποικιλιών ζυθοποιήθηκε, αλλά οι σύγχρονες σκούρες μπύρες θεωρούνται γευστικά βαρύτερες (σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα του Ηνωμένου Βασιλείου). Το στυλ μας, βασίζεται στις σύγχρονες ισχυρότερες βρετανικές σκούρες μπύρες, όχι στις ιστορικές εκδοχές ή στις πιο γλυκές London Brown Ales του παρελθόντος. Μιλάμε για μια ευρεία κατηγορία, με πιθανές διαφορετικές ερμηνείες, που κυμαίνονται από πιο ανοιχτόχρωμες και hoppy έως πιο σκούρες και καραμελωμένες. Ωστόσο, καμία από τις εκδόσεις δεν έχει έντονα καβουρδισμένες γεύσεις. Μια Double Brown Ale ήταν πιο δημοφιλές στο παρελθόν, αλλά είναι πλέον δύσκολο να την βρεις τώρα. Ενώ οι London Brown Ales κυκλοφορούν στο εμπόριο χρησιμοποιώντας το όνομα Brown Ales, τις αναφέρουμε ως ένα διαφορετικό στυλ λόγω της σημαντικής διαφοράς ισορροπίας (ειδικά γλυκύτητας) και αλκοόλ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι στην ίδια οικογένεια, όμως.

Χαρακτηριστικά Χρησιμοποιούμενα Συστατικά
Βρετανικές mild ή pale ale βύνες βάσης με νότες καραμέλας. Μπορεί επίσης να προστεθούν και μικρές ποσότητες πιο σκούρας βύνης (π.χ. σοκολάτας) για να δώσει χρώμα και έναν πιο ''ξηροκαρπικό'' χαρακτήρα. Οι αγγλικές ποικιλίες λυκίσκου είναι οι πιο ενδεικτικές όπως π.χ. Fuggle H, Sovereign, Target, East Kent Goldings.

Συγκριτικά με άλλα Στυλ
Περισσότερο βυνώδη ισορροπία απο τις British Bitters, με περισσότερες γεύση βύνης από τους σκουρόχρωμους κόκκους. Δυνατότερη από μια Dark Mild. Λιγότερο καβουρδισμένη από μια English Porter. Ισχυρότερο αλλά λιγότερο γλυκεία από μια London Brown Ale.


Εμφάνιση
Ξεκάθαρα σκούρα κεχριμπαρένια έως σκούρα καφέ με κοκκινωπές ανταύγειες. Χαμηλός έως μέτριος (γκριζοπός) αφρός.

Άρωμα
Ελαφρύ, γλυκό άρωμα βύνης με νότες καφέ, καρυδιού ή ελαφριάς σοκολάτας και ελαφριά έως βαριά καραμέλα. Ένα ελαφρύ αλλά ελκυστικό λουλουδάτο ή γήινο άρωμα λυκίσκου μπορεί επίσης να παρατηρηθεί. Ίσως ένα ελαφρύ φρουτώδες άρωμα μπορεί να είναι εμφανές, αλλά δεν πρέπει να κυριαρχεί.

Γεύση
Απαλή έως μέτρια γλυκύτητα βύνης, με ελαφρύ έως βαρύ χαρακτήρα καραμέλας και μεσαίο έως ξηρό φινίρισμα. Η βύνη μπορεί επίσης να έχει χαρακτήρα καρυδιού, φρυγανισμένου ψωμιού, μπισκότου, καφέ ή ελαφριάς σοκολάτας. Μέτρια έως μεσαία-χαμηλή πικράδα. Η ισορροπία βύνης-λυκίσκου κυμαίνεται εστιασμένη στη βύνη. Γεύση λυκίσκου χαμηλή έως ελάχιστη (λουλουδάτες ή γήινες ιδιότητες). Μπορεί να υπάρχουν χαμηλοί έως μέτριοι φρουτώδεις εστέρες.

Αίσθηση στο στόμα/Επίγευση
Μεσαίο-ελαφρύ έως μεσαίο σώμα. Μεσαία έως μεσαία-υψηλή ενανθράκωση. Η επίγευση αφήνει αυτή της γεύσης.



The Last of us
Mirror Edge
Mirror Edge
Mirror Edge
Mirror Edge
Mirror Edge
Τα πάντα για την μπύρα τις Μικροζυθοποιίες και το homebrewing

Γνωρίζετε ότι η εφεύρεση της μπύρας ήταν κρίσιμη για τη γέννηση του πολιτισμού; Επιστήμονες και ιστορικοί αποκαλύπτουν την καταπληκτική ιστορία, για το πώς η μπύρα βοήθησε στη δημιουργία των μαθηματικών, της γραφής, συνεισέφερε στη σύγχρονη ιατρική, την εργατική νομοθεσία, ακόμα και τη δημιουργία των ΗΠΑ. Αν νομίζετε ότι η μπύρα είναι απλά ένα δροσιστικό ποτό για να την πίνετε όταν βλέπετε ποδοσφαιρικούς αγώνες στην τηλεόραση, τότε είστε μάλλον στο σκοτάδι. Η μπύρα είναι υπεύθυνη για τα σημαντικότερα πράγματα που έγιναν στη Γη. Μάθετε λοιπόν, τι έκανε η μπύρα για εσάς. Τον 21ο αιώνα οι άνθρωποι είναι κυρίαρχοι στον πλανήτη. Πίσω μας βρίσκονται 10.000 χρόνια πολιτισμού, στη διάρκεια των οποίων υποτάξαμε τη φύση στη θέλησή μας. Όλα ξεκίνησαν με μια σπουδαία επινόηση. Όχι τον τροχό, όχι το αυτοκίνητο, όχι το αεροπλάνο. Η σπουδαιότερη εφεύρεση όλων των εποχών ήταν... η μπύρα!!!

Η μπύρα άλλαξε την πορεία της ιστορίας του ανθρώπου. Όχι μία ή δύο φορές. Ξανά και ξανά. Από την πρώτη στιγμή. Όργωσε τις πρώτες καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης. Η αγροτική επανάσταση ήταν επακόλουθο της επιτακτικής ανάγκης να παρασκευάσουν μπύρα. Έδωσε χροιά στα πρώτα θαύματα του κόσμου. Η μπύρα εδραίωσε τη σύγχρονη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η μπύρα και η επιστήμη πάνε χέρι-χέρι. Η μπύρα διαμόρφωσε και την Αμερική. Αποτελεί την κρυφή ιστορία της. Είναι στο DNA της. Έδωσε τέλος σε ένα από τα μεγάλα σκάνδαλα της ιστορίας. Η μπύρα ήταν ένα μέρος, αν όχι το βασικό κίνητρο, που δόθηκε ένα τέλος στην παιδική εργασία. Και πάνω από όλα, μας έδωσε κάτι να πίνουμε όταν βλέπουμε αγώνες. Αυτή είναι η ιστορία της σπουδαιότερης εφεύρεσης όλων των εποχών. Είμαι μία εκπληκτική ιστορία, που δεν έχει ειπωθεί ακόμα. Χωρίς την μπύρα πιθανότατα θα ζούσαμε ακόμα σε σπηλιές.

Γιατί συνέβη η Αγροτική Επανάσταση
Οι άνθρωποι σαν κι εμάς υπάρχουν εδώ και 100.000 χρόνια. Τα πρώτα 90.000 ήμασταν νομάδες, κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες. Η μόνη μας ανησυχία ήταν το να βρούμε φαγητό. Ώσπου το 9.000 π.Χ. συνέβη κάτι, που άλλαξε τον κόσμο για πάντα. Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες στη Μέση Ανατολή σταμάτησαν να περιφέρονται, εγκαταστάθηκαν εκεί κι άρχισαν να καλλιεργούν τη γη. Αντικατέστησαν τις σπηλιές με σπίτια και δημιούργησαν τον πρώτο πολιτισμό στη Μεσοποταμία. Ήταν το ξεκίνημα του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε. Οι ιστορικοί το ονομάζουν Αγροτική Επανάσταση. Το ερώτημα όμως είναι: Γιατί συνέβη; Στην πραγματικότητα, η Αγροτική Επανάσταση ξεκίνησε από το κριθάρι. Για χρόνια, οι ειδικοί είκαζαν πως χρειαζόταν για να ψήνουν ψωμί. Τώρα όμως, υπάρχει μία νέα θεωρία, που έχει συνταράξει τον κόσμο των επιστημών.


Για τον επιστήμονα τροφίμων δρ. Πάτρικ Χέις, τα πράγματα είναι απόλυτα ξεκάθαρα: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι άρχισαν να καλλιεργούν το κριθάρι για να φτιάξουν μπύρα». Ο καθηγητής Βιο-αρχαιολογίας του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας δρ. Πατ ΜακΓκόβερν, συμφωνεί ότι καλλιεργούσαν το κριθάρι για να φτιάχνουν μπύρα: «Ο λόγος που άρχισαν να το καλλιεργούν το 9.000 π.Χ. ήταν επειδή το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν μπύρα».
Η απόδειξη; Κατάλοιπα από αρχαίο αγγείο. Ο δρ. ΜακΓκόβερν βρήκε κατάλοιπα σε αρχαίο αγγείο, που αποδείχθηκε ότι ήταν κατακάθι μπύρας. Αυτό αποδεικνύει ότι είχαμε ένα δοχείο, που χρησιμοποιούσαν αρχικά για μπύρα. Τα κατάλοιπα αυτά της μπύρας ήταν περισσότερο από 3.000 χρόνια παλιότερα, πριν αρχίσει οποιοσδήποτε να ψήνει ψωμί.



Πώς κατάφεραν να παρασκευάσουν μπύρα
Μια στιγμή όμως. Η ζυθοποιία είναι περίπλοκη επιστήμη. Πώς είναι δυνατόν οι πρωτόγονοι να είχαν παρασκευάσει μπύρα; Ο δρ. Τόμας Σελχάμερ είναι επιστήμονας ζύμωσης, ένας ειδήμονας της μπύρας. Αυτός πιστεύει ότι την ανακάλυψαν εντελώς τυχαία:


Οι άνθρωποι της τότε εποχής λένε: «Είναι καλό αυτό το πράγμα! Πώς θα φτιάξουμε κι άλλο;».
Σήμερα, ειδικοί σαν τον δρ. Χέις πιστεύουν ότι η ευφορία που χαρίζει η μπύρα ήταν ο παράγοντας που άλλαξε τον κόσμο για πάντα: «Η ευθυμία που χαρίζει η μπύρα, έπεισε τους ανθρώπους να συνεχίσουν να καλλιεργούν κριθάρι. Αυτό με τη σειρά του ξεκίνησε μια σειρά εφευρέσεων που την έκαναν καλύτερη».


Έκρηξη νέων τεχνολογιών
Η δίψα για περισσότερη μπύρα και κριθάρι για να τη φτιάχνουν δημιούργησε μια έκρηξη νέων τεχνολογιών. Ήταν μία αλυσιδωτή αντίδραση.


Περισσότερη μπύρα συν περισσότερο κριθάρι ισούνται με περισσότερες φάρμες και την επινόηση των μαθηματικών.


Μετά την τοπογραφία ήρθε η λογιστική.
Και η σπουδαιότερη πρώιμη εφεύρεση της μπύρας: Η γραφή.
Ο δρ. Στίβεν Τάινι είναι ειδικός στα αρχαία κείμενα:


Το εμπόριο μπύρας δημιούργησε την αρχική καταχώρηση, σύμβολα πάνω σε πήλινες πλάκες που εξελίχθηκαν σε γραφή. Μια από τις σημαντικότερες αρχαίες λίστες λέξεων έχει 160 διαφορετικές λέξεις, που σχετίζονται με την μπύρα. Περισσότερες απ' όσες έχουν οι Εσκιμώοι για το χιόνι. Τόσο σημαντική ήταν η μπύρα.


Συνδυάστε την μπίρα με τη γραφή τώρα. Είναι σαν εφόρμηση στον Tίγρη και τον Ευφράτη. Και αργά ή γρήγορα κάποια φωτεινή σπίθα θα ξεκινήσει την ποίηση. Στο Μπάιρον Μπέι της Αυστραλίας ο ζυθοποιός Μπραντ Ρότζερς κάνει μια βουτιά στην ιστορία. Ετοιμάζει ένα χαρμάνι, που βασίζεται στο πρώτο ποίημα του κόσμου. Οι στίχοι του περιέχουν μια συνταγή τεσσάρων χιλιάδων ετών για... ─ναι, σωστά το μαντέψατε ─ για την μπίρα. Γράφτηκε το 1.800 π.Χ και ονομάζεται «Ο ύμνος της Νινκάσι». Ήταν η θεά της μπίρας στη Μεσοποταμία.


Η μπίρα λοιπόν, σταμάτησε το κυνήγι και τη συλλογή τροφής. Ξεκίνησε τη γεωργία. Εφηύρε το άροτρο και τον τροχό. Και μας έδωσε τα μαθηματικά και τη γραφή. Σήμερα, αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, ιστορικοί και επιστήμονες, μια πληθώρα ειδημόνων στην μπίρα, πιστεύουν πλέον ότι η μπίρα είναι πιθανότατα η σπουδαιότερη επινόηση όλων των εποχών.

Μπύρα και αιγυπτιακός πολιτισμός
Το 3000 π.Χ. λοιπόν, ο πολιτισμός ήταν πλέον σε πλήρη εξέλιξη, χάρη στην μπίρα. Όλα αυτά όμως, ήταν μόνο η αρχή. Από όλους τους αρχαίους πολιτισμούς, αυτός της Αιγύπτου ήταν ο μεγαλύτερος. Τώρα όμως, οι αιγυπτιολόγοι ανακαλύπτουν ότι τα θαύματά του υπάρχουν χάρη σε ένα μυστικό συστατικό: Την μπίρα. Ο αιγυπτιακός πολιτισμός δεν θα είχε γεννηθεί χωρίς την μπίρα. Μπίρα σε μεγάλες ποσότητες. Δεν υπήρχε κανείς στην αρχαία Αίγυπτο, που να μην είχε το δικαίωμα να πίνει μπίρες. Ακόμα και τα μικρά παιδιά. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έβλεπαν την μπίρα σα δώρο των θεών. Ο πιο ισχυρός από όλους τους Αιγύπτιους θεούς ήταν ο Ρα. Ήταν ο δημιουργός της ζωής, της αγάπης και... της μπίρας. Σε αυτόν τον κόσμο και στον επόμενο.



Είναι μυστήριο το πώς χτίστηκαν κάποια κολοσσιαία οικοδομήματα στην αρχαία Αίγυπτο. Ειδικά, όταν μάθει κάποιος πώς πληρώνονταν οι εργάτες. Το μεροκάματο των αρχαίων Αιγυπτίων δινόταν σε μπίρα. Η μπίρα ήταν σαν πιστωτική κάρτα. Το μεροκάματο για έναν κτίστη ήταν 3,7 λίτρα μπίρα την ημέρα. Ο λόγος ήταν ότι η αρχαία μπίρα ήταν σημαντική πηγή θρεπτικών συστατικών.


Η μπίρα των αρχαίων Αιγυπτίων περιείχε ελάχιστο αλκοόλ (3%), ήταν όμως γεμάτη μεταλλικά στοιχεία και βιταμίνες. Διατηρούσε τους αρχαίους Αιγύπτιους δυνατούς, υγιείς και παραγωγικούς. Η μπίρα επομένως ήταν βασικό τρόφιμο της αρχαίας Αιγύπτου και κοινό νόμισμα της.

Μπίρα για τη θεραπεία ασθενειών
Ξέρω τι θα μου πείτε: «Σε λίγο θα μας πεις και πως η μπίρα θεράπευε τους αρρώστους». Η αλήθεια είναι ότι το έκανε. Χρησιμοποιούσαν την μπίρα για να γιατρέψουν κάθε είδους νόσο. Αντιμετώπιζαν τις ασθένειες των ούλων με μπίρα. Χρησιμοποιούσαν κάποια κατάλοιπα της μπίρας, τους σπόρους. Τα έκαιγαν και παρασκεύαζαν ένα πρωκτικό παρασιτοκτόνο, για να θεραπεύουν ασθένειες των εντέρων.

Το συγκεκριμένο φάρμακο ίσως βγήκε από τη μόδα. Η αρχαία μπίρα όμως, ξεκίνησε μία επανάσταση στην Ιατρική 3.000 χρόνια πριν την εποχή της. Ο δρ.Αρμελάγκος είναι καθηγητής Ανθρωπολογίας. Μελετάει μουμιοποιημένα οστά για να μάθει πώς ζούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι. Πρόσφατα, έκανε μια ανακάλυψη που σόκαρε τη σύγχρονη επιστήμη. Εντόπισε ίχνη τετρακυκλίνης, ενός σύγχρονου φάρμακού σε οστά τριών χιλιάδων ετών.


Οι επιστήμονες είπαν στον Αρμελάγκος ότι κάπου έκανε λάθος. Και ήταν απόλυτα δικαιολογημένοι. Η τετρακυκλίνη είναι αντιμικροβιακό ευρέος φάσματος. Επίσημα ανακαλύφθηκε το 1948. Έπρεπε πλέον να εξηγηθεί πώς βρέθηκε η τετρακυκλίνη στα οστά. Aυτό που έβαλε αυτό το φάρμακο του 20ού αιώνα μέσα στα αρχαία οστά, πρέπει να βρισκόταν μέσα στο διαιτολόγιο των αιγυπτίων. Η χρήση τετρακυκλίνης ήταν τόσο κυρίαρχη σ' αυτά τα οστά, που πρέπει να προερχόταν από κάτι που κατανάλωναν κάθε μέρα. Δοκίμασαν ένα σωρό αρχαίες συνταγές, μα τίποτα. Και ξαφνικά, έπεσαν πάνω σε μια αρχαία συνταγή για μπίρα. Σκέφτηκαν, πως ήταν πιθανόν να ήταν η μπίρα η πηγή της τετρακυκλίνης. Ο δρ. Αρμελάγκος και η ομάδα του παρασκεύασαν την μπίρα, σύμφωνα με τις οδηγίες της συνταγής. Όταν εξέτασαν την μπίρα που έφτιαξαν, ήταν γεμάτη από το σύγχρονο φάρμακο. Με αυτή την ανακάλυψη, ο δρ. Αρμελάγκος δικαιώθηκε και ο κόσμος των επιστημών αναγκάστηκε να αποδεχθεί οτι η αρχαία μπίρα πρόλαβε τη σύγχρονη Ιατρική κατά 3.000 χρόνια.

Η μεσαιωνική ιστορία της μπίρας
Η μπίρα έρχεται πλέον αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη πρόκλησή της έως τώρα. Πρέπει να κρατήσει τους ανθρώπους ζωντανούς στη μεσαιωνική Ευρώπη, όταν η ζωή ήταν άθλια, κτηνώδης και, πάνω απ' όλα, σύντομη.Οι πιθανότητες να φτάσεις την ηλικία των έξι ετών ήταν γύρω στο 50%. Υπήρχαν πόλεμοι και λοιμοί. Υπήρχε όμως κι άλλος ένας δολοφόνος: Το νερό. Τα ποτάμια ήταν βρώμικα. Κατέληγαν απόβλητα εκεί μέσα, εντόσθια από τα κρεοπωλεία. Τα βυρσοδεψεία άδειαζαν τα απόβλητά τους στα ποτάμια. Το νερό δεν ήταν καθόλου πόσιμο. Αν το έπινες, αρρώσταινες.

Ο δρ. Τσάρλι Μπάμπφορθ είναι καθηγητής ζυθοποιίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, που εδρεύει στο Ντέιβις. Λέει ότι η μπίρα έσωσε εκατομμύρια ζωές στη μεσαιωνική Ευρώπη. Και θέλει να το αποδείξει στήνοντας ένα πείραμα που να δείχνει ότι η βασική διαδικασία της ζύμωσης απομακρύνει τους μικροοργανισμούς, τα βακτήρια που αρρώσταιναν τον κόσμο. Ο Μπάμπφορθ και οι συνάδελφοί του αποφασίζουν να παρασκευάσουν μια συνηθισμένη μεσαιωνική μπίρα. Πρώτα, παίρνουν νερό από μία λίμνη με πάπιες και το ελέγχουν σε ένα εργαστήριο. Κάνουν το τεστ που χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία τροφίμων, για να δουν αν ένα τρόφιμο έχει μολυνθεί από κολοβακτηρίδια, που προκαλούν σοβαρές ασθένειες.

Το νερό της λίμνης είναι γεμάτο τέτοια βακτήρια. Νερό με μια δόση κοπράνων πάπιας. Δολοφονικό. Ακριβώς όπως την εποχή του Μεσαίωνα. Το νερό αυτό δεν είναι πόσιμο. Θα χρησιμοποιήσουν τώρα μια μεσαιωνική συνταγή. Η ομάδα του δρ. Μπάμπφορθ παρασκευάζει μια μπίρα χιλίων ετών σε ένα σύγχρονο εργαστήριο. Άλεσαν τη βύνη και την ανακάτεψαν με αυτό το νερό. Μετά από μία ώρα συνέλεξαν το υγρό, το σούρωσαν και μετά το έβρασαν. Το άφησαν μία εβδομάδα για να γίνει η ζύμωση. Και τώρα, τα αποτελέσματα του πειράματος. Είναι ασφαλής η μπίρα; Έλεγξαν ξανά το δείγμα, όταν το νερό είχε μετατραπεί σε μπίρα και δεν βρέθηκε κανένα ίχνος κολοβακτηριδίων. Άρα, ήταν ασφαλές προς πόση. Μια θαυμαστή μεταμόρφωση. Το θανατηφόρο νερό μετατράπηκε σε πόσιμη μπίρα. Φυσικά, σήμερα γνωρίζουμε ότι ο βρασμός σκότωσε τα βακτήρια. Οι άνθρωποι του Μεσαίωνα όμως δεν είχαν ιδέα. Το έκαναν έτσι απλά κι εντελώς τυχαία έσωναν έτσι εκατομμύρια ζωές. Το νερό των λιμνών ήταν θανατηφόρο. Οι άνθρωποι όμως μπορούσαν να πίνουν όση μπίρα ήθελαν.


Ο υγρός χρυσός των καλόγερων
Με τέτοια ζήτηση, η μπίρα ήταν υγρός χρυσός. Και αυτοί που την εκμεταλλεύονταν ήταν οι καλόγεροι. Η Εκκλησία δεν έβγαλε απλώς λεφτά από την μπίρα. Έγινε πλούσια από την μπίρα. Στη μεσαιωνική Ευρώπη οι καλόγεροι ήταν δεξιοτέχνες ζυθοποιοί και η μπίρα ήταν θεόσταλτο δώρο. Ο κόσμος πήγαινε φυσικά στην εκκλησία, γιατί του υπόσχονταν ότι θα έπινε μία μπίρα μετά. Η ιερή συμμαχία μπίρας και Βίβλου γέμιζε τα στασίδια για αιώνες.

Η μπίρα συνέβαλε στη δημιουργία του σύγχρονου καπιταλισμού
Η Εκκλησία όμως, δεν ήταν δυνατόν να έχει το μονοπώλιο για πάντα. Η επιχείρηση της μπίρας έλκυσε μια νέα ομάδα, τους επιχειρηματίες. Ανέλαβαν τη ζυθοποιία και κάνοντάς το, μεταμόρφωσαν την Ευρώπη. Η κατασκευή μπίρας ήταν κρίσιμος παράγοντας στην ανάπτυξη της οικονομίας. Ήταν αιχμή του δόρατος στη δημιουργία του εμπορίου, του τραπεζικού τομέα, των οικονομικών. Με άλλα λόγια, στη δημιουργία του σύγχρονου καπιταλισμού.

Αμερική: Χτισμένη πάνω στην μπίρα
Η μπίρα είναι η μυστική ιστορία της Αμερικής, βρίσκεται στο DNA της. Πολλοί ιδρυτές πατέρες της Αμερικής είχαν ένα κοινό. Ο Τζορτζ Ουάσιγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον και ο Σαμ Άνταμς ήταν όλοι τους ζυθοποιοί, που ζύμωσαν ένα έθνος μαζί με τον Βενιαμίν Φραγκλίνο, για τον οποίο η μπίρα ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό ποτό. Χωρίς την μπίρα όμως, οι πρώτοι άποικοι ίσως να μην είχαν φτάσει ποτέ στην Αμερική με το Μεϊφλάουερ. Το νερό θα χαλούσε στο αμπάρι του πλοίου. Η μπίρα διατηρούταν φυσικά από το αλκοόλ και τον λυκίσκο κι έμενε φρέσκια σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού.

Η μπίρα κράτησε τους αποίκους ζωντανούς στο ταξίδι και καθόρισε το σημείο που θα ίδρυαν την αποικία. Το Μεϊφλάουερ κατευθυνόταν για τη Βιρτζίνια. Χτύπησε τραγωδία όμως. Το πλοίο ξέμεινε από... μπίρα. Βρήκαν το κοντινότερο ακρωτήρι λοιπόν, το Πλίμουθ. Ακόμα και τότε δεν έπιναν τίποτε άλλο εκτός από μπίρα. Οι ταξιδιώτες βγήκαν στην ακτή. Γιατί δεν έπιναν όμως νερό; Ήξεραν από την Αγγλία, πως άμα έπινες νερό, αρρώσταινες. Αν και τα ποτάμια της Αμερικής ήταν ανέγγιχτα, οι άποικοι αρνούνταν να αγγίξουν το νερό, εκτός κι αν αυτό είχε μετατραπεί πρώτα σε μπίρα. Η μπίρα ήταν σημαντικότατο προϊόν για την επιβίωσή τους.

Όταν τελείωσαν τα αποθέματα μπίρας, η αποικία κρεμόταν από μια κλωστή. Οι άποικοι έπρεπε να βρουν ένα τρόπο να παρασκευάσουν μπίρα. Δεν είχαν ούτε κριθάρι ούτε λυκίσκο όμως. Ώσπου, εμφανίστηκαν οι σκίουροι για να τους σώσουν. Ακούγεται τρελό, έδωσαν την ιδέα όμως στους αποίκους να χρησιμοποιήσουν βελανίδια. Και έπιασε. Η μπίρα από βελανίδια κράτησε ζωντανό το Πλίμουθ. Με το Πλίμουθ ασφαλές, η μπίρα εξαπλώθηκε και στην υπόλοιπη Αμερική μέσα στον 17ο αιώνα με την εδραίωση ενός απίστευτου δικτύου επικοινωνιών, του ίντερνετ εκείνης της εποχής. Πριν το Google, το Twitter και το Facebook ήρθε η... ταβέρνα. Η ταβέρνα ήταν ένα εμπορικό κέντρο, ένας κόμβος επικοινωνίας. Ήταν το μέρος, που οι άνθρωποι αντάλλαζαν πληροφορίες. Οι ταβέρνες σύνδεσαν ολόκληρη την Αμερική και μετέτρεψαν μια αποικία σε ένα ολόκληρο έθνος, γιατί στη συνέχεια η μπίρα ενέπνευσε ένα από τα σπουδαιότερα γεγονότα στην ιστορία της: Tην Αμερικάνικη Επανάσταση. Οι «Γιοι της Ελευθερίας» συναντιούνταν στην ταβέρνα Green Dragon της Βοστόνης και συζητούσαν το πόσο καταπιεσμένοι ήταν.



Οι «γιοι της ελευθερίας» κατευθύνθηκαν στο λιμάνι. Επιβιβάστηκαν σε πλοία και πέταξαν τσάι στη θάλασσα. Η επανάσταση είχε ξεκινήσει και οι ταβέρνες αποτελούσαν το επίκεντρο. Οι ταβέρνες έγιναν κέντρα, όπου συζητούσαν οι επαναστάτες τις δραστηριότητές τους, επιχειρηματολογούσαν, κατέστρωσαν σχέδια και έκαναν πλάκα. Όταν σχεδίασε ο Ουάσιγκτον την επανάσταση, κατέστρωνε τα σχέδια των μαχών μέσα σε ταβέρνες, στη Νέα Υόρκη, στη Μασαχουσέτη, στο Νιου Τζέρσεϊ. Καθώς η Αμερική κέρδιζε το πάνω χέρι, ο κάθε στρατιώτης μπορούσε να βασιστεί σε δύο πράγματα. Στο μουσκέτο του και στην μπίρα του. Ο Ουάσιγκτον πρότεινε στο Κογκρέσο να ψηφίσει νόμο να δίνουν μια ποσότητα μπίρας σε κάθε στρατιώτη, σε κάθε γεύμα. Εκείνη την εποχή, ο στρατός των δέκα χιλιάδων στρατιωτών χρειαζόταν διακόσια με τρακόσια βαρέλια μπίρας ημερησίως.

Και όταν ήρθε επιτέλους η νίκη, η ίδια η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας γράφτηκε, εν μέρει τουλάχιστον, στο City Tavern της Φιλαδέλφειας. Η μπίρα ήταν παρούσα στις διαμαρτυρίες ενάντια στη Μεγάλη Βρετανία, ήταν παρούσα κατά τη σύνταξη της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, ήταν παρούσα στην επανάσταση. Η μπίρα έφτιαξε την Αμερική. Τόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος της μπίρας στη γέννηση της Αμερικής. Είναι απόλυτα αρμόζον λοιπόν, ο εθνικός ύμνος της να είναι δάνειο από ένα τραγούδι μπυροποσίας του 18ου αιώνα. Τα λόγια έχουν αλλάξει, αλλά η μελωδία είναι ίδια. Εκείνη την εποχή ήταν ένα τεστ νηφαλιότητας. Αν μπορούσες να πεις το τραγούδι, άντεχες άλλον ένα γύρο. Σήμερα, μιλάει για το γεμάτο αστέρια λάβαρο.

Παστερίωση
Άπαξ και κερδήθηκε ο πόλεμος της ανεξαρτησίας, η μπίρα μπορούσε να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη πρόκληση όλων. Τις ασθένειες. Τον παλιότερο εχθρό της ανθρωπότητας. Τον 19ο αιώνα, η Ιατρική είχε τελματώσει στο Μεσαίωνα. Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1850 με τον επιστήμονα Λουί Παστέρ. Επινόησε την παστερίωση. Είναι τραγικό, μα ο κόσμος τον συνδέει πάντα με το γάλα, ενώ εκείνος στην πραγματικότητα μελετούσε την μπίρα.


Ο Παστέρ ξεκίνησε αναζητώντας απάντηση σε ένα ενοχλητικό ερώτημα. Γιατί η μπίρα χαλάει μερικές φορές; Τότε, έκανε μια συγκλονιστική ανακάλυψη: Η μπίρα είναι ζωντανή! Μαζί με τα μεγάλα, στρογγυλά κύτταρα του ζυμομύκητα, εντόπισε κάτι μικρότερα και πιο απειλητικά.


Ο Παστέρ είχε ανακαλύψει τα βακτήρια, μια άγνωστη έως τότε μικροσκοπική μορφή ζωής. Αυτά ήταν ο λόγος που χαλούσε η μπίρα. Η ανακάλυψη όμως είχε τεράστιες συνέπειες για όλη την ανθρωπότητα, γιατί στη συνέχεια έκανε στον εαυτό του μία απλή, μα ιδιοφυή ερώτηση: Αν τα βακτήρια αρρωσταίνουν την μπίρα, μήπως κάνουν το ίδιο και στους ανθρώπους; Η απάντηση είναι, ναι. Και αυτή είναι η βάση της μικροβιακής θεωρίας, του ακρογωνιαίου λίθου της σύγχρονης Ιατρικής. Γιατί παλιότερα κανείς δεν γνώριζε την ύπαρξη των μικροβίων. Πριν τη μικροβιακή θεωρία, κανείς δεν γνώριζε την αιτία των νόσων. Πίστευαν ότι τις προκαλούσε ο κακός αέρας από τους βάλτους ή τα σατανικά πνεύματα. Βάλτοι; Σατανικά πνεύματα; Προσπαθήστε να βρείτε ένα χάπι για αυτά! Η αποκάλυψη του Παστέρ όμως, άλλαξε τα πάντα. Για πρώτη φορά συνειδητοποιήσαμε ότι βακτήρια και μικρόβια προκαλούσαν τις ασθένειες. Και άπαξ και γνωρίζεις την αιτία, μπορείς να αναζητήσεις τη θεραπεία, να παρασκευάσεις φάρμακα.


Τώρα, ξέρετε λοιπόν. Πλύνετε τα χέρια σας την επόμενη φορά που θα ξεγεννήσετε ένα μωρό. Και ευχαριστήστε την μπίρα.

Συστήματα ψύξης
Αφού διαγράψαμε και τις ασθένειες από τη λίστα, η μπίρα μπορεί να αντιμετωπίσει την επόμενη μεγάλη πρόκλησή της. Τη ζέστη. Τον 19ο αιώνα η ζέστη σήμαινε σάπια κρέατα και λαχανικά. Αρρώστιες, ασθένειες, ακατοίκητα κλίματα και κάποιους πολύ γκρινιάρηδες ανθρώπους. Προβλήματα, που σήμερα λύνουμε με κάτι που θεωρούμε δεδομένο. Τα ψυγεία. Και μαντέψτε σε ποιον τα χρωστάμε.


Όλα αυτά χάρη σε ένα νέο είδος μπίρας, που σάρωσε την Αμερική τον 19ο αιώνα. Την μπίρα lager. Η μπίρα lager άλλαξε την Αμερική. Και άπαξ κι έφτασε στις αμερικάνικες ακτές, τα πράγματα δεν ήταν ποτέ ξανά ίδια. Έφτασε τη δεκαετία του 1840 μαζί με κάποιους Γερμανούς μετανάστες, όπως ο Φρέντερικ Μίλερ και ο Άλντολφ Κουρς. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές μπίρες όμως, η μπίρα lager έπρεπε να ζυμωθεί παγωμένη. Οι lager χρειάζονται το κρύο, γιατί πρέπει να μπορούμε να κάνουμε αργά τη ζύμωση. Έτσι, μπορούμε να ελέγξουμε τη γεύση της μπίρας. Πριν από 150 χρόνια, η μόνη επιλογή ήταν ο πάγος. Τον έκοβαν στη φύση και τον έστελναν στη ζυθοποιία. Κάθε άλλο παρά ιδανικό ήταν αυτό. Ο πάγος ήταν πολύ βαρύς, άρα κόστιζε πολύ η μεταφορά του. Κόστιζε πολύ και η αποθήκευσή του και, φυσικά, κάποια στιγμή έλιωνε. Όταν ερχόταν η άνοιξη, η μπίρα εξαφανιζόταν ως τον επόμενο χειμώνα. Κάθε καλοκαίρι, οι ζυθοποιοί ονειρεύονταν να δημιουργήσουν τεχνητό ψύχος. Τον 19ο αιώνα, κάτι τέτοιο ήταν επιστημονική φαντασία. 

Η μπίρα όμως, έβλεπε στο μέλλον. Οι ζυθοποιοί ενδιαφέρονταν πολύ για τις προόδους τεχνητής ψύξης. Πολλοί τους θεωρούσαν τρελούς. Έριξαν όμως χρήματα στην έρευνα. Το πρώτο εμπορικό ψυγείο στον κόσμο ήταν ένα τεράστιο μηχάνημα. Το ψυγείο αμμωνίας. Εφεύρεση του Καρλ φον Λίντε το 1881 για χάρη της μπίρας. Η ψύξη για τους ζυθοποιούς ήταν η κότα με τα χρυσά αυγά. Αν έχεις ψύξη, μπορείς να φτιάχνεις μπίρα όλο το χρόνο. Έφερε εκατομμύρια στη βιομηχανία παραγωγής μπίρας. Μας έδωσε μια συνεχή ροή παγωμένης lager κι άλλαξε τον κόσμο για πάντα. Η ψύξη έλυσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ανθρωπότητας, την αποθήκευση τροφής. Η βιομηχανία της μπίρας έδωσε αυτή τη δυνατότητα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους. Πάλι η μπίρα. Πάλι έσωσε ζωές! Ψύξη σημαίνει κλιματισμό. Κατασκευή και αποθήκευση φαρμάκων. Δυνατότητα να μένουν ζωντανά τα όργανα για μεταμοσχεύσεις. Είναι τόσα πολλά και διαφορετικά τα πράγματα που κάνει. Θα δυσκολευόμασταν πολύ να επιβιώσουμε χωρίς αυτήν σήμερα. Και, απλώς σκεφτείτε το. Όλα αυτά χάρη στην μπίρα.

Πρώτο εργοστάσιο και αυτοματισμοί
Η αναζήτηση της τέλειας σταγόνας μπίρας, μας έδωσε τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις της σύγχρονης εποχής. Τον 21ο αιώνα ζούμε στην εποχή της μαζικής παραγωγής. Τα βιοτικά μας πρότυπα είναι ανώτερα από ποτέ. Και όλα αυτά χάρη στο σύμβολο κάθε λαμπρής πλευράς της Αμερικής: Το εργοστάσιο. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι το εργοστάσιο ήταν επινόηση του Χένρι Φορντ για το αυτοκίνητο. Κάνουν λάθος όμως. Δεν έβαλε το αμάξι την Αμερική στο δρόμο της οικονομικής ισχύος. Ήταν η μπίρα!



Αν κοιτάξουμε την αυτοματοποιημένη μηχανή του Μάικλ Όουενς στην παραπάνω φωτογραφία, δεν θα έχουμε καμία αμφιβολία ότι όλα ξεκίνησαν με την μπίρα. Το πρώτο προϊόν που έφτιαξαν στη μηχανή ήταν ένα μπουκάλι μπίρας. Ένα ελάχιστα γνωστό γεγονός με τεράστιο αντίκτυπο. Η μηχανή κατασκευής μπουκαλιών μπίρας του Όουενς ήταν η σημαντικότερη εφεύρεση μηχανής τον 19ο αιώνα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό. Καταρχάς, σήμανε το τέλος της παιδικής εργασίας στο δυτικό κόσμο, επειδή αυτοματοποίησε τη βιομηχανία γυαλιού, που ήταν οι κύριοι καταχραστές παιδικής εργασίας στην Αμερική τότε. Το μηχάνημα αυτό κυριολεκτικά εξάλειψε την παιδική εργασία μέσα σε έξι με δέκα χρόνια. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά το οικονομικό τοπίο για πάντα. Η μπίρα αυτοματοποίησε την Αμερική. Δέκα χρόνια πριν βγει το πρώτο αυτοκίνητο από την παραγωγή το 1914, εταιρείες όπως η Miller και η Coors είχαν ανοίξει το δρόμο της αυτοματοποίησης. Άλλαξε ολόκληρο τον κόσμο, όχι μόνο την Αμερική. Και όλα ξεκίνησαν από την μπίρα.

Π.μπ. - μ.μπ.
Η προέλαση της μπίρας συνεχίζεται ως σήμερα. Οι Αμερικάνοι παράγουν 23,5 δισεκατομμύρια λίτρα ετησίως και πίνουν κατά μέσο όρο πάνω από 75 λίτρα ο καθένας. Σήμερα, η μπίρα είναι πραγματικά το Νο1 ποτό ενηλίκων στον πλανήτη. Στη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί διακήρυξαν το μεγαλείο της μπίρας. Τώρα, γνωρίζουμε πραγματικά πόσο σπουδαία είναι. Τόσο σπουδαία, που μπορούμε να την κάνουμε επίσημο μέτρο σύγκρισης για την ιστορία του ανθρώπου. Συνηθίζουμε να χωρίζουμε την ιστορία σε δύο μέρη: Προ Χριστού (π.Χ.) και μετά Χριστό (μ.Χ.) και τη σκεφτόμαστε μέσα σε αυτό το χρονολόγιο. Μπορούμε όμως να τη βλέπουμε ως π.μπ. και μ.μπ., δηλαδή προ μπίρας και μετά μπίρα. Προ μπίρας, άγριοι νομάδες περιδιάβαιναν τον τόπο, κυνηγούσαν και συνέλεγαν τροφή. Μετά μπίρα, ο κόσμος εγκαθίσταται κάπου και κατασκευάζει σπίτια. Καλλιεργούμε τη γη, αναπτύσσουμε πόλεις και το εμπόριο. Η μπίρα ωθεί σε χτίσιμο πόλεων και στην εδραίωση των επιστημών. Ίσως αυτό είναι το καλύτερο χρονολόγιο για να χρησιμοποιούμε. Για 10.000 χρόνια η μπίρα ήταν το καύσιμο στη μηχανή της Ιστορίας. Μας έδωσε τα σπουδαιότερα θαύματά μας και τις λαμπρότερες ανακαλύψεις μας. Ας το αποδεχτούμε. Η μπίρα δεν άλλαξε απλώς τον κόσμο, τον έσωσε.

Στην υγειά σας!

source