Θα μπορούσαμε να γράψουμε άπειρες σελίδες για την μπύρα στην χώρα που σχεδόν έχει ταυτιστεί με αυτή. Η Γερμανία έχει αποτελέσει στους αιώνες ακρογωνιαίος λίθος στην γενικότερη ιστορία του ζύθου και έχει επηρεάσει κατά πολύ, τόσο με διάφορα είδη, σημαντικές εκδηλώσεις-φεστιβάλ, κανόνες πόσης, αποκλειστικά ποτήρια, τεραστίων διαστάσεων Ζυθοποιίες σε μια ολοκληρωμένη μπυρό-κουλτούρα που δύσκολα προσπερνάτε. Ας δούμε λοιπόν μερικά ιστορικά γεγονότα-καθεστώτα που προκλήθηκαν με την εμφάνισης της μπύρας.

Η μπύρα είχε ξεκινήσει να ζυθοποιείται για αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν, αλλά όχι όπως την ξέρουμε. Μέχρι το 500 μ.Χ., η γερμανική λαϊκή τάξη κατανάλωνε την μπύρα με λεπτό σώμα από βρώμη και μερικές φορές μέλι. Η Ζυθοποιία, όπως και το ψήσιμο του ψωμιού, ήταν καθαρά γυναίκεια υπόθεση. Αρκετές εκατοντάδες χρόνια αργότερα, ο Χριστιανισμός είχε αποκτήσει μια ισχυρή θέση στη βόρεια Ευρώπη. Οι μοναχοί άρχισαν να ετοιμάζουν μπύρα, αρχικά για τον εαυτό τους και στη συνέχεια για τα προς το ζην. Με το καθεστώς «Klosterschenken», έδωσαν στον κόσμο μπύρα χωρίς κόστος. Έγιναν πολύ καλοί στην παραγωγή μπύρας, πολύ καλύτεροι από ότι ήταν οι τότε οικοζυθοποιοί. Αυτό γινόταν αφενός επειδή μπορούσαν να περάσουν περισσότερο χρόνο πάνω στην τέχνη από ό,τι οι νοικοκυρές και αφετέρου επειδή τα μοναστήρια ήταν τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά κέντρα στην Ευρώπη.


Με τον 12ο-13ο αιώνα, εκατοντάδες μοναστήρια ζυθοποιούσαν. Κατάφεραν να κρατήσουν τις ζυθοποιίες και κατά τη διάρκεια λιμών. Βέβαια το υπόλοιπο της Γερμανίας δεν σταμάτησε να ''βράζει'' για τον εαυτό της μπύρα. Τα πρώτα "Völkerrecht" (νομικά δικαιώματα των ανθρώπων) περιλάμβαναν το πόση μπύρα προσφερόταν στους ευγενείς (ως φόρος ή πληρωμή), και όχι το πόσο μπορούσαν να κατασκευάσουν - διότι είχαν τη δυνατότητα να παράγουν όσο ήθελαν. Επειδή δεν είχαν πάντα τη δυνατότητα να ζυθοποιούν στα σπίτια τους λόγω κινδύνου πυρκαγιάς, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν το κοινό φούρνο, στον οποίο είχαν συγκεκριμένες ημέρες για να ζυθοποιούν και να ψήνουν ψωμί. Η τέχνη της οικοζυθοποιίας ξεκίνησε με αυτόν τον τρόπο, χρησιμοποιώντας τον ίδιο κοινό χώρο, κάτι που προσέλκυσε την προσοχή της αριστοκρατίας η οποία ξεκίνησε τη φορολόγηση τους!!! Σε ορισμένες περιοχές, οι πόλεις φορολογούσαν τα οικόζυθοποιεία κάτι που οδήγησε στον μεσαιωνικό ταξικό νόμο "Grutrecht" που όριζε την είσπραξη των φόρων για κατανάλωση μπύρας.


Πριν από τον Γερμανικό νόμο περί Καθαρότητας, υπήρχαν διατάγματα που ονομάζονταν "Grutrechte," τα οποία παρείχαν το προνόμιο της κατασκευής μπύρας με χρήση gruit ή πώληση αυτών. Grut (ή gruit) είναι ένα μείγμα από βότανα που χρησιμοποιούνταν για να σταθεροποιήσουν την μπύρα ώστε να καταστεί πόσιμη. Έδιναν στον κάτοχό το μονοπώλιο σε μια γεωγραφική περιοχή. Τα διατάγματα αυτά δινόντουσαν από τις πόλεις, την εκκλησία ή τους τοπικούς άρχοντες.  Η πρώτη γραπτή αναφορά των Grut δικαιωμάτων ήταν το 10ο αιώνα μ.Χ. Τα δικαιώματα δίδονταν σε ανώτερες τάξης οικογενειών, εκκλησίες ή ολόκληρες πόλεις. Μερικές φορές, οι πόλεις προσπαθούσαν να επιβάλουν το μονοπώλιο τους πέρα από τα τείχη της πόλης, που λεγόταν «Meilenrecht," ή δικαιώματα μιλίου. Ένα μίλι μετριόνταν μεταξύ 7 και 11 χιλιόμετρα κατά τον Μεσαίωνα. Το "Meilenrecht" ήταν η αιτία πολλών διαφωνιών μεταξύ των πόλεων. Αυτές τις διαμάχες τις καλούσαν «Bierstreite" ή "Bierkriege" δηλαδή πόλεμοι μπύρας. Η χρήση του λυκίσκου απαγορεύεται κατά τη διάρκεια των Grut δικαιωμάτων, επειδή έσπαγε το μονοπώλιο τους. Ο λυκίσκος είχε γίνει ένα επιτρεπόμενο συστατικό λόγω της ικανότητάς του να κρατάει την μπύρα φρέσκια καθώς και λόγο του χαμηλότερου κόστους.

Τον 12ο αιώνα, γράφτηκε ο πρώτος νόμος που αναφέρεται στην ποιότητα της μπύρας. Όταν ένας ζυθοποιός έκανε κακή μπύρα θα έπρεπε να τιμωρηθεί. Στην πόλη της Βαϊμάρης γράφτηκε το 1348 ότι μόνο η βύνη και ο λυκίσκος πρέπει να χρησιμοποιείται για να φτιαχτεί μπύρα. Το 1393, η πόλη της Νυρεμβέργης απαγόρευσε οποιαδήποτε δημητριακά, εκτός του κριθαριού στην παρασκευή μπύρας, δεδομένου ότι το κριθάρι που θα θυσίαζαν δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ψωμί. Το 1516, η γερμανική όμως Reinheitsgebot υπεγράφη στη Βαυαρία.



Με την άνοδο των εξαγωγών, η Γερμανία ανέπτυξε διάσημες πόλεις που συσχετίζονταν με την μπύρα. Τον 14ο αιώνα, η Βρέμη ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός για τις εξαγωγές μπύρας στην Ολλανδία, την Αγγλία και τη Σκανδιναβία, στο Αμβούργο ήταν η ζυθοποιία του Hanse: Μέχρι το 1500 υπήρχαν περίπου 600 ζυθοποιεία εκεί. Το Hanse έξαγε μπύρα μέχρι την Ινδία. Το Braunschweig και το Einbeck, η γενέτειρα της μπύρας Bock, ήταν επίσης σημαντικές πόλεις.



Axact

Παναγιώτης Στεφανιδάκης

Λάτρης της ποιοτικής μπύρας, διαδίδω το πάθος μου μέσω του Beeroskopio! Super User στο Untappd, homebrewer και αρθρογράφος του Συλλόγου Ερασιτεχνών Ζυθοποιών Ελλάδος δοκιμάζω συνεχώς νέες μπύρες να διευρύνω την γευστική μου παλέτα! Θα χαρώ να επικοινωνήσω μέσω social media ή στο stef82gr@hotmail.com σε οποιαδήποτε απορία σχετικά με τον κόσμο του ζύθου.

Post A Comment: