Η καλλιέργεια του λυκίσκου αποτελεί μία μοναδική και κερδοφόρα ευκαιρία για τους Έλληνες παραγωγούς. Το φυτό που αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της μπύρας είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων, αφού η Ελλάδα διαθέτει το κατάλληλο κλίμα και έδαφος για να το συντηρήσει, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν του είχε δοθεί η δέουσα προσοχή.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα Έθνος στο ένθετο Επαγγελματικές Ευκαιρίες, ο λυκίσκος αποκαλείται «πράσινος χρυσός» σε πολλές χώρες της Ευρώπης και η καλλιέργειά του είναι ευρέως διαδεδομένη και πολύ αποδοτική οικονομικά. Στην Ελλάδα, είναι αυτοφυής, τρανή απόδειξη της καταλληλότητας του εδάφους και του κλίματος για την ευδοκίμησή του.

Ο λυκίσκος και συγκεκριμένα η ποικιλία humulus lupulus που χρησιμοποιείται στη ζυθοποιία, αποτελεί ένα αρωματικό και φαρμακευτικό φυτό, ενώ είναι ένα από τα βασικά συστατικά της μπύρας. Περιέχει διάφορες ουσίες όπως ρητίνες, λυκισκέλαιο και πολυφαινόλες, οι οποίες προστατεύουν την μπύρα από την οξείδωση.

Ευεργετικό ωστόσο είναι και από άποψη οικονομική, αφού τα φυτά του σε σύγκριση με άλλες πολυετείς καλλιέργειες αποδίδουν συνεχώς με σταθερές αποδόσεις αν τηρούνται οι σωστές καλλιεργητικές τεχνικές. Από το δεύτερο κιόλας έτος, αποδίδει περίπου 200-250 κιλά το στρέμμα, ενώ αργότερα φτάνει τα 300-400 κιλά, ποσότητα υπέρογκη αν λάβουμε υπόψιν ότι για κάθε χίλια λίτρα μπίρας χρειάζονται μόλις 0,3 κιλά ξηρών ανθέων λυκίσκου.

Η απόδοση μπορεί να αυξηθεί με τις κατάλληλες καλλιεργητικές τεχνικές όπως τα χλωρά κλαδέματα που εξισορροπούν την αναλογία φυλλώματος και ανθέων και η σωστή διαχείριση του νερού το διάστημα Άνοιξη – Φθινόπωρο. Όσο για τις οικονομικές απολαβές, αν λάβουμε υπόψιν ότι η τιμή των ξερών ανθέων φτάνει τα 5 με 7 ευρώ το κιλό, η καλλιέργεια λυκίσκου μπορεί να αποδώσει από 2.000 μέχρι 2.800 ευρώ ανά στρέμμα.


Η καλλιέργειά του ωστόσο απαιτεί μία συγκεκριμένη διαδικασία: Ο λυκίσκος μπορεί να καλλιεργηθεί σε γόνιμα εδάφη πλούσια σε οργανικές ουσίες. Πριν από το φύτεμα, απαιτείται βαθύ όργωμα του εδάφους, ενώ για την προστασία των βλαστών, η εγκατάσταση των φυτών θα πρέπει να γίνει την Άνοιξη ώστε να γλυτώσουν τον παγετό του χειμώνα.

Σημαντική είναι επίσης είναι και η υποστήλωση της φυτείας ώστε να μεγιστοποιηθούν οι αποδόσεις. Τα φυτά φυτεύονται σε αποστάσεις γραμμών 2-2,5 μέτρων και αποστάσεις φυτών 0,8-0,9 μέτρα, ενώ πριν τη φύτευση σημαντικό είναι να έχει ήδη στηθεί το σύστημα υποστήλωσης και να έχουν καταστραφεί τα ζιζάνια στο χωράφι.

Η ωρίμανση των καρπών γίνεται διαδοχικά και η συγκομιδή τους με τα χέρια ή με ειδικά μηχανήματα, ενώ στη συνέχεια αποξηραίνονται σε ειδικούς χώρους ώστε η υγρασία τους να πέσει από 80% σε 12% και τέλος επεξεργάζονται με ατμούς θείου για να καταστραφούν οι μικροοργανισμοί. Εκτός από την χρήση του στη ζυθοποιία, ο λυκίσκος είναι και φυτό με φαρμακευτικές ιδιότητες, αφού είναι βακτηριοστατικό και καταπραϋντικό και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της αϋπνίας.

Οι τύποι λυκίσκου…

Amarillo : ανακαλύφθηκε και παρουσιάστηκε από τον Virgil Gamache . Είναι αμερικάνικος με ολοκληρωμένα, στρογγυλεμένα αρώματα, μπαχαρένιο χαρακτήρα και μεσαία πικράδα

Athanum: η πρώτη καλλιέργεια έγινε το 1869 από τον Charles Carpenter. Συνδυάζει αρώματα κίτρου και άνθεων

Brewers Gold : δυνατός και πικρός χρησιμοποιείται συνήθως για τις Αγγλικές ale

Bullion : αρώματα μαύρης σταφίδας και πικάντικες νύξεις. Είναι κατάλληλος για μπύρες stout και γενικά για δυνατές αρωματικές μπύρες.

Cascade : διάσημος λυκίσκος, πρώτος μάλιστα σε εμπορικότητα, που κυκλοφόρησε το 1972 στην Αμερική όπου αποτελεί το 13,3% της παραγωγής. Τα αρωματικά του χαρίσματα πολλά όπως άνθη, μπαχαρικά, γκρειπφρουτ και κίτρο. Αποτελεί τον κλασικό τύπο για μπύρες American pale ale.

Centennial : Ανακαλύφθηκε το 1974 και χρησιμοποιήθηκε το 1990. Έχει καθαρό άρωμα με νότες άνθεων και είναι δυνατός.

Challenger : ένας προκλητικός συνδυασμός από μπαχαρικά και φρούτα, ιδιαίτερα πικρός στο τελείωμα, ιδανικός να αναμιγνύεται με άλλος λυκίσκους.

Columbus: ένας δυνατός πικρός λυκίσκος ότι πρέπει για τις bitter ale και τις ipa μπύρες.

Crystal : φρουτώδη και ανθικά αρώματα από έναν αμερικάνικο λυκίσκο καλλιέργειας του 1993

Eroiva: επίσης με καταγωγή από την Αμερική ένα πάντρεμα πικράδας και δύναμης

First gold : ζηλευτά αρώματα από πορτοκάλια, φλούδες εσπεριδοειδών, ροδάκινα και νύξεις μπαχαρικών

Fuggle: ο διάσημος αγγλικός λυκίσκος είναι μαλακός, φρουτώδης, με μια αίσθηση δρύινων αρωμάτων και φυσικά συμμετέχει στις μπύρες ale

Galena : αυτός ο λυκίσκος έχει μια αρμονία και μια ισορροπία στην πικράδα και στην μαλακότητα.

Goldings : η διαφοροποίηση που έχει αυτός ο λυκίσκος είναι ο όμορφος γήινος χαρακτήρας του που συναντά τα μπαχαρικά και τα λουλούδια ενώ είναι μαλακός.

Hallertau mf : φυσικά με καταγωγή από Γερμανία. Καθαρός με όση πικράδα χρειάζεται. Είναι η σωστή επιλογή για μια καλή lager

Μagnum : ένας ακόμα γερμανικός λυκίσκος με ανεβασμένα όμως χαρακτηριστικά. Υψηλή πικράδα, πολλά μπαχαρικά και έντονο κίτρο.

Mount hood : η αμερικάνικη πρόταση λυκίσκου για lager με αρώματα μπαχαρικών και πικάντικες πινελιές

Northern brewer : δυνατός και πικρός, χρησιμοποιείται συνήθως μαζί με άλλους λυκίσκους για να δώσει extra πικράδα. Είναι ιδανικός για ale και steam style μπύρες. Δικά μου αγαπημένα στοιχεία είναι ότι έχει αρώματα από πράσινα φρούτα και μέντα

Nugget : σε αυτόν εδώ εμφανίζονται βότανα αναμειγμένα με πικάντικα μπαχαρικά

Perle: γερμανικός λυκίσκος με ευχάριστα αρώματα όπου κυριαρχούν οι πικάντικες νότες και η πικράδα

Pride of Ringwood : ένας αυστραλέζικος με κρυμμένες νότες κίτρου και έντονη πικράδα

Saaz : ένας από τους πιο γνωστούς λυκίσκους με καταγωγή από την Τσεχία. Είναι αυτός που καθορίζει την ταυτότητα μιας pils. Αυτός την προικίζει με την ευχάριστη πικράδα, τα αρώματα άνθεων και την ντελικάτη γεύση

Spalt : γερμανικός μέτριας δύναμης

Summit : από την Αμερική και με πολύ ενδιαφέρον αναβλύζει αρώματα κίτρου, πορτοκαλιού, νερατζιού και γκρειπφρουτ

Target : από Αγγλία με 3 βασικά στοιχεία τα βότανα, την πικράδα και τα spicy μπαχαρικά

Tettnanger : ένας κλασικός γερμανικός λυκίσκος με γλυκά και πικάντικα αρώματα σε ένα φόντο λουλουδιών. Η επιλογή για lager και wheat μπύρες.

Tradition : από την Γερμανία είναι πολύ μαλακός

Vanguard : αμερικάνικος και παντρεύεται με άλλους λυκίσκους

Warrior : σε αυτόν υπερέχουν τα βότανα και το κίτρο

Willamete : πικάντικα και δρύινα αρώματα με αξιόλογα αποτελέσματα και σε ale και σε lager

Zeus : όταν θέλουμε υψηλά επίπεδα πικράδας.

Axact

Παναγιώτης Στεφανιδάκης

Λάτρης της ποιοτικής μπύρας, διαδίδω το πάθος μου μέσω του Beeroskopio! Super User στο Untappd, homebrewer και αρθρογράφος του Συλλόγου Ερασιτεχνών Ζυθοποιών Ελλάδος δοκιμάζω συνεχώς νέες μπύρες να διευρύνω την γευστική μου παλέτα! Θα χαρώ να επικοινωνήσω μέσω social media ή στο stef82gr@hotmail.com σε οποιαδήποτε απορία σχετικά με τον κόσμο του ζύθου.

Post A Comment: