Για να είμαι σαφής, καμία μπύρα δεν χρειάζεται παλαίωση. Στην πραγματικότητα, για τις περισσότερες δεν πρέπει καν να το κάνουμε. Παρόλα αυτά, μερικές, μπορεί να αναπτυχθούν με την πάροδο του χρόνου και πραγματικά να εμφανίσουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, όταν αποφασίσετε να τις ανοίξετε. Μπορεί να είστε σε καλό δρόμο για να απολαύσετε ένα θαύμα της παλαίωσης, αλλά αν δεν είστε, και θέλετε να ξεκινήσετε, εδώ είναι μερικές συμβουλές...

ΤΙ ΝΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ
Υπολογίζοντας ποια και πόσα μπουκάλια αξίζει να αποθηκευτούν στην κάβα σας είναι το πρώτο βήμα. Σε κάποιες Dark Ale μπύρες μπορεί να λειτουργήσει καλά, όπως επίσης και στις Stout ίσως να επέλθει κάποια ωρίμανση και να αναδειχθούν διαφορετικά χαρακτηριστικά κάνοντας την να λάμψει! Οι Barleywines, όπως και οι sours/wild ales/lambics ενδείκνυται για μακρά αποθήκευση. Αυτές που έχουν έντονη γεύση λυκίσκου όπως οι IPA, με κάποιες εξαιρέσεις, δεν ωριμάζουν καλά διότι με την πάροδο του χρόνου θα χαθεί ένα μεγάλο μέρος της πικράδας που αποζητάμε από αυτό το είδος. Αυτό συμβαίνει βέβαια και στις Stout που έχουν επίκεντρο τον λυκίσκο και βγάζουν αρώματα και πικράδα στον γενικότερο χαρακτήρα τους. Τέλος να δώσετε προσοχή στην περιεκτικότητα του αλκοόλ όπως και σε τυχόν προσθήκες από φρούτα ή μπαχαρικά γιατί οι μεν ελαφρότερες μπύρες θα εξασθενίσουν γρηγορότερα και οι δε με τις προσθήκες μπορεί να αποδειχθούν βλαβερές λόγο της πιθανής ημερομηνίας λήξης των υλικών που ενσωματώθηκαν. Προτιμήστε λοιπόν μπύρες με αλκοολικό βαθμό πάνω του 8%.

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
Υπάρχουν δύο κύριοι εχθροί που θέλετε να αποφύγετε: Το φως του ήλιου και την θερμότητα. Το πρώτο μπορεί να καταστρέψει την μπύρα σας σαν μια καλά εστιασμένη ακτίνα laser που διαβρώνει. Μια σκοτεινή περιοχή (υπόγεια αποθήκη π.χ.) είναι ο΄τι καλύτερο για το εγχείρημα σας. Όσον αφορά τη θερμοκρασία, θα πρέπει να έχετε κατά νου κάποια πράγματα. Κατ 'αρχάς, όσο περισσότερο κρύο υπάρχει στο ''κελάρι'' σας, τόσο πιο αργή είναι η διαδικασία της γήρανσης, και αυτός είναι ο λόγος που φυλάμε την μπύρα στο ψυγείο ώστε να την κρατά φρεσκότερη. Από την αντίθετη πλευρά, οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να καταστρέψουν την πολύτιμη κρυψώνα σας. Η ιδανική θερμοκρασία θα πρέπει να βρίσκεται μεταξύ 10-15 βαθμούς Κελσίου χωρίς μεγάλες διακυμάνσεις. Ενώ μπορείτε να αγοράσετε ένα σύστημα ελέγχου θερμοκρασίας για να σας βοηθήσει σε απρόσμενες μεταβολές, ένα δροσερό υπόγειο συνήθως είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε. Αν αποθηκεύσετε μπύρες που κλείνουν με φελλό, θα πρέπει, επίσης, να δώσετε λίγο προσοχή στην υγρασία του υπόγειου σας. Εάν η υγρασία είναι πολύ χαμηλή, τα πώματα μπορεί να στεγνώσουν. Γι' αυτό αυτές με τον φελλό τοποθετούνται πλαγιαστά ενώ με μεταλλικό καπάκι όρθιες για να αποφύγουμε αφενός ξηρότητα και αφετέρου οξείδωση.  Τέλος, αν πάρετε στα σοβαρά το ιδιωτικής χρήσης, κελάρι σας, θα πρέπει να τηρούνται τα πάντα σε καρτέλες, όπως ημερομηνίες εισόδου-εξόδου, είδος μπυρών, βάση δεδομένων με θερμοκρασίες-υγρασία και ότι άλλο θεωρείται ότι  μπορεί να χρησιμεύσει στην αποθήκευσή σας.


ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ?
Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος κανόνας για αυτό και μπορεί να ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό με βάση την μπύρα που θέλετε να ωριμάσετε. Οι περισσότερες μπύρες κατά κανόνα δεν θα πρέπει να ξεπερνάνε τα 3-5 χρόνια. Ενδεχομένως, μερικές να γεράσουν καλύτερα για μια δεκαετία ή και περισσότερο. Εάν μπορείτε να το αντέξετε οικονομικά κάντε το εξής: για να κρίνετε, αγοράστε μερικά μπουκάλια από την ίδια μπύρα και ανοίξτε κάθε χρόνο από ένα ώστε να διαπιστώσετε τις πιθανές διαφοροποιήσεις. Αυτό θα σας βοηθήσει επίσης να καθορίσετε, πότε η μπύρα έχει φτάσει στο ανώτερο σημείο παλαίωση της. Ένας άλλος τρόπος είναι να ψάξετε στο διαδίκτυο για άλλους μπυρόφιλους που παλαιώνουν την μπύρα που σας ενδιαφέρει και να βρείτε πιο συγκεκριμένες απαντήσεις σχετικά με το πώς η μπύρα αυτή μπορεί να εκμεταλλευτεί με αυτόν τον τρόπο.


ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΣΕΤΕ Η ΓΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ?
Και πάλι, αυτό εξαρτάται από την μπύρα. Υποθέτοντας ότι είστε μαθημένοι με συγκεκριμένα στάνταρ, σκεφτείτε την παλαίωση σαν να φτάνουμε την μπύρα στα όρια της. Πραγματικά το ''σώμα'' της θα ωριμάσει και θα αφήσει άλλες πτυχές να εμφανιστούν μέσα από ένα πιο ολοκληρωμένο ποτό. Με την γήρανση λοιπόν μπορεί να έρθουν αυτές οι γεύσεις στο προσκήνιο. Οι Sour Ales είναι λίγο διαφορετικές. Συνήθως οι φρουτώδης πτυχές ξεθωριάζουν με το χρόνο και η μπύρα παρουσιάζετε πιο ξινή και σπιρτόζα.
Axact

Παναγιώτης Στεφανιδάκης

Λάτρης της ποιοτικής μπύρας, διαδίδω το πάθος μου μέσω του Beeroskopio! Super User στο Untappd, homebrewer και αρθρογράφος του Συλλόγου Ερασιτεχνών Ζυθοποιών Ελλάδος δοκιμάζω συνεχώς νέες μπύρες να διευρύνω την γευστική μου παλέτα! Θα χαρώ να επικοινωνήσω μέσω social media ή στο stef82gr@hotmail.com σε οποιαδήποτε απορία σχετικά με τον κόσμο του ζύθου.

Post A Comment: